सामवेदः

सप्तमातृभ्यः जातः स वीरः, यशःप्राप्त्यर्थं ज्ञानं अन्वेषयति। स दृढनिश्चयः, समृद्धिं साधयति। तस्य चिन्तनं दिवा अस्माकं समीपं आगच्छतु, अदितेः अनुग्रहः इव, शान्तिं सुखं च आवहन्तु, विघ्नान् दूरं कृत्वा। पृथिव्यां स स्तुत्यः; जातवेदसः यज्ञस्य आहुतिं समर्पयन्ति, यस्य धूमः चलति किंतु न गृहीतः, यस्य ज्वाला अपि न स्पृश्या। तस्य मायया, यः अग्नये यज्ञं दत्तवान्, तं कोऽपि मर्त्यः शत्रुः न अधिपत्यं कर्तुं शक्नोति। अग्ने, पापिनं शत्रुं चौरं च दूरं नय; शुभस्य अधिपते, तस्य मार्गं सुलभं कुरु। अग्ने, मे नूतनं स्तोत्रं शृणु, वीर, जनानां अधिपते; तव तापेन, यक्षान् राक्षसान् च दह। सर्वैः स्तुतः, सत्यधर्मधारिणं, महान्तं, तेजस्विनं अग्निं गायन्ति। तव साहाय्येन, वीर्येण, स तेषां मध्ये कर्मणा अतिरिच्यते, यं त्वं मित्रत्वेन अंगीकृतवान्। देवाः स्वेन गीत्या तं सुवर्णमयं, अमृतं देवम्, यज्ञवाहकं देवेषु स्थापितवन्तः। अग्ने, अस्माकं अतिथे, हितकर, बहुभिः स्तुतः, उत्तमयज्वा, यज्ञं सम्यक् कर्ता, अस्मात् न विमुखः भव। अग्निः आवाहितः शुभः अस्तु; दानं शुभं भवतु, भाग्यवन्त, यज्ञः शुभः, स्तुतयः अपि शुभाः सन्तु। वयं त्वां, यज्ञस्य योग्यतमं, देवेषु देवम्, अमृतं पुरोहितं, यज्ञे बुद्धिमन्तं, वरणं कुर्मः। अग्ने, तं यशः अस्माकं आनय, येन त्वं सभायाम् सर्वान् विरोधान्, जनानां क्रोधं च, विजयसि। यदा जनाधिपः, सन्तुष्टः, तीक्ष्णः, जनान् रक्षति, तदा अग्निः सर्वान् राक्षसान् निवारयति। एवं अग्निभागः; अधुना इन्द्रभागः। सोमपेषणे सर्वे गायन्तु, बहुप्रार्थिताय, बलाय, शुभाय, गोवत्, दुग्धदाय। इन्द्र, शतबल, तव उत्तमं सोमपानं पुनः पुनः मे हर्षं कुर्यात्। गावः तृप्तिस्थलं आगच्छन्ति, यज्ञरससमृद्धाः, सुवर्णकर्णाभ्यां भूषिताः। शीघ्रगायं, प्रसिद्धं अश्वं, गाम्, इन्द्रस्य निवासं, गायन्तु। वयं तं इन्द्रं युद्धाय प्रेरयामः, महान् शत्रुं हन्तुं; स बलवान् वृषभः वृषभेषु भवतु। इन्द्र, त्वं बलात् बलं आदत्तः, वीर्ये जातः; वृषभः सदा वृषभः। यज्ञः प्रसारितः, धूमः दिवं गच्छति। इन्द्र, यथा अहं, तथा त्वम्; धनं केवलं मम भवतु; स्तुत्कर्ता गावःमित्रः भवतु। प्रत्येकः स्तुत्कर्ता सोमपानाय, वीराय, विजाय, क्रमशः आगच्छतु। हितकर, पूर्णपात्रेण सोमं पिब; तव इह किञ्चित् अहितं न भवतु। कीर्तिमान् वृषभः, दानप्रतिष्ठितः, उत्थायति; त्वं सूर्यः, स्वस्थानं गच्छसि। यद् अद्य, वृत्रहन्, सूर्येण सह त्वं उपनयति, तत् सर्वं इन्द्रस्य वशे अस्ति। इन्द्रः, यः दूरात् तुर्वशं यदुं च युक्त्या आनयत्, अस्माकं युवा मित्रः भवतु। दिशः अस्माकं प्रति न द्वेष्याः स्युः, इन्द्र, त्वया सह, अद्य दिवसे विजयिनः स्याम। इन्द्र, अस्माकं समृद्ध्यै, उदारं, सततं विजयी, दातृधनं आनय। युवान्, शत्रुषु युद्धे, महान् धनाय, वज्रधारिणं इन्द्रं आह्वयामः। सहस्रबाहुः इन्द्रः कद्रुवाणां सोमं पिबित्वा, तत्र वीर्यं प्राप्नोत्। वयं, इन्द्र, तव भक्ताः, त्वां स्तुमः; महाबल, त्वं अस्माकं स्वामी, उदार। ये अग्निं प्रज्वलयन्ति, कुशं विस्तीर्यन्ति, तेषां इन्द्रः युवा मित्रः। सर्वान् द्वेष्टारः विदारय, विघ्नान् निवारय, शत्रून् हन; इच्छितं धनं दत्तु। एत्र, तेषां हस्ते चाबुकः शृणु; यदा तैः प्रेरितं, शोभायमानं युग्मं भूषितम्। एते सोमयज्वानः मित्रवत् इन्द्रं पश्यन्ति, यथा पालयन्तः पश्यन्ति गाम्। महाबलस्य क्रोधात्, सर्वजनाः नमतः, यथा नद्यः समुद्रं प्रति। वयं देवतानां महत्त्वं साहाय्याय वरणं कुर्मः, येन बलं अस्माकं आगच्छेत्। ब्रह्मणस्पते, सोमध्वनिं घोषय, यथा कक्षीवान् उशिजः पुत्रः अकरोत्। वृत्रहन्, मनस्विन्, अस्माकं समीपे भवतु; शक्रः प्रार्थनां शृणु, उदारं साहाय्यं दत्तु।