ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਧृਤਂ ਪਯਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆੰਗੀਰਸਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਖੁਲ੍ਹਾ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿਕਲਿਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਤਵ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਰ੍ष੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਰ ਉषਸਾਮਿਵੇਤਯਃ ਚ੍ ਯਦੋषਧੀਰਭਿਸृष੍ਟੋ ਵਨਾਨਿ ਚ ਪਰਿ ਸ੍ਵਯਂ ਚਿਨੁषੇ ਅਨ੍ਨਮਾਸਨਿ
ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਚਮਕ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਚਲਣਾਂ — ਜਦ ਤੂੰ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਖਾਣਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਵਾਤੋਪਜੂਤ ਇषਿਤੋ ਵਸ਼ਾਂ ਅਨੁ ਤृषੁ ਯਦਨ੍ਨਾ ਵੇਵਿषਦ੍ਵਿਤਿष੍ਠਸੇ ਚ੍ ਆ ਤੇ ਯਤਨ੍ਤੇ ਰਥ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪृਥਕ੍ਸ਼ਰ੍ਧਾਂਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਅਜਰਸ੍ਯ ਧਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੂੰ ਰੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਖਾਣਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਵੇਂ; ਫਿਰ ਰਥਵਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ, ਅਜਰ ਅੱਗ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਮੇਧਾਕਾਰਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਨਮਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪਰਿਭੂਤਰਂ ਮਤਿਮ੍ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਮਰ੍ਭਸ੍ਯ ਹਵਿषਃ ਸਮਾਨਮਿਤ੍ਤਵਾਂ ਮਹੋ ਵृਣਤੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍
ਬੁਧੀ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭਾ ਦਾ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ, ਯਾਜਕ, ਸੋਚ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲਾ — ਬੱਚੇ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਮਿਤਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੇ।
ਅ ਪੁਰੂਰੁਣਾ ਚਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਵੋ ਨੂਨਂ ਵਾਂ ਵਰੁਣ ਚ੍ ਮਿਤ੍ਰ ਵਂਸਿ ਵਾਂ ਸੁਮਤਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ, ਹੇ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭੀ ਹੈ।
ਅ ਤਾ ਵਾਂ ਸਮ੍ਯਗਦ੍ਰੁਹ੍ਵਾਣੇषਮਸ਼੍ਯਾਮ ਧਾਮ ਚ ਚ੍ ਵਯਂ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਯਾਮ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਓ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣੀਏ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ।
ਅ ਪਾਤਂ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾ ਪਾਯੁਭਿਰੁਤ ਤ੍ਰਾਯੇਥਾਂ ਸੁਤ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਯਾਮ ਦਸ੍ਯੂਂ ਤਨੂਭਿਃ
ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੋਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂਸੁਤਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਨਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਲਈ।
ਅ ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਹਾਭਵਃ
ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਅ ਵਾਚਮष੍ਟਾਪਦੀਮਹਂ ਨਵਸ੍ਰਕ੍ਤਿਮृਤਾਵृਧਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਿਤਨ੍ਵਂ ਮਮੇ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਵਧੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਧਾਉਣ ਲਈ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯੁਵਾਮਿਮੇ ऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਨੂषਤ ਚ੍ ਪਿਬਤਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਾ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਗਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਆਓ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਭਾਵਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਓ।
ਅ ਯਾ ਵਾਂ ਸਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਨਿਯੁਤੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨਰਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾਭਿਰਾ ਗਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਟੋਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਭਗਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਅ ਤਾਭਿਰਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਨਰੋਪੇਦਂ ਸਵਨਂ ਸੁਤਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਬਹਾਦਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅ ਅਰ੍षਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮੋ ऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ ਚ੍ ਸੀਦਨ੍ਯੋਨੌ ਯੋਨੇष੍ਵਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਵਜਦਾ ਹੋਇਆ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗੇ; ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਵੇ।
ਅ ਅਪ੍ਸਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਸੋਮ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਵਗੇ।
ਅ ਇषਂ ਤੋਕਾਯ ਨੋ ਦਧਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਰੋਟੀ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਿੱਲ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਵਗ।
ਅ ਸੋਮ ਉ ष੍ਵਾਣਃ ਸੋਤृਭਿਰਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰਵੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਯੇਵ ਹਰਿਤਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਸੋਮ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀਸਿਆ ਤੇ ਛਾਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਨੂਪੇ ਗੋਮਾਨ੍ਗੋਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੋਮੋ ਦੁਗ੍ਧਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਵਰਣਾਨ੍ਯਗ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਦੀ ਮਦਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ
ਸਮਰੱਥ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਘਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਸੋਮ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਤ੍ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਸੁ ਚ੍ ਤਨ੍ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੌਲਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅ ਵृषਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁਂषਿ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਚ੍ ਹਰਿਃ ਸਨ੍ਯੋਨਿਮਾਸਦਃ
ਮਹਾਨ, ਸਾਫ ਹੋਇਆ, ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥਃ ਸ੍ਵਃਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਗੋਪਤੀ ਚ੍ ਈਸ਼ਾਨਾ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਧਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਹਕਮ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਓ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਦਾਯ ਵਾਵृਧੇ ਸ਼ਵਸੇ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਨृਭਿਃ ਚ੍ ਤਮਿਨ੍ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਾਜਿषੂਤਿਮਰ੍ਭੇ ਹਵਾਮਹੇ ਸ ਵਾਜੇषੁ ਪ੍ਰ ਨੋ ऽਵਿषਤ੍
ਇੰਦਰ ਮੌਜ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ।
ਅ ਅਸਿ ਹਿ ਵੀਰ ਸੇਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭੂਰਿ ਪਰਾਦਦਿਃ ਚ੍ ਅਸਿ ਦਭ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵृਧੋ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਭੂਰਿ ਤੇ ਵਸੁ
ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹਾਦਰ ਨੇਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਨਿਮਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਯਦੁਦੀਰਤ ਆਜਯੋ ਧृष੍ਣਵੇ ਧੀਯਤੇ ਧਨਾਮ੍ ਚ੍ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਮਦਚ੍ਯੁਤਾ ਹਰੀ ਕਂ ਹਨਃ ਕਂ ਵਸੌ ਦਧੋ ऽਸ੍ਮਾਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸੌ ਦਧਃ
ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਨਾਮ ਬਹਾਦਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮੌਜ ਵਾਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ; ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰੇਂਗਾ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅ ਸ੍ਵਾਦੋਰਿਤ੍ਥਾ ਵਿषੂਵਤੋ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਗੌਰ੍ਯਃ ਚ੍ ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਯਾਵਰੀਰ੍ਵृष੍ਣਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਸੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ, ਵਗਦਾ ਮਧ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਪृਸ਼ਨਾਯੁਵਃ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ ਚ੍ ਪ੍ਰਿਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਨਵੋ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਯਕਂ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ।
ਅ ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਸਹਃ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਚ੍ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਵਾਜ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਅਸਾਵ੍ਯਂਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪ੍ਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਚ੍ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਉਹ ਸੋਮ, ਮੌਜ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਬੈਠਿਆ ਹੈ।
ਅ ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਨ੍ਧੋ ਦੇਵਵਾਤਮਪ੍ਸੁ ਧੌਤਂ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਮ੍ ਚ੍ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਪਯੋਭਿਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਆਦੀਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਹੇਤਾਰਮਸ਼ੂਸ਼ੁਭਨ੍ਨਮृਤਾਯ ਚ੍ ਮਧੋ ਰਸਂ ਸਧਮਾਦੇ
ਜਿਵੇਂ ਜੂਏ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।