ਅ ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਯਿਮ੍ ਚ੍ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਦਿਲਦਾਰਾਂ ਲਈ, ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਹਿ ਜਾ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਗਿਰਃ ਸੋਮਾਵਿਵੇਸ਼ਿਥ ਚ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਹ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਜੋਕੇ ਅੱਗ।
ਅ ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰੋ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਚ੍ ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੋਕਣ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅ ਕ੍ਰੀਡੁਰ੍ਮਖੋ ਨ ਮਂਹਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ ਚ੍ ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਭੇਟ, ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭਜਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਯਵਂਯਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਪੁष੍ਟਂਪੁष੍ਟਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੋਮ ਸੌਭਗਾ
ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਹਿ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਲਿਆ।
ਅ ਇਨ੍ਦੋ ਯਥਾ ਤਵ ਸ੍ਤਵੋ ਯਥਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਃ
ਇੰਦੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਨਚੋੜਿਆ ਰਸ, ਪਿਆਰੇ ਕੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।
ਅ ਉਤ ਨੋ ਗੋਵਿਦਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮਾਨ੍ਧਸਾ ਚ੍ ਮਕ੍ਸ਼ੂਤਮੇਭਿਰਹਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਚੋੜੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਬਖ਼ਸ਼, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਨ ਜੀਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭੀਤ੍ਯ ਚ੍ ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਡਰ ਰਹਿਤ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ — ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵਹਿ।
ਅ ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤੋ ऽਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਤਾਭਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਃ
ਇੰਦੂ, ਤੇਰੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅ ਸੋ ਅਰ੍षੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਚ੍ ਸੀਦਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਚੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਰੋਤ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਧृਤਂ ਪਯਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆੰਗੀਰਸਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਖੁਲ੍ਹਾ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿਕਲਿਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਤਵ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਰ੍ष੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਰ ਉषਸਾਮਿਵੇਤਯਃ ਚ੍ ਯਦੋषਧੀਰਭਿਸृष੍ਟੋ ਵਨਾਨਿ ਚ ਪਰਿ ਸ੍ਵਯਂ ਚਿਨੁषੇ ਅਨ੍ਨਮਾਸਨਿ
ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਚਮਕ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਚਲਣਾਂ — ਜਦ ਤੂੰ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਖਾਣਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਵਾਤੋਪਜੂਤ ਇषਿਤੋ ਵਸ਼ਾਂ ਅਨੁ ਤृषੁ ਯਦਨ੍ਨਾ ਵੇਵਿषਦ੍ਵਿਤਿष੍ਠਸੇ ਚ੍ ਆ ਤੇ ਯਤਨ੍ਤੇ ਰਥ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪृਥਕ੍ਸ਼ਰ੍ਧਾਂਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਅਜਰਸ੍ਯ ਧਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੂੰ ਰੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਖਾਣਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਵੇਂ; ਫਿਰ ਰਥਵਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ, ਅਜਰ ਅੱਗ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਮੇਧਾਕਾਰਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਨਮਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪਰਿਭੂਤਰਂ ਮਤਿਮ੍ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਮਰ੍ਭਸ੍ਯ ਹਵਿषਃ ਸਮਾਨਮਿਤ੍ਤਵਾਂ ਮਹੋ ਵृਣਤੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍
ਬੁਧੀ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭਾ ਦਾ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ, ਯਾਜਕ, ਸੋਚ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲਾ — ਬੱਚੇ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਮਿਤਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੇ।
ਅ ਪੁਰੂਰੁਣਾ ਚਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਵੋ ਨੂਨਂ ਵਾਂ ਵਰੁਣ ਚ੍ ਮਿਤ੍ਰ ਵਂਸਿ ਵਾਂ ਸੁਮਤਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ, ਹੇ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭੀ ਹੈ।
ਅ ਤਾ ਵਾਂ ਸਮ੍ਯਗਦ੍ਰੁਹ੍ਵਾਣੇषਮਸ਼੍ਯਾਮ ਧਾਮ ਚ ਚ੍ ਵਯਂ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਯਾਮ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਓ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣੀਏ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ।
ਅ ਪਾਤਂ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾ ਪਾਯੁਭਿਰੁਤ ਤ੍ਰਾਯੇਥਾਂ ਸੁਤ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਯਾਮ ਦਸ੍ਯੂਂ ਤਨੂਭਿਃ
ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੋਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂਸੁਤਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਨਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਲਈ।
ਅ ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਹਾਭਵਃ
ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਅ ਵਾਚਮष੍ਟਾਪਦੀਮਹਂ ਨਵਸ੍ਰਕ੍ਤਿਮृਤਾਵृਧਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਿਤਨ੍ਵਂ ਮਮੇ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਵਧੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਧਾਉਣ ਲਈ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯੁਵਾਮਿਮੇ ऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਨੂषਤ ਚ੍ ਪਿਬਤਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਾ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਗਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਆਓ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਭਾਵਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਓ।
ਅ ਯਾ ਵਾਂ ਸਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਨਿਯੁਤੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨਰਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾਭਿਰਾ ਗਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਟੋਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਭਗਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਅ ਤਾਭਿਰਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਨਰੋਪੇਦਂ ਸਵਨਂ ਸੁਤਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਬਹਾਦਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅ ਅਰ੍षਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮੋ ऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ ਚ੍ ਸੀਦਨ੍ਯੋਨੌ ਯੋਨੇष੍ਵਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਵਜਦਾ ਹੋਇਆ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗੇ; ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਵੇ।
ਅ ਅਪ੍ਸਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਸੋਮ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਵਗੇ।
ਅ ਇषਂ ਤੋਕਾਯ ਨੋ ਦਧਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਰੋਟੀ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਿੱਲ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਵਗ।
ਅ ਸੋਮ ਉ ष੍ਵਾਣਃ ਸੋਤृਭਿਰਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰਵੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਯੇਵ ਹਰਿਤਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਸੋਮ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀਸਿਆ ਤੇ ਛਾਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਨੂਪੇ ਗੋਮਾਨ੍ਗੋਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੋਮੋ ਦੁਗ੍ਧਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਵਰਣਾਨ੍ਯਗ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਦੀ ਮਦਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ
ਸਮਰੱਥ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਘਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਸੋਮ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਤ੍ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਸੁ ਚ੍ ਤਨ੍ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੌਲਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅ ਵृषਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁਂषਿ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਚ੍ ਹਰਿਃ ਸਨ੍ਯੋਨਿਮਾਸਦਃ
ਮਹਾਨ, ਸਾਫ ਹੋਇਆ, ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।