ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੁषਸ੍ਵ ਪ੍ਰ ਵਹਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ੂਰ ਹਰਿਹ ਚ੍ ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨ ਮਧੋਸ਼੍ਚਕਾਨਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯ

ਇੰਦਰ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਲੈ ਆ, ਆ, ਸ਼ੂਰਾ, ਆਪਣੇ ਹਰੀਆਂ ਨਾਲ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਂਗ, ਸੁੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਪਾ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਠਰਂ ਨਵ੍ਯਂ ਨ ਪृਣਸ੍ਵ ਮਧੋਰ੍ਦਿਵੋ ਨ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਨੋਪ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਃ ਸੁਵਾਚੋ ਅਸ੍ਥੁਃ

ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਪੇਟ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਵਾਂਗ ਭਰ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਆਏ ਹਨ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਰਾषਾਣ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਜਘਾਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਤਿਰ੍ਨ ਚ੍ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਭृਗੁਰ੍ਨ ਸਸਾਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ

ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਵਲ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।

ਤृਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਗੋਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਵਿਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਿਦ੍ਰੇਤੋਧਾ ਇਨ੍ਦੋ ਭੁਵਨੇष੍ਵਰ੍ਪਿਤਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਂ ਸੁਵੀਰੋ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਰ ਉਪ ਗਿਰੇਮ ਆਸਤੇ

ਤੂੰ ਦੂਜਾ ਤੇ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਵਹਿ ਜਾ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਵਮਾਨ ਵृषਭ ਤਾ ਵਿ ਧਾਵਸਿ ਚ੍ ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਮਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਭੁਵਨੇषੁ ਜੀਵਸੇ

ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਲਦ। ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ ਜਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਸਕੀਏ।

ਅ ਈਸ਼ਾਨ ਇਮਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਈਯਸੇ ਯੁਜਾਨ ਇਨ੍ਦੋ ਹਰਿਤਃ ਸੁਪਰ੍ਣ੍ਯਃ ਚ੍ ਤਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੁ ਮਧੁਮਦ੍ਘृਤਂ ਪਯਸ੍ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਸੋਮ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਕृष੍ਟਯਃ

ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰੇ-ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਹਾ ਦੇਣ। ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ।

ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪ੍ਰ ਤੇ ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਚ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯਃ

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ।

ਅ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸੋਮ ਪਿਨ੍ਵਸੇ

ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈਂ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਫੂਲਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਸਿ ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ ਚ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ

ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ।

ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਚ੍ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਾ ਅਪ੍ਸੁ ਵृਞ੍ਜਤੇ

ਸੋਮਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਇੰਦੂਆਂ। ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਭਿ ਗਾਵੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਰਾਪੋ ਨ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਤੀਃ ਚ੍ ਪੁਨਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼ਤ

ਗਾਂਵਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਅ ਪ੍ਰ ਪਵਮਾਨ ਧਨ੍ਵਸਿ ਸੋਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਾਦਨਃ ਚ੍ ਨृਭਿਰ੍ਯਤੋ ਵਿ ਨੀਯਸੇ

ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਤੂੰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਇਨ੍ਦੋ ਯਦਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਿਦੀਯਸੇ ਚ੍ ਅਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨੇ

ਇੰਦੂ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਨृਮਾਦਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਚਰ੍षਣੀਧृਤਿਃ ਚ੍ ਸਸ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਾਦ੍ਯਃ

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਵਹਿ ਜਾ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਉਕ੍ਥੇਭਿਰਨੁਮਾਦ੍ਯਃ ਚ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕੋ ਅਦ੍ਭੁਤਃ

ਵਹਿ ਜਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗ। ਪਵਿਤ੍ਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜੋਕੇ।

ਅ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ

ਪਵਿਤ੍ਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਦਿਵਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿੰਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਅ ਪ੍ਰ ਕਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇ ऽਵ੍ਯਾ ਵਾਰੇਭਿਰਵ੍ਯਤ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ

ਕਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਵਤਿ ਚ੍ ਪਵਮਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍

ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ।

ਅ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਮृਜ੍ਯਸੇ ਪਵਸੇ ਮਤੀ ਚ੍ ਸ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਦਃ

ਤੂੰ ਹਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।

ਅ ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਯਿਮ੍ ਚ੍ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਦਿਲਦਾਰਾਂ ਲਈ, ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਹਿ ਜਾ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਗਿਰਃ ਸੋਮਾਵਿਵੇਸ਼ਿਥ ਚ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਹ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਜੋਕੇ ਅੱਗ।

ਅ ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰੋ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਚ੍ ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ

ਉਹ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੋਕਣ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅ ਕ੍ਰੀਡੁਰ੍ਮਖੋ ਨ ਮਂਹਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ ਚ੍ ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਤੂੰ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਭੇਟ, ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭਜਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਯਵਂਯਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਪੁष੍ਟਂਪੁष੍ਟਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੋਮ ਸੌਭਗਾ

ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਹਿ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਲਿਆ।

ਅ ਇਨ੍ਦੋ ਯਥਾ ਤਵ ਸ੍ਤਵੋ ਯਥਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਃ

ਇੰਦੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਨਚੋੜਿਆ ਰਸ, ਪਿਆਰੇ ਕੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।

ਅ ਉਤ ਨੋ ਗੋਵਿਦਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮਾਨ੍ਧਸਾ ਚ੍ ਮਕ੍ਸ਼ੂਤਮੇਭਿਰਹਭਿਃ

ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਚੋੜੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਬਖ਼ਸ਼, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ।

ਅ ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਨ ਜੀਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭੀਤ੍ਯ ਚ੍ ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍

ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਡਰ ਰਹਿਤ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ — ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵਹਿ।

ਅ ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤੋ ऽਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਤਾਭਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਃ

ਇੰਦੂ, ਤੇਰੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਅ ਸੋ ਅਰ੍षੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਚ੍ ਸੀਦਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ

ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਚੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਰੋਤ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।