ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਅਸਰ੍ਜਿ ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਭਿ ਮੀਢ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਃ ਚ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਂ ਜਨਯਨ੍ਨਸਿष੍ਯਦਤ੍

ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਿਆ, ਦਾਨੀ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਰਥੀ ਵਾਂਗ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।

ਅ ਸੋਮਃ ਪਵਤੇ ਜਨਿਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਦਿਵੋ ਜਨਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਚ੍ ਜਨਿਤਾਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਿਤੋਤ ਵਿष੍ਣੋਃ

ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਅੱਗ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਵੀ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ।

ਅ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਂ ऋषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਿषੋਮृਗਾਣਾਮ੍ ਚ੍ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਗृਧ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਧਿਤਿਰ੍ਵਨਾਨਾਂ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਡ, ਗਿੱਧਾਂ ਵਿਚ ਬਾਜ, ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ—ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।

ਅ ਪ੍ਰਾਵੀਵਿਪਦ੍ਵਾਚ ਊਰ੍ਮਿਂ ਨ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀषਾਃ ਚ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵृਜਨੇਮਾਵਰਾਣ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵृषਭੋ ਗੋषੁ ਜਾਨਨ੍

ਉਹ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਅੰਦਰ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਹੇਠਲੇ ਥਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੈ।

ਅ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਵृਧਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਪੁਰੂਤਮਮ੍ ਚ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਵਤੇ

ਅੱਗ ਨੂੰ, ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ।

ਅ ਅਯਂ ਯਥਾ ਨ ਆਭੁਵਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪੇਵ ਤਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਰੂਪ ਘੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾ ਯਸ਼ ਹੈ।

ਅ ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਪਤ੍ਯਤੇ ਚ੍ ਆ ਵਾਜੈਰੁਪ ਨੋ ਗਮਤ੍

ਇਹ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।

ਅ ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤਂ ਪਿਬ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਚ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਧਾਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ

ਇੰਦਰ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਅਮਰ ਉਤਸ਼ਾਹ; ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਚ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਦ੍ਰਥੀਤਰੋ ਹਰੀ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਚ੍ਛਸੇ ਚ੍ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾਨੁ ਮਜ੍ਮਨਾ ਨ ਕਿਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ ਆਨਸ਼ੇ

ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਰਥਚਾਲਕ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਰੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਨੂਨਮਰ੍ਚਤੋਕ੍ਥਾਨਿ ਚ ਬ੍ਰਵੀਤਨ ਚ੍ ਸੁਤਾ ਅਮਤ੍ਸੁਰਿਨ੍ਦਵੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨਮਸ੍ਯਤਾ ਸਹਃ

ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ; ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੁषਸ੍ਵ ਪ੍ਰ ਵਹਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ੂਰ ਹਰਿਹ ਚ੍ ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨ ਮਧੋਸ਼੍ਚਕਾਨਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯ

ਇੰਦਰ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਲੈ ਆ, ਆ, ਸ਼ੂਰਾ, ਆਪਣੇ ਹਰੀਆਂ ਨਾਲ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਂਗ, ਸੁੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਪਾ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਠਰਂ ਨਵ੍ਯਂ ਨ ਪृਣਸ੍ਵ ਮਧੋਰ੍ਦਿਵੋ ਨ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਨੋਪ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਃ ਸੁਵਾਚੋ ਅਸ੍ਥੁਃ

ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਪੇਟ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਵਾਂਗ ਭਰ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਆਏ ਹਨ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਰਾषਾਣ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਜਘਾਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਤਿਰ੍ਨ ਚ੍ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਭृਗੁਰ੍ਨ ਸਸਾਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ

ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਵਲ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।

ਤृਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਗੋਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਵਿਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਿਦ੍ਰੇਤੋਧਾ ਇਨ੍ਦੋ ਭੁਵਨੇष੍ਵਰ੍ਪਿਤਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਂ ਸੁਵੀਰੋ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਰ ਉਪ ਗਿਰੇਮ ਆਸਤੇ

ਤੂੰ ਦੂਜਾ ਤੇ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਵਹਿ ਜਾ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਵਮਾਨ ਵृषਭ ਤਾ ਵਿ ਧਾਵਸਿ ਚ੍ ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਮਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਭੁਵਨੇषੁ ਜੀਵਸੇ

ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਲਦ। ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ ਜਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਸਕੀਏ।

ਅ ਈਸ਼ਾਨ ਇਮਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਈਯਸੇ ਯੁਜਾਨ ਇਨ੍ਦੋ ਹਰਿਤਃ ਸੁਪਰ੍ਣ੍ਯਃ ਚ੍ ਤਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੁ ਮਧੁਮਦ੍ਘृਤਂ ਪਯਸ੍ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਸੋਮ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਕृष੍ਟਯਃ

ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰੇ-ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਹਾ ਦੇਣ। ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ।

ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪ੍ਰ ਤੇ ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਚ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯਃ

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ।

ਅ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸੋਮ ਪਿਨ੍ਵਸੇ

ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈਂ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਫੂਲਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਸਿ ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ ਚ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ

ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ।

ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਚ੍ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਾ ਅਪ੍ਸੁ ਵृਞ੍ਜਤੇ

ਸੋਮਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਇੰਦੂਆਂ। ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਭਿ ਗਾਵੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਰਾਪੋ ਨ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਤੀਃ ਚ੍ ਪੁਨਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼ਤ

ਗਾਂਵਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਅ ਪ੍ਰ ਪਵਮਾਨ ਧਨ੍ਵਸਿ ਸੋਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਾਦਨਃ ਚ੍ ਨृਭਿਰ੍ਯਤੋ ਵਿ ਨੀਯਸੇ

ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਤੂੰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਇਨ੍ਦੋ ਯਦਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਿਦੀਯਸੇ ਚ੍ ਅਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨੇ

ਇੰਦੂ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਨृਮਾਦਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਚਰ੍षਣੀਧृਤਿਃ ਚ੍ ਸਸ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਅਨੁਮਾਦ੍ਯਃ

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਵਹਿ ਜਾ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਉਕ੍ਥੇਭਿਰਨੁਮਾਦ੍ਯਃ ਚ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕੋ ਅਦ੍ਭੁਤਃ

ਵਹਿ ਜਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗ। ਪਵਿਤ੍ਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜੋਕੇ।

ਅ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ

ਪਵਿਤ੍ਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਦਿਵਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿੰਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਅ ਪ੍ਰ ਕਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇ ऽਵ੍ਯਾ ਵਾਰੇਭਿਰਵ੍ਯਤ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ

ਕਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਵਤਿ ਚ੍ ਪਵਮਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍

ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ।

ਅ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਮृਜ੍ਯਸੇ ਪਵਸੇ ਮਤੀ ਚ੍ ਸ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਦਃ

ਤੂੰ ਹਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।