ਅ ਨੇਮਿਂ ਨਮਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮੇषਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਭਿਸ੍ਵਰੇ ਚ੍ ਸੁਦੀਤਯੋ ਵੋ ਅਦ੍ਰੁਹੋ ऽਪਿ ਕਰ੍ਣੇ ਤਰਸ੍ਵਿਨਃ ਸਮृਕ੍ਵਭਿਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗੇੜ ਨੂੰ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਗਾ ਕੇ; ਤੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸਮੁ ਰੇਭਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਚ੍ ਸ੍ਵਃਪਤਿਰ੍ਯਦੀ ਵृਧੇ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਹ੍ਯੋਜਸਾ ਸਮੂਤਿਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭ੍ਯ ਪੁਰੁਹਨ੍ਮਨ੍ਨਵਸੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿਧਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਚ੍ ਹਸ੍ਤੇਨ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਮਹਾਂ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਮਦਦ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਪਸ਼ਟ।
ਅ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਯਾਂਸਿ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਹਿਤਃ ਚ੍ ਸ੍ਵਾਨੈਰ੍ਯਾਤਿ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਵੀ, ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ।
ਅ ਸ ਸੂਨੁਰ੍ਮਾਤਰਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਜਾਤੋ ਜਾਤੇ ਅਰੋਚਯਤ੍ ਚ੍ ਮਹਾਨ੍ਮਹੀ ऋਤਾਵृਧਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਚਮਕਿਆ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਅ ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪਨ੍ਯਸੇ ਜਨਾਯ ਜੁष੍ਟੋ ਅਦ੍ਰੁਹਃ ਚ੍ ਵੀਤ੍ਯਰ੍ष ਪਨਿष੍ਟਯੇ
ਤੂੰ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਮਲ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਰਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਾਂਙ੍ਗ ਦੈਵ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨ ਜਨਿਮਾਨਿ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਅਮृਤਤ੍ਵਾਯ ਘੋषਯਨ੍
ਹਾਂ, ਪਵਮਾਨਾ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਯੇਨਾ ਨਵਗ੍ਵੋ ਦਧ੍ਯਙ੍ਙਪੋਰ੍ਣੁਤੇ ਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਆਪਿਰੇ ਚ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣੋ ਯੇਨ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯਾਸ਼ਤ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਵਗਵ ਤੇ ਦਧਿਅੰਗ ਭਰਪੂਰ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਸ਼ ਮਿਲਿਆ।
ਅ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾਵ੍ਯਂ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਵਾਚਃ ਪਵਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਛਾਣਣੀ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਪਵਮਾਨਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਧੀਭਿਰ੍ਮृਜਨ੍ਤਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍ ਚ੍ ਅਭਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠਂ ਮਤਯਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਰਗੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਭਜਨ ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਅ ਅਸਰ੍ਜਿ ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਭਿ ਮੀਢ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਃ ਚ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਂ ਜਨਯਨ੍ਨਸਿष੍ਯਦਤ੍
ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਿਆ, ਦਾਨੀ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਰਥੀ ਵਾਂਗ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸੋਮਃ ਪਵਤੇ ਜਨਿਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਦਿਵੋ ਜਨਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਚ੍ ਜਨਿਤਾਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਿਤੋਤ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਅੱਗ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਵੀ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ।
ਅ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਂ ऋषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਿषੋਮृਗਾਣਾਮ੍ ਚ੍ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਗृਧ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਧਿਤਿਰ੍ਵਨਾਨਾਂ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਡ, ਗਿੱਧਾਂ ਵਿਚ ਬਾਜ, ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ—ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਅ ਪ੍ਰਾਵੀਵਿਪਦ੍ਵਾਚ ਊਰ੍ਮਿਂ ਨ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀषਾਃ ਚ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵृਜਨੇਮਾਵਰਾਣ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵृषਭੋ ਗੋषੁ ਜਾਨਨ੍
ਉਹ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਅੰਦਰ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਹੇਠਲੇ ਥਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਵृਧਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਪੁਰੂਤਮਮ੍ ਚ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਵਤੇ
ਅੱਗ ਨੂੰ, ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ।
ਅ ਅਯਂ ਯਥਾ ਨ ਆਭੁਵਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪੇਵ ਤਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਰੂਪ ਘੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾ ਯਸ਼ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਪਤ੍ਯਤੇ ਚ੍ ਆ ਵਾਜੈਰੁਪ ਨੋ ਗਮਤ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਅ ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤਂ ਪਿਬ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਚ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਧਾਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਅਮਰ ਉਤਸ਼ਾਹ; ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਚ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਦ੍ਰਥੀਤਰੋ ਹਰੀ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਚ੍ਛਸੇ ਚ੍ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾਨੁ ਮਜ੍ਮਨਾ ਨ ਕਿਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ ਆਨਸ਼ੇ
ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਰਥਚਾਲਕ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਰੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਨੂਨਮਰ੍ਚਤੋਕ੍ਥਾਨਿ ਚ ਬ੍ਰਵੀਤਨ ਚ੍ ਸੁਤਾ ਅਮਤ੍ਸੁਰਿਨ੍ਦਵੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨਮਸ੍ਯਤਾ ਸਹਃ
ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ; ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੁषਸ੍ਵ ਪ੍ਰ ਵਹਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ੂਰ ਹਰਿਹ ਚ੍ ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨ ਮਧੋਸ਼੍ਚਕਾਨਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯ
ਇੰਦਰ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਲੈ ਆ, ਆ, ਸ਼ੂਰਾ, ਆਪਣੇ ਹਰੀਆਂ ਨਾਲ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਂਗ, ਸੁੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਪਾ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਠਰਂ ਨਵ੍ਯਂ ਨ ਪृਣਸ੍ਵ ਮਧੋਰ੍ਦਿਵੋ ਨ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਨੋਪ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਃ ਸੁਵਾਚੋ ਅਸ੍ਥੁਃ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਪੇਟ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਵਾਂਗ ਭਰ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਆਏ ਹਨ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਰਾषਾਣ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਜਘਾਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਤਿਰ੍ਨ ਚ੍ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਭृਗੁਰ੍ਨ ਸਸਾਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ
ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਵਲ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਤृਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਗੋਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਵਿਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਿਦ੍ਰੇਤੋਧਾ ਇਨ੍ਦੋ ਭੁਵਨੇष੍ਵਰ੍ਪਿਤਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਂ ਸੁਵੀਰੋ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਰ ਉਪ ਗਿਰੇਮ ਆਸਤੇ
ਤੂੰ ਦੂਜਾ ਤੇ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਵਹਿ ਜਾ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਸਿ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਵਮਾਨ ਵृषਭ ਤਾ ਵਿ ਧਾਵਸਿ ਚ੍ ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵਸੁਮਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਵਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਭੁਵਨੇषੁ ਜੀਵਸੇ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਲਦ। ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ ਜਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਸਕੀਏ।
ਅ ਈਸ਼ਾਨ ਇਮਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਈਯਸੇ ਯੁਜਾਨ ਇਨ੍ਦੋ ਹਰਿਤਃ ਸੁਪਰ੍ਣ੍ਯਃ ਚ੍ ਤਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੁ ਮਧੁਮਦ੍ਘृਤਂ ਪਯਸ੍ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਸੋਮ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਕृष੍ਟਯਃ
ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰੇ-ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਹਾ ਦੇਣ। ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ।
ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪ੍ਰ ਤੇ ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਚ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ।
ਅ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸੋਮ ਪਿਨ੍ਵਸੇ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈਂ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਫੂਲਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਸਿ ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ ਚ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ।