ਅ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਤ੍ਵਿषਿਂ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ ਚ੍ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਵਿਰੋਚਯਨ੍
ਸੁਤ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਪਰਾਵਤੋ ਅਥੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ
ਸੁਤ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਂਗ, ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮੀਚੀਨਾ ਅਨੂषਤ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੂਰਮੁਸ੍ਰਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਜਾਮਯਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਚ੍ ਮਹਾਮਿਨ੍ਦੁਂ ਮਹੀਯੁਵਃ
ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਭੈਣਾਂ, ਵੀਰ ਨੂੰ, ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਯੂਵਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਪਵਮਾਨ ਰੁਚਾਰੁਚਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼
ਪਵਮਾਨਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਦੌਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਪਵਮਾਨ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੁਵਃ ਚ੍ ਇषੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸਂਯਤਮ੍
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਚੰਗੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ; ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਲਈ ਵਹਾ।
ਅ ਜਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਅਜਨਿष੍ਟ ਜਾਗृਵਿਰਗ੍ਨਿਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਚ੍ ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕੋ ਬृਹਤਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृषਾ ਦ੍ਯੁਮਦ੍ਵਿ ਭਾਤਿ ਭਰਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਰੂਕ ਅਗਨਿ, ਨਿਪੁੰਨ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਗੁਹਾ ਹਿਤਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਞ੍ਛਿਸ਼੍ਰਿਯਾਣਂ ਵਨੇਵਨੇ ਚ੍ ਸ ਜਾਯਸੇ ਮਥ੍ਯਮਾਨਃ ਸਹੋ ਮਹਤ੍ਵਾਮਾਹੁਃ ਸਹਸਸ੍ਪੁਤ੍ਰਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਿਆ; ਤੂੰ ਰਗੜ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ।
ਅ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮਗ੍ਨਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਰਿषਧਸ੍ਥੇ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਸ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸੀਦਨ੍ਨਿ ਹੋਤਾ ਯਜਥਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਮਰਦ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਪਹਿਲਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਤੇ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘਾਸ ਤੇ ਹੋਤਾਰ ਵਜੋਂ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਤਃ ਸੋਮ ऋਤਾਵृਧਾ ਚ੍ ਮਮੇਦਿਹ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਇੱਥੇ ਸੁਣੋ।
ਅ ਰਾਜਾਨਾਵਨਭਿਦ੍ਰੁਹਾ ਧ੍ਰੁਵੇ ਸਦਸ੍ਯੁਤ੍ਤਮੇ ਚ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਥੂਣ ਆਸ਼ਾਤੇ
ਦੋ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪੱਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਰੇ ਹੋਏ।
ਅ ਤਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਘृਤਾਸੁਤੀ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦਾਨੁਨਸ੍ਪਤੀ ਚ੍ ਸਚੇਤੇ ਅਨਵਹ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਰਤਾਜ, ਆਦਿਤਿਆ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਘੀ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਧੀਚੋ ਅਸ੍ਥਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ ਚ੍ ਜਘਾਨ ਨਵਤੀਰ੍ਨਵ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਜੈਤੂ, ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਨਿੰਨਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਇਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਿਰਃ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਪਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਚ੍ ਤਦ੍ਵਿਦਚ੍ਛਰ੍ਯਣਾਵਤਿ
ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਸੀ, ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਜ਼ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅ ਅਤ੍ਰਾਹ ਗੋਰਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਪੀਚ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਇਤ੍ਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਗृਹੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤਵਸ਼ਤਰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਅ ਇਯਂ ਵਾਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਃ ਚ੍ ਅਭ੍ਰਾਦ੍ਵृष੍ਟਿਰਿਵਾਜਨਿ
ਇਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ।
ਅ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਜਰਿਤੁਰ੍ਹਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਨਤਂ ਗਿਰਃ ਚ੍ ਈਸ਼ਾਨਾ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਧਿਯਃ
ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ; ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲੋ।
ਅ ਮਾ ਪਾਪਤ੍ਵਾਯ ਨੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਮਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਚ੍ ਮਾ ਨੋ ਰੀਰਧਤਂ ਨਿਦੇ
ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਨਾ ਨਿੰਦਾ ਵੱਲ; ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੀਤਯੇ ਹਰੇ ਚ੍ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਵਾਯਵੇ ਮਦਃ
ਓ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿ। ਤੇਰਾ ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਅ ਸਂ ਦੇਵੈਃ ਸ਼ੋਭਤੇ ਵृषਾ ਕਵਿਰ੍ਯੋਨਾਵਧਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਚ੍ ਪਵਮਾਨੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਵੀ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅ ਪਵਮਾਨ ਧਿਯਾ ਹਿਤੋ ऽਭਿ ਯੋਨਿਂ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ ਚ੍ ਧਰ੍ਮਣਾ ਵਾਯੁਮਾਰੁਹਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਅ ਤਵਾਹਂ ਸੋਮ ਰਾਰਣ ਸਖ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਚ੍ ਪੁਰੂਣਿ ਬਭ੍ਰੋ ਨਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਮਾਮਵ ਪਰਿਧੀਂ ਰਤਿ ਤਾਂਇਹਿ
ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਸਲੇਟੀ ਇੰਦੂ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਘੇਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆ।
ਅ ਤਵਾਹਂ ਨਕ੍ਤਮੁਤ ਸੋਮ ਤੇ ਦਿਵਾ ਦੁਹਾਨੋ ਬਭ੍ਰ ਊਧਨਿ ਚ੍ ਘृਣਾ ਤਪਨ੍ਤਮਤਿ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪਰਃ ਸ਼ਕੁਨਾ ਇਵ ਪਪ੍ਤਿਮ
ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਝਰਨੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਪਦੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਪਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਪੁਨਾਨੋ ਅਕ੍ਰਮੀਦਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮृਧੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ ਚ੍ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਭ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਆ ਯੋਨਿਮਰੁਣੋ ਰੁਹਦ੍ਗਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਾ ਸੁਤਮ੍ ਚ੍ ਧ੍ਰੁਵੇ ਸਦਸਿ ਸੀਦਤੁ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ।
ਅ ਨੂ ਨੋ ਰਯਿਂ ਮਹਾਮਿਨ੍ਦੋ ऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਹੁਣ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਹਾ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿ।
ਅ ਪਿਬਾ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਯਂ ਤੇ ਸੁषਾਵ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਦ੍ਰਿਃ ਚ੍ ਸੋਤੁਰ੍ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸੁਯਤੋ ਨਾਰ੍ਵਾ
ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਿਆਉਣ ਦੇ; ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਅ ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਯੁਜ੍ਯਸ਼੍ਚਾਰੁਰਸ੍ਤਿ ਯੇਨ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਹਂਸਿ ਚ੍ ਸ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ ਮਮਤ੍ਤੁ
ਤੇਰਾ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਜੋ ਜੋੜਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਤੇਜ਼ ਗੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਉਹ, ਵੱਡੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।
ਅ ਬੋਧਾ ਸੁ ਮੇ ਮਘਵਨ੍ਵਾਚਮੇਮਾਂ ਯਾਂ ਤੇ ਵਸਿष੍ਠੋ ਅਰ੍ਚਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਮ੍ ਚ੍ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਧਮਾਦੇ ਜੁषਸ੍ਵ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਈ ਹੈ; ਇਹ ਭਜਨ ਸਾਂਝੀ ਪੰਗਤ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿਭੂਤਰਂ ਨਰਃ ਸਜੂਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਜਨੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੇ ਚ੍ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰੇ ਸ੍ਥੇਮਨ੍ਯਾਮੁਰੀਮੁਤੋਗ੍ਰਮੋਜਿष੍ਠਂ ਤਰਸਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਬਣਾਇਆ; ਤਾਕਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੱਖਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ।