ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰੁਣਮਗ੍ਨਿਮਨ੍ਵਾਰਭਾਮਹੇ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਆਦਿਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤ ਏਤ ਉਦਾਰੁਹਨ੍ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਾਨ੍ਯਾ ਰੁਹਨ੍ ਪ੍ਰ ਭੂਰ੍ਜਯੋ ਯਥਾ ਪਥੋਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਯਯੁਃ
ਇਥੋਂ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਿਰਸ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਸਨ।
ਰਾਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਯ ਸਮਿਧੀਮਹਿ ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਮਹੇ ਵृषਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਹੋਤ੍ਰਾਯ ਪृਥਿਵੀ
ਧਨ ਤੇ ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵਾਅਕਈ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਯਜਕ ਹਨ।
ਦਧਨ੍ਵੇ ਵਾ ਯਦੀਮਨੁ ਵੋਚਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵੇਰੁ ਤਤ੍ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਿਵਾਭੁਵਤ੍
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇੱਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮ' ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਪੂਰਾ ਚੱਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਹਰਸਾ ਹਰਃ ਸ਼ृਣਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਰਿ ਯਾਤੁਧਾਨਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਬਲਂ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਸੂਂਰਿਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯਾਂ ਉਤ ਯਜਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਜਨਂ ਮਨੁਜਾਤਂ ਘृਤਪ੍ਰੁषਮ੍
ਇਥੇ, ਅਗਨਿ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਪੁਰੁ ਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਿਵਾਂ ਵੋਚੇ ऽਰਿਰਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ੍ਵਿਦਾ ਤੋਦਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਰਣ ਆ ਮਹਸ੍ਯ
ਦੂਜਾ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ—ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲਾਂਗਾ; ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਓਟ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਚੋ ऽਗ੍ਨਯੇ ਭਰਤਾ ਬृਹਤ੍ ਵਿਪਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਤੇ ਨ ਵੇਧਸੇ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਬੋਲ ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਰਾਜਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਕ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਖੁਸ਼ ਯਜਕ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮੇਧਾਮਾਸ਼ਾਸਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਅਯਂ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਯੀਣਾਂ ਚਿਕੇਤਦਾ
ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਚਾਹਿਆ; ਇਹ ਢਿੱਠ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਦਿਵਾ ਮਤਿਰਦਿਤਿਰੂਤ੍ਯਾਗਮਤ੍ ਸਾ ਸ਼ਨ੍ਤਾਤਾ ਮਯਸ੍ਕਰਦਪ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਉਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਪ੍ਰਤੀਵ੍ਯਾਂ ਯਜਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਚਰਿष੍ਣੁਧੂਮਮਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਦਾ ਧੂੰਆਂ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਚ ਨ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਯੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਮਰਦ ਦਾ ਵੈਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਪ ਤ੍ਯਂ ਵृਜਿਨਂ ਰਿਪੁਂ ਸ੍ਤੇਨਮਗ੍ਨੇ ਦੁਰਾਧ੍ਯਮ੍ ਦਵਿष੍ਠਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤੇ ਕृਧੀ ਸੁਗਮ੍
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਵੈਰੀ, ਚੋਰ ਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁष੍ਟ੍ਯਗ੍ਨੇ ਨਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਸ੍ਯ ਵੀਰ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਨਿ ਮਾਯਿਨਸ੍ਤਪਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ, ਵਿਰਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਗਾਯਤ ऋਤਾਵ੍ਨੇ ਬृਹਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਮਹਾਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤਿਭਿਃ ਸੁਵੀਰਾਭਿਸ੍ਤਰਤਿ ਵਾਜਕਰ੍ਮਭਿਃ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਮਾਵਿਥ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਜੋੜੀ ਹੈ।
ਤਂ ਗੂਰ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਂ ਦੇਵਾਸੋ ਦੇਵਮਰਤਿਂ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਮੂਹਿषੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭੋਗ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾ ਨੋ ਹृਣੀਥਾ ਅਤਿਥਿਂ ਵਸੁਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਏਸ਼ਃ ਯਃ ਸੁਹੋਤਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੀਂ।
ਭਦ੍ਰੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਹੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸੁਭਗ ਭਦ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰਃ ਭਦ੍ਰਾ ਉਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਦਾਤ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ; ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ।
ਯਜਿष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾ ਵਵृਮਹੇ ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹੋਤਾਰਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਅਮਰ ਪੁਜਾਰੀ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਤਦਗ੍ਨੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਯਤ੍ਸਾਸਾਹਾ ਸਦਨੇ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ ਮਨ੍ਯੁਂ ਜਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਵਾ ਉ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਿਤਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਮਨੁषੋ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਗੀ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਗ੍ਨੇਯ ਪਰ੍ਵਂ .. ਐਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਇਹ ਅੱਗੀ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਹੈ; ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਵਾਲਾ ਭਾਗ: ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜ ਤੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਲਈ, ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਓ।
ਯਸ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਤਮੋ ਮਦਃ ਤੇਨ ਨੂਨਂ ਮਦੇ ਮਦੇਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਨ — ਮੈਂ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ।
ਗਾਵ ਉਪ ਵਦਾਵਟੇ ਮਹਿ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਪ੍ਸੁਦਾ ਉਭਾ ਕਰ੍ਣਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ
ਗਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਅਰਮਸ਼੍ਵਾਯ ਗਾਯਤ ਸ਼੍ਰੁਤਕਕ੍ਸ਼ਾਰਂ ਗਵੇ ਅਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨੇ
ਚਲਾਕ ਘੋੜੇ ਲਈ ਗਾਓ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਲਈ, ਗਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਾਸਤੇ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਉਹ ਸਾਂਡਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬਲਾਦਧਿ ਸਹਸੋ ਜਾਤ ਓਜਸਃ ਤ੍ਵਂ ਸਨ੍ਵृषਨ੍ਵृषੇਦਸਿ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਿਚੋਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਂਡ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਾਂਡ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।