ਅ ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਾਯਵੇ ਮਨਵੇ ਚ ਵਿਵੇਦਿਥ ਚ੍ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਅਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਯੁ ਅਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਚਾਨਣ ਪਛਾਣਿਆ, ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਤਦਦ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਤ ਉਕ੍ਥਿਨੋ ऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਚ੍ ਵृषਪਤ੍ਨੀਰਪੋ ਜਯਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗੀਤਕਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਂ ਤਿਰਸ਼੍ਚ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪਰ੍ਯਤਿ ਚ੍ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਮਹਾਂ ਅਸਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ।
ਅ ਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਵੀਯਸੀਂ ਗਿਰਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾਮਜੀਜਨਤ੍ ਚ੍ ਚਿਕਿਤ੍ਵਿਨ੍ਮਨਸਂ ਧਿਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਵੀਂ, ਮਿੱਠੀ ਭਜਨ ਰਚੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਆਣੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਬਣਾਈ ਹੈ—
ਅ ਤਮੁ ष੍ਟਵਾਮ ਯਂ ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥਾਨਿ ਵਾਵृਧੁਃ ਚ੍ ਪੁਰੂਣ੍ਯਸ੍ਯ ਨੌਂਸ੍ਯਾ ਸਿषਾਸਨ੍ਤੋ ਵਨਾਮਹੇ
ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਲੈਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਤृਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਪ੍ਰ ਤ ਆਸ਼੍ਵਿਨੀਃ ਪਵਮਾਨ ਧੇਨਵੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਪਯਸਾ ਧਰੀਮਣਿ ਚ੍ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਥਾਵਿਰੀਸ੍ਤੇ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯृषਿषਾਣ ਵੇਧਸਃ
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਆਸਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਹਾਨੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਧ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਉਭਯਤਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਸਤਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਚ੍ ਯਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ ਸਤ੍ਤਾ ਨਿ ਯੋਨੌ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਸੀਦਤਿ
ਪਵਮਾਨਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਅ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਕ੍ਸ਼ ऋਭ੍ਵਸਃ ਪ੍ਰਭੋष੍ਟੇ ਸਤਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਚ੍ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੀ ਪਵਸੇ ਸੋਮ ਧਰ੍ਮਣਾ ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ
ਸਾਰੇ ਥਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚੌੜਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।
ਅ ਪਵਮਾਨੋ ਅਜੀਜਨਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਮ੍ ਚ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਬृਹਤ੍
ਪਵਮਾਨਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅਜੋਬਾ, ਗੁੰਜ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਅ ਪਵਮਾਨ ਰਸਸ੍ਤਵ ਮਦੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦੁਚ੍ਛੁਨਃ ਚ੍ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ
ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨ; ਚਾਨਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ।
ਅ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਗਾਵੋ ਨ ਭੂਰ੍ਣਯਸ੍ਤ੍ਵੇषਾ ਅਯਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ ਚ੍ ਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਾਮਪ ਤ੍ਵਚਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਮਨਾਮਹੇ ऽਤਿ ਸੇਤੁਂ ਦੁਰਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਯਾਮ ਦਸ੍ਯੁਮਵ੍ਰਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਅ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵृष੍ਟੇਰਿਵ ਸ੍ਵਨਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ ਚ੍ ਚਰਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਦਿਵਿ
ਪਵਮਾਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧੁਨ, ਮੀਂਹ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੀਮਿषਂ ਗੋਮਦਿਨ੍ਦੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੋਮ ਵੀਰਵਤ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹੋ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣ ਆ ਮਹੀ ਰੋਦਸੀ ਪृਣ ਚ੍ ਉषਾਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਵਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਓ; ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਜਾਲਾ ਕਰੋ, ਸਵੇਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਅ ਪਰਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯਾ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਸਰਾ ਰਸੇਵ ਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਰਸ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਓ।
ਅ ਆਸ਼ੁਰਰ੍ष ਬृਹਨ੍ਮਤੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਚ੍ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਓ, ਜਿੱਥੇ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅ ਪਰਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਨਿष੍ਕृਤਂ ਜਨਾਯ ਯਾਤਯਨ੍ਨਿषਃ ਚ੍ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜੋ ਗੰਦ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ ਦਿਓ।
ਅ ਅਯਂ ਸ ਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਰਘੁਯਾਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਚ੍ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਤ੍
ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ।
ਅ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਤ੍ਵਿषਿਂ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ ਚ੍ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਵਿਰੋਚਯਨ੍
ਸੁਤ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਪਰਾਵਤੋ ਅਥੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ
ਸੁਤ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਂਗ, ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮੀਚੀਨਾ ਅਨੂषਤ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੂਰਮੁਸ੍ਰਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਜਾਮਯਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਚ੍ ਮਹਾਮਿਨ੍ਦੁਂ ਮਹੀਯੁਵਃ
ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਭੈਣਾਂ, ਵੀਰ ਨੂੰ, ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਯੂਵਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਪਵਮਾਨ ਰੁਚਾਰੁਚਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼
ਪਵਮਾਨਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਦੌਲਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਪਵਮਾਨ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੁਵਃ ਚ੍ ਇषੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸਂਯਤਮ੍
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਚੰਗੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ; ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਲਈ ਵਹਾ।
ਅ ਜਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਅਜਨਿष੍ਟ ਜਾਗृਵਿਰਗ੍ਨਿਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਚ੍ ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕੋ ਬृਹਤਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृषਾ ਦ੍ਯੁਮਦ੍ਵਿ ਭਾਤਿ ਭਰਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਰੂਕ ਅਗਨਿ, ਨਿਪੁੰਨ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਗੁਹਾ ਹਿਤਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਞ੍ਛਿਸ਼੍ਰਿਯਾਣਂ ਵਨੇਵਨੇ ਚ੍ ਸ ਜਾਯਸੇ ਮਥ੍ਯਮਾਨਃ ਸਹੋ ਮਹਤ੍ਵਾਮਾਹੁਃ ਸਹਸਸ੍ਪੁਤ੍ਰਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਿਆ; ਤੂੰ ਰਗੜ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ।
ਅ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮਗ੍ਨਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਰਿषਧਸ੍ਥੇ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਸ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸੀਦਨ੍ਨਿ ਹੋਤਾ ਯਜਥਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਮਰਦ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਪਹਿਲਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਤੇ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘਾਸ ਤੇ ਹੋਤਾਰ ਵਜੋਂ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਤਃ ਸੋਮ ऋਤਾਵृਧਾ ਚ੍ ਮਮੇਦਿਹ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਇੱਥੇ ਸੁਣੋ।