ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਸੁਤਾਸੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਦਿਨਃ ਚ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਦੇਵਾਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵੋ ਮਦਾਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਸਤੀਆਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ।

ਅ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤ ਇਤਿ ਦੇਵਾਸੋ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਚ੍ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਖਸ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾਃ

‘ਇੰਦੂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ,’ ਐਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਬੋਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਸਟਰ।

ਅ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਪਵਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾਚਮੀਙ੍ਖਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਸ੍ਪਤੀ ਰਯੀਣਾਂ ਸਖੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਿਵੇਦਿਵੇ

ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼।

ਅ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਅਤਪ੍ਤਤਨੂਰ੍ਨ ਤਦਾਮੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ਼ृਤਾਸ ਇਦ੍ਵਹਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤਦਾਸ਼ਤ

ਤੇਰਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪਸਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ; ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਸਾਫ ਹੋਏ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਅ ਤਪੋष੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਤਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਦੇ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯ ਤਨ੍ਤਵੋ ਵ੍ਯਸ੍ਥਿਰਨ੍ ਚ੍ ਅਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਵੀਤਾਰਮਾਸ਼ਵੋ ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਮਧਿ ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਤੇਜਸਾ

ਤਾਪ ਦਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਸਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ, ਇਸ ਦੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਅਰੂਰੁਚਦੁषਸਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਗ੍ਰਿਯ ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਮਿਮੇਤਿ ਭੁਵਨੇषੁ ਵਾਜਯੁਃ ਚ੍ ਮਾਯਾਵਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਅਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਮਾ ਦਧੁਃ

ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਬਲਦ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਈ ਗੂੰਜਦਾ; ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ; ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਬਰੀਓ ਰੱਖਿਆ।

ਅ ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਗਾਯਤ ऋਤਾਵ੍ਨੇ ਬृਹਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਚ੍ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯੇ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਰਿਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਵਧਾਈਏ ਹੋਏ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਅ ਆ ਵਂਸਤੇ ਮਘਵਾ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯਾਹੁਤਃ ਚ੍ ਕੁਵਿਨ੍ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭਵੀਯਸ੍ਯਚ੍ਛਾ ਵਾਜੇਭਿਰਾਗਮਤ੍

ਮਘਵਨ, ਜੋ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਅ ਤਂ ਤੇ ਮਦਂ ਗृਣੀਮਸਿ ਵृषਣਂ ਪृਕ੍ਸ਼ੁ ਸਾਸਹਿਮ੍ ਚ੍ ਉ ਲੋਕਕृਤ੍ਨੁਮਦ੍ਰਿਵੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਸਤੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ।

ਅ ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਾਯਵੇ ਮਨਵੇ ਚ ਵਿਵੇਦਿਥ ਚ੍ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਅਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ

ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਯੁ ਅਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਚਾਨਣ ਪਛਾਣਿਆ, ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਤਦਦ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਤ ਉਕ੍ਥਿਨੋ ऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਚ੍ ਵृषਪਤ੍ਨੀਰਪੋ ਜਯਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ

ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗੀਤਕਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਂ ਤਿਰਸ਼੍ਚ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪਰ੍ਯਤਿ ਚ੍ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ।

ਅ ਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਵੀਯਸੀਂ ਗਿਰਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾਮਜੀਜਨਤ੍ ਚ੍ ਚਿਕਿਤ੍ਵਿਨ੍ਮਨਸਂ ਧਿਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਵੀਂ, ਮਿੱਠੀ ਭਜਨ ਰਚੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਆਣੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਬਣਾਈ ਹੈ—

ਅ ਤਮੁ ष੍ਟਵਾਮ ਯਂ ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥਾਨਿ ਵਾਵृਧੁਃ ਚ੍ ਪੁਰੂਣ੍ਯਸ੍ਯ ਨੌਂਸ੍ਯਾ ਸਿषਾਸਨ੍ਤੋ ਵਨਾਮਹੇ

ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਲੈਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।

ਤृਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਪ੍ਰ ਤ ਆਸ਼੍ਵਿਨੀਃ ਪਵਮਾਨ ਧੇਨਵੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਪਯਸਾ ਧਰੀਮਣਿ ਚ੍ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਥਾਵਿਰੀਸ੍ਤੇ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯृषਿषਾਣ ਵੇਧਸਃ

ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਆਸਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਹਾਨੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਧ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅ ਉਭਯਤਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਸਤਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਚ੍ ਯਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ ਸਤ੍ਤਾ ਨਿ ਯੋਨੌ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਸੀਦਤਿ

ਪਵਮਾਨਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

ਅ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਕ੍ਸ਼ ऋਭ੍ਵਸਃ ਪ੍ਰਭੋष੍ਟੇ ਸਤਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਚ੍ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੀ ਪਵਸੇ ਸੋਮ ਧਰ੍ਮਣਾ ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ

ਸਾਰੇ ਥਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚੌੜਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।

ਅ ਪਵਮਾਨੋ ਅਜੀਜਨਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਮ੍ ਚ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਬृਹਤ੍

ਪਵਮਾਨਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅਜੋਬਾ, ਗੁੰਜ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।

ਅ ਪਵਮਾਨ ਰਸਸ੍ਤਵ ਮਦੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦੁਚ੍ਛੁਨਃ ਚ੍ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮਰ੍षਤਿ

ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ

ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨ; ਚਾਨਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ।

ਅ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਗਾਵੋ ਨ ਭੂਰ੍ਣਯਸ੍ਤ੍ਵੇषਾ ਅਯਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ ਚ੍ ਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਾਮਪ ਤ੍ਵਚਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਮਨਾਮਹੇ ऽਤਿ ਸੇਤੁਂ ਦੁਰਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਸਾਹ੍ਯਾਮ ਦਸ੍ਯੁਮਵ੍ਰਤਮ੍

ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।

ਅ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵृष੍ਟੇਰਿਵ ਸ੍ਵਨਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ ਚ੍ ਚਰਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਦਿਵਿ

ਪਵਮਾਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧੁਨ, ਮੀਂਹ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੀਮਿषਂ ਗੋਮਦਿਨ੍ਦੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੋਮ ਵੀਰਵਤ੍

ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹੋ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣ ਆ ਮਹੀ ਰੋਦਸੀ ਪृਣ ਚ੍ ਉषਾਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ

ਵਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਓ; ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਜਾਲਾ ਕਰੋ, ਸਵੇਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।

ਅ ਪਰਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯਾ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਸਰਾ ਰਸੇਵ ਵਿष੍ਟਪਮ੍

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਰਸ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਓ।

ਅ ਆਸ਼ੁਰਰ੍ष ਬृਹਨ੍ਮਤੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਚ੍ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਓ, ਜਿੱਥੇ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਅ ਪਰਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਨਿष੍ਕृਤਂ ਜਨਾਯ ਯਾਤਯਨ੍ਨਿषਃ ਚ੍ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ

ਜੋ ਗੰਦ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ ਦਿਓ।

ਅ ਅਯਂ ਸ ਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਰਘੁਯਾਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਚ੍ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਤ੍

ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ।