ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਵੀਡੁ ਚਿਦਾਰੁਜਤ੍ਨੁਭਿਰ੍ਗੁਹਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਭਿਃ ਚ੍ ਅਵਿਨ੍ਦ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਨੁ

ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਬੰਦ ਥਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅ ਤਾ ਹੁਵੇ ਯਯੋਰਿਦਂ ਪਪ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨ

ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ।

ਅ ਉਗ੍ਰਾ ਵਿਘਨਿਨਾ ਮृਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਤਾ ਨੋ ਮृਡਾਤ ਈਦृਸ਼ੇ

ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰ।

ਅ ਹਥੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਰ੍ਯਾ ਹਥੋ ਦਾਸਾਨਿ ਸਤ੍ਪਤੀ ਚ੍ ਹਥੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ

ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ।

ਅ ਅਭਿ ਸੋਮਾਸ ਆਯਵਃ ਪਵਨ੍ਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਚ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਧਿ ਵਿष੍ਟਪੇ ਮਨੀषਿਣੋ ਮਤ੍ਸਰਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ

ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਸੋਮ, ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਓਤ-ਪੋਤ।

ਅ ਤਰਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍ ਚ੍ ਅਰ੍षਾ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍

ਸੁਧਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਵੱਡਾ ਸੱਚ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅ ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਣੋ ਹਰ੍ਯਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਰਾਜਾ ਦੇਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰ੍ਯਃ

ਰਾਜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਈਰਯਤਿ ਪ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਨੀषਾਮ੍ ਚ੍ ਗਾਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਗੋਪਤਿਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਯਨ੍ਤਿ ਮਤਯੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ

ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ: ਅੱਗ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਭੇਜਦੀ ਹੈ; ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਵਿਚਾਰ, ਲਲਚਾਈਆਂ, ਸੋਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਸੋਮਂ ਗਾਵੋ ਧੇਨਵੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਤਿਭਿਃ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ ਚ੍ ਸੋਮਃ ਸੁਤ ऋਚ੍ਯਤੇ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸੋਮੇ ਅਰ੍ਕਾਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਃ ਸਂ ਨਵਨ੍ਤੇ

ਗਾਂਵਾਂ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਲਚਾਈਆਂ, ਸੋਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਤੇ ਸੁਧਰਿਆ ਸੋਮ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਲਈ ਭਜਨ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਸ਼ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਅ ਏਵਾ ਨਃ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼ ਬृਹਤਾ ਮਦੇਨ ਵਾਚਂ ਜਨਯਾ ਪੁਰਨ੍ਧਿਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ, ਜਦ ਤੂੰ ਢਲਿਆ ਤੇ ਸੁਧਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਵਹਿ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਾਫ਼ਾ ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰ।

ਅ ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ ਚ੍ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੁਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ

ਜੇ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ।

ਅ ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਨਾ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਵृषਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਵਸਾ ਚ੍ ਅਸ੍ਮਾਂ ਅਵ ਮਘਵਨ੍ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ

ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ, ਦਾਨੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ।

ਅ ਵਯਂ ਘ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤ ਆਪੋ ਨ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ ਚ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰ ਆਸਤੇ

ਅਸੀਂ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੁਧਾਈ ਦੇ ਨਿਕਾਸ 'ਤੇ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਨਾਸਕ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅ ਸ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇ ਨਰੋ ਵਸੋ ਨਿਰੇਕ ਉਕ੍ਥਿਨਃ ਚ੍ ਕਦਾ ਸੁਤਂ ਤृषਾਣ ਓਕ ਆ ਗਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਬ੍ਦੀਵ ਵਂਸਗਃ

ਹੇ ਵਸੁ, ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਕਦੋਂ ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ, ਇੰਦਰ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ?

ਅ ਕਣ੍ਵੇਭਿਰ੍ਧृष੍ਣਵਾ ਧृषਦ੍ਵਾਜਂ ਦਰ੍षਿ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ ਚ੍ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਰੂਪਂ ਮਘਵਨ੍ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਗੋਮਨ੍ਤਮੀਮਹੇ

ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨੀ, ਮਘਵਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ; ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।

ਅ ਤਰਣਿਰਿਤ੍ਸਿषਾਸਤਿ ਵਾਜਂ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਯੁਜਾ ਚ੍ ਆ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਨਮੇ ਗਿਰਾ ਨੇਮਿਂ ਤष੍ਟੇਵ ਸੁਦ੍ਰੁਵਮ੍

ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਧੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪੱਕੀ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੀਮ।

ਅ ਨ ਦੁष੍ਟੁਤਿਰ੍ਦ੍ਰਵਿਣੋਦੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਨ ਸ੍ਰੇਧਨ੍ਤਂ ਰਯਿਰ੍ਨਸ਼ਤ੍ ਚ੍ ਸੁਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਨ੍ਮਘਵਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਾਵਤੇ ਦੇष੍ਣਂ ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਯੇ ਦਿਵਿ

ਜੋ ਮਾੜਾ ਸੱਦਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੰਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ।

ਅ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਉਦੀਰਤੇ ਗਾਵੋ ਮਿਮਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਚ੍ ਹਰਿਰੇਤਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍

ਤਿੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਰੰਝਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਅਭਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੀਰਨੂषਤ ਯਹ੍ਵੀਰृਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ ਚ੍ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਰ੍ਦਿਵਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਪਿੱਛੇ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਰਾਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਃ

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਦੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਹਾ ਦੇ।

ਅ ਸੁਤਾਸੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਦਿਨਃ ਚ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਦੇਵਾਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵੋ ਮਦਾਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਸਤੀਆਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ।

ਅ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤ ਇਤਿ ਦੇਵਾਸੋ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਚ੍ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਖਸ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾਃ

‘ਇੰਦੂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ,’ ਐਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਬੋਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਸਟਰ।

ਅ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਪਵਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾਚਮੀਙ੍ਖਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਸ੍ਪਤੀ ਰਯੀਣਾਂ ਸਖੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਿਵੇਦਿਵੇ

ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼।

ਅ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਅਤਪ੍ਤਤਨੂਰ੍ਨ ਤਦਾਮੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ਼ृਤਾਸ ਇਦ੍ਵਹਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤਦਾਸ਼ਤ

ਤੇਰਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਪਸਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ; ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਸਾਫ ਹੋਏ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਅ ਤਪੋष੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਤਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਦੇ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯ ਤਨ੍ਤਵੋ ਵ੍ਯਸ੍ਥਿਰਨ੍ ਚ੍ ਅਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਵੀਤਾਰਮਾਸ਼ਵੋ ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਮਧਿ ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਤੇਜਸਾ

ਤਾਪ ਦਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਸਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ, ਇਸ ਦੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਅਰੂਰੁਚਦੁषਸਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਗ੍ਰਿਯ ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਮਿਮੇਤਿ ਭੁਵਨੇषੁ ਵਾਜਯੁਃ ਚ੍ ਮਾਯਾਵਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਅਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਮਾ ਦਧੁਃ

ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਬਲਦ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਈ ਗੂੰਜਦਾ; ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ; ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਬਰੀਓ ਰੱਖਿਆ।

ਅ ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਗਾਯਤ ऋਤਾਵ੍ਨੇ ਬृਹਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਚ੍ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯੇ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਰਿਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਵਧਾਈਏ ਹੋਏ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਅ ਆ ਵਂਸਤੇ ਮਘਵਾ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯਾਹੁਤਃ ਚ੍ ਕੁਵਿਨ੍ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭਵੀਯਸ੍ਯਚ੍ਛਾ ਵਾਜੇਭਿਰਾਗਮਤ੍

ਮਘਵਨ, ਜੋ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਅ ਤਂ ਤੇ ਮਦਂ ਗृਣੀਮਸਿ ਵृषਣਂ ਪृਕ੍ਸ਼ੁ ਸਾਸਹਿਮ੍ ਚ੍ ਉ ਲੋਕਕृਤ੍ਨੁਮਦ੍ਰਿਵੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਸਤੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ।