ਅ ਤਾ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਈਡਤ ਇਤ੍ਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਸਬਾਧੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਤਾ ਵਾਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪਨ੍ਯੁਵਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਮੇਧਸਾਤਾ ਸਨਿष੍ਯਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ ਚ੍ ਦਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ
ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮੋਣ੍ਯੋਃ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍ ਚ੍ ਹਿਨ੍ਵੇ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼।
ਅ ਅਯਾ ਚਿਤ੍ਤੋ ਵਿਪਾਨਯਾ ਹਰਿਃ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਯੁਜਂ ਵਾਜੇषੁ ਚੋਦਯ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੀਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅ ਵृषਾ ਸ਼ੋਣੋ ਅਭਿਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾ ਨਦਯਨ੍ਨੇषਿ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਗ੍ਨੁਰਾ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਆਜੌ ਪ੍ਰਚੋਦਯਨ੍ਨਰ੍षਸਿ ਵਾਚਮੇਮਾਮ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲਾਲ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅ ਰਸਾਯ੍ਯਃ ਪਯਸਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨ ਈਰਯਨ੍ਨੇषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਂਸ਼ੁਮ੍ ਚ੍ ਪਵਮਾਨ ਸਨ੍ਤਨਿਮੇषਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਃ
ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਸ ਵਧਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਭੇਜਦਾ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅ ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਰੋ ਮਦਾਯੋਦਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਨਮਯਨ੍ਵਧਸ੍ਨੁਮ੍ ਚ੍ ਪਰਿ ਵਰ੍ਣਂ ਭਰਮਾਣੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਗਵ੍ਯੁਰ੍ਨੋ ਅਰ੍ष ਪਰਿ ਸੋਮ ਸਿਕ੍ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਿ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਮਸਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ, ਵਹਿ, ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤੌ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ
ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਚ੍ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਜੋਕੇ, ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਇਆ, ਪੱਥਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਵੰਡ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਅ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਵਃ ਸੁਰਾਧਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਚ੍ ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਮਘਵਾਨ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤੋਹਫੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਵ ਪ੍ਰ ਜਿਗਾਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਚ੍ ਗਿਰੇਰਿਵ ਪ੍ਰ ਰਸਾ ਅਸ੍ਯ ਪਿਨ੍ਵਿਰੇ ਦਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁਭੋਜਸਃ
ਉਹ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋ ਨਰੋ ऽਪੀਪ੍ਯਨ੍ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਭੂਰ੍ਣਯਃ ਚ੍ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਧ੍ਯੁਪ ਸ੍ਵਸਰਮਾ ਗਹਿ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ; ਸੋ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ—ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ।
ਅ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍ਹਰਿਵਸ੍ਤਮੀਮਹੇ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂषਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ ਚ੍ ਤਵ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯੁਪਮਾਨ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯ ਸੁਤੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸੋਹਣੀ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗਾਇਕ।
ਅ ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯਸ੍ਤੇਨਾ ਪਵਸ੍ਵਾਨ੍ਧਸਾ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ
ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਸ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਵਗ, ਪ੍ਰਭੂ, ਬਹਾਦਰ, ਬੁਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਅ ਜਘ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਮਮਿਤ੍ਰਿਯਂ ਸਸ੍ਨਿਰ੍ਵਾਜਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਚ੍ ਗੋषਾਤਿਰਸ਼੍ਵਸਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ; ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਅਰੁषੋ ਭੁਵਃ ਸੂਪਸ੍ਥਾਭਿਰ੍ਨ ਧੇਨੁਭਿ ਚ੍ ਸੀਦਂ ਚ੍ਛ੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾ
ਤੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਅ ਅਯਂ ਪੂषਾ ਰਯਿਰ੍ਭਗਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਚ੍ ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਮਨੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਇਹ ਪੁਸ਼ਾ ਹੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਨਸੀਬ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਮਦਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਾਸਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਪਥਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੌੜੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਫ ਹੋ ਰਹੇ ਸੋਮਾ, ਬੂੰਦਾਂ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਯ ਓਜਿष੍ਠਸ੍ਤਮਾ ਭਰ ਪਵਮਾਨ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਯਃ ਪਞ੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ ਰਯਿਂ ਯੇਨ ਵਨਾਮਹੇ
ਸਾਫ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਅ ਵृषਾ ਮਤੀਨਾਂ ਪਵਤੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸੋਮੋ ਅਹ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਤਰੀਤੋषਸਾਂ ਦਿਵਃ ਚ੍ ਪ੍ਰਾਣਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਚਿਕ੍ਰਦਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਾਰ੍ਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ ਬਲਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੜ ਗਿਆ।
ਅ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਪਵਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਕਵਿਰ੍ਨृਭਿਰ੍ਯਤਃ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਾਂ ਅਸਿष੍ਯਦਤ੍ ਚ੍ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਜਨਯਨ੍ਮਧੁ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਯੂਂ ਸਖ੍ਯਾਯ
ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਰਤਨ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਲਈ।
ਅ ਅਯਂ ਪੁਨਾਨ ਉषਸੋ ਅਰੋਚਯਦਯਂ ਸਿਨ੍ਧੁਭ੍ਯੋ ਅਭਵਦੁ ਲੋਕਕृਤ੍ ਚ੍ ਅਯਂ ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤ ਦੁਦੁਹਾਨ ਆਸ਼ਿਰਂ ਸੋਮੋ ਹृਦੇ ਪਵਤੇ ਚਾਰੁ ਮਤ੍ਸਰਃ
ਇਹ, ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਦਾ, ਦਿਲ ਲਈ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅ ਏਵਾ ਹ੍ਯਸਿ ਵੀਰਯੁਰੇਵਾ ਸ਼ੂਰ ਉਤ ਸ੍ਥਿਰਹ੍ ਚ੍ ਏਵਾ ਤੇ ਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨਃ
ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਖੁਲ੍ਹਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਅ ਏਵਾ ਰਾਤਿਸ੍ਤੁਵੀਮਘ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਧਾਯਿ ਧਾਤृਭਿਃ ਚ੍ ਅਧਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨਃ ਸਚਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨ, ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਦਾਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਅ ਮੋ षੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਵ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਯੁਰ੍ਭੁਵੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ ਚ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ
ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ ਚ੍ ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਭ ਬੋਲਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਮਾਸਟਰ।
ਅ ਸਖ੍ਯੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਮਾ ਭੇਮ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਮਭਿ ਪ੍ਰ ਨੋਨੁਮੋ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਡਰ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਜਿੱਤ।
ਅ ਪੂਰ੍ਵੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯੋ ਨ ਵਿ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯਃ ਚ੍ ਯਦਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਂਹਤੇ ਮਘਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਕਦੇ ਘਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਏਤ ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਭਿ ਸੌਭਗਾ
ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ, ਉਤਸੁਕ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹ ਗਈਆਂ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।