ਅਗ੍ਨ ਓਜਿष੍ਠਮਾ ਭਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਧ੍ਰਿਗੋ ਪ੍ਰ ਨੋ ਰਾਯੇ ਪਨੀਯਸੇ ਰਤ੍ਸਿ ਵਾਜਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇਂ।
ਯਦਿ ਵੀਰੋ ਅਨੁ ष੍ਯਾਦਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਆਜੁਹ੍ਵਦ੍ਧਵ੍ਯਮਾਨੁषਕ੍ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਕ੍ਸ਼ੀਤ ਦੈਵ੍ਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਗਾਵੇ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਦੈਵੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵੇषਸ੍ਤੇ ਧੂਮ ऋਣ੍ਵਤਿ ਦਿਵਿ ਸਂ ਚ੍ਛੁਕ੍ਰ ਆਤਤਃ ਸੂਰੋ ਨ ਹਿ ਦ੍ਯੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਾ ਪਾਵਕ ਰੋਚਸੇ
ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ, ਹੇ ਤੀਖੇ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੈਤਵਦ੍ਯਸ਼ੋ ऽਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਪਤ੍ਯਸੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੋ ਪੁष੍ਟਿਂ ਨ ਪੁष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਜਸੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ। ਤੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਤਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿष ਸ੍ਤਵੇਤਾਤਿਥਿਃ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਹਵ੍ਯਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ
ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਅਮਰ ਵਿੱਚ।
ਯਦ੍ਵਾਹਿष੍ਠਂ ਤਦਗ੍ਨਯੇ ਬृਹਦਰ੍ਚ ਵਿਭਾਵਸੋ ਮਹਿषੀਵ ਤ੍ਵਦ੍ਰਯਿਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਜਾ ਉਦੀਰਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਸਿਫਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਗਾਂ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚਃ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਦੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ।
ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਹਿ ਭਾਨਵੇ ऽਰ੍ਚਾ ਦੇਵਾਯਾਗ੍ਨਯੇ ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਮਰ੍ਤਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਿਫਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਅਗਨ੍ਮ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਾਨਵਮ੍ ਯ ਸ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਬृਹਦਨੀਕ ਇਧ੍ਯਤੇ
ਅਸੀਂ ਆਏ ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅੱਗ ਕੋਲ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਾਨਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸਲਗਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਃ ਪਰੇਣ ਧਰ੍ਮਣਾ ਯਤ੍ਸਵृਦ੍ਭਿਃ ਸਹਾਭੁਵਃ ਪਿਤਾ ਯਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਾਤਾ ਮਨੁਃ ਕਵਿਃ
ਉੱਚੇ ਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ।
ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰੁਣਮਗ੍ਨਿਮਨ੍ਵਾਰਭਾਮਹੇ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਆਦਿਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤ ਏਤ ਉਦਾਰੁਹਨ੍ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਾਨ੍ਯਾ ਰੁਹਨ੍ ਪ੍ਰ ਭੂਰ੍ਜਯੋ ਯਥਾ ਪਥੋਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਯਯੁਃ
ਇਥੋਂ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਿਰਸ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਸਨ।
ਰਾਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਯ ਸਮਿਧੀਮਹਿ ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਮਹੇ ਵृषਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਹੋਤ੍ਰਾਯ ਪृਥਿਵੀ
ਧਨ ਤੇ ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵਾਅਕਈ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਯਜਕ ਹਨ।
ਦਧਨ੍ਵੇ ਵਾ ਯਦੀਮਨੁ ਵੋਚਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵੇਰੁ ਤਤ੍ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਿਵਾਭੁਵਤ੍
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇੱਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮ' ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਪੂਰਾ ਚੱਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਹਰਸਾ ਹਰਃ ਸ਼ृਣਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਰਿ ਯਾਤੁਧਾਨਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਬਲਂ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਸੂਂਰਿਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯਾਂ ਉਤ ਯਜਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਜਨਂ ਮਨੁਜਾਤਂ ਘृਤਪ੍ਰੁषਮ੍
ਇਥੇ, ਅਗਨਿ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਪੁਰੁ ਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਿਵਾਂ ਵੋਚੇ ऽਰਿਰਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ੍ਵਿਦਾ ਤੋਦਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਰਣ ਆ ਮਹਸ੍ਯ
ਦੂਜਾ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ—ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲਾਂਗਾ; ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਓਟ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਚੋ ऽਗ੍ਨਯੇ ਭਰਤਾ ਬृਹਤ੍ ਵਿਪਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਤੇ ਨ ਵੇਧਸੇ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਬੋਲ ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਰਾਜਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਕ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਖੁਸ਼ ਯਜਕ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮੇਧਾਮਾਸ਼ਾਸਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਅਯਂ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਯੀਣਾਂ ਚਿਕੇਤਦਾ
ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਚਾਹਿਆ; ਇਹ ਢਿੱਠ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਦਿਵਾ ਮਤਿਰਦਿਤਿਰੂਤ੍ਯਾਗਮਤ੍ ਸਾ ਸ਼ਨ੍ਤਾਤਾ ਮਯਸ੍ਕਰਦਪ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਉਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਪ੍ਰਤੀਵ੍ਯਾਂ ਯਜਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਚਰਿष੍ਣੁਧੂਮਮਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਦਾ ਧੂੰਆਂ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਚ ਨ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਯੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਮਰਦ ਦਾ ਵੈਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਪ ਤ੍ਯਂ ਵृਜਿਨਂ ਰਿਪੁਂ ਸ੍ਤੇਨਮਗ੍ਨੇ ਦੁਰਾਧ੍ਯਮ੍ ਦਵਿष੍ਠਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤੇ ਕृਧੀ ਸੁਗਮ੍
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਵੈਰੀ, ਚੋਰ ਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁष੍ਟ੍ਯਗ੍ਨੇ ਨਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਸ੍ਯ ਵੀਰ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਨਿ ਮਾਯਿਨਸ੍ਤਪਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ, ਵਿਰਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਗਾਯਤ ऋਤਾਵ੍ਨੇ ਬृਹਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਮਹਾਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤਿਭਿਃ ਸੁਵੀਰਾਭਿਸ੍ਤਰਤਿ ਵਾਜਕਰ੍ਮਭਿਃ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਮਾਵਿਥ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਜੋੜੀ ਹੈ।
ਤਂ ਗੂਰ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਂ ਦੇਵਾਸੋ ਦੇਵਮਰਤਿਂ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਮੂਹਿषੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭੋਗ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾ ਨੋ ਹृਣੀਥਾ ਅਤਿਥਿਂ ਵਸੁਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਏਸ਼ਃ ਯਃ ਸੁਹੋਤਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੀਂ।