ਅ ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸਦਾ ਹਵਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਮ੍ ਚ੍ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਬੁਲਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ।
ਅ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਇਹਾ ਵਹ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੇ ਚ੍ ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਨ ਈਡ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।
ਅ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਰੁਣਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਚ੍ ਯ ਜਾਤਾ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ।
ਅ ऋਤੇਨ ਯਾਵृਤਾਵृਧਾਵृਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤੀ ਚ੍ ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਹੁਵੇ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਾਇਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭੁਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਚ੍ ਕਰਤਾਂ ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਰੁਣ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਦਾਤ ਦੇਣ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਇਕ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਚਾਰਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ, ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜੇषੁ ਨੋ ऽਵ ਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਧਨੇषੁ ਚ ਚ੍ ਉਗ੍ਰ ਉਗ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਬੜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਧਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ ਚ੍ ਵਿ ਗੋਭਿਰਦ੍ਰਿਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਾ ਨਮੋ ਬृਹਤ੍ਸੁਵृਕ੍ਤਿਮੇਰਯਾਮਹੇ ਚ੍ ਧਿਯਾ ਧੇਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਤਾ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਈਡਤ ਇਤ੍ਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਸਬਾਧੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਤਾ ਵਾਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪਨ੍ਯੁਵਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਮੇਧਸਾਤਾ ਸਨਿष੍ਯਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ ਚ੍ ਦਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ
ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਅ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮੋਣ੍ਯੋਃ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍ ਚ੍ ਹਿਨ੍ਵੇ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼।
ਅ ਅਯਾ ਚਿਤ੍ਤੋ ਵਿਪਾਨਯਾ ਹਰਿਃ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਯੁਜਂ ਵਾਜੇषੁ ਚੋਦਯ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੀਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅ ਵृषਾ ਸ਼ੋਣੋ ਅਭਿਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾ ਨਦਯਨ੍ਨੇषਿ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਗ੍ਨੁਰਾ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਆਜੌ ਪ੍ਰਚੋਦਯਨ੍ਨਰ੍षਸਿ ਵਾਚਮੇਮਾਮ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲਾਲ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅ ਰਸਾਯ੍ਯਃ ਪਯਸਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨ ਈਰਯਨ੍ਨੇषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਂਸ਼ੁਮ੍ ਚ੍ ਪਵਮਾਨ ਸਨ੍ਤਨਿਮੇषਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਃ
ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਸ ਵਧਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਭੇਜਦਾ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅ ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਰੋ ਮਦਾਯੋਦਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਨਮਯਨ੍ਵਧਸ੍ਨੁਮ੍ ਚ੍ ਪਰਿ ਵਰ੍ਣਂ ਭਰਮਾਣੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਗਵ੍ਯੁਰ੍ਨੋ ਅਰ੍ष ਪਰਿ ਸੋਮ ਸਿਕ੍ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਿ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਮਸਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ, ਵਹਿ, ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤੌ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ
ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਚ੍ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਜੋਕੇ, ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਇਆ, ਪੱਥਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਵੰਡ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਅ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਵਃ ਸੁਰਾਧਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਚ੍ ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਮਘਵਾਨ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤੋਹਫੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਵ ਪ੍ਰ ਜਿਗਾਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਚ੍ ਗਿਰੇਰਿਵ ਪ੍ਰ ਰਸਾ ਅਸ੍ਯ ਪਿਨ੍ਵਿਰੇ ਦਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁਭੋਜਸਃ
ਉਹ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਤ੍ਵਾਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋ ਨਰੋ ऽਪੀਪ੍ਯਨ੍ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਭੂਰ੍ਣਯਃ ਚ੍ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਧ੍ਯੁਪ ਸ੍ਵਸਰਮਾ ਗਹਿ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ; ਸੋ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ—ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ।
ਅ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍ਹਰਿਵਸ੍ਤਮੀਮਹੇ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂषਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ ਚ੍ ਤਵ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯੁਪਮਾਨ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯ ਸੁਤੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸੋਹਣੀ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗਾਇਕ।
ਅ ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯਸ੍ਤੇਨਾ ਪਵਸ੍ਵਾਨ੍ਧਸਾ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ
ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਸ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਵਗ, ਪ੍ਰਭੂ, ਬਹਾਦਰ, ਬੁਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਅ ਜਘ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਮਮਿਤ੍ਰਿਯਂ ਸਸ੍ਨਿਰ੍ਵਾਜਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਚ੍ ਗੋषਾਤਿਰਸ਼੍ਵਸਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ; ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਅਰੁषੋ ਭੁਵਃ ਸੂਪਸ੍ਥਾਭਿਰ੍ਨ ਧੇਨੁਭਿ ਚ੍ ਸੀਦਂ ਚ੍ਛ੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾ
ਤੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਅ ਅਯਂ ਪੂषਾ ਰਯਿਰ੍ਭਗਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਚ੍ ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਮਨੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਇਹ ਪੁਸ਼ਾ ਹੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਨਸੀਬ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸਮੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਮਦਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਾਸਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਪਥਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੌੜੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਫ ਹੋ ਰਹੇ ਸੋਮਾ, ਬੂੰਦਾਂ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਯ ਓਜਿष੍ਠਸ੍ਤਮਾ ਭਰ ਪਵਮਾਨ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਯਃ ਪਞ੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ ਰਯਿਂ ਯੇਨ ਵਨਾਮਹੇ
ਸਾਫ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।