ਅ ਆਦੀਂ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੋषਣੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪੀਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ।
ਅ ਅਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਯੁ ਰੇਭਨ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਚ੍ ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਰੱਬੀ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਛਾਣੀ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਪਵਤੇ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹਰਿਰਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਰਂਹ੍ਯਾ ਚ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪਿਆਰਾ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੈ ਆ।
ਅ ਪ੍ਰ ਸੁਨ੍ਵਾਨਾਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਮਰ੍ਤੋ ਨ ਵष੍ਟ ਤਦ੍ਵਚਃ ਚ੍ ਅਪ ਸ਼੍ਵਾਨਮਰਾਧਸਂ ਹਤਾ ਮਖਂ ਨ ਭृਗਵਃ
ਮਨੁੱਖ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਪਾਨੀ ਦੀ ਬਾਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯਃ ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਚ੍ ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਧੀਮਤਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪੋ ऽਗ੍ਰਿਯੋ ਵਾਚ ਈਰਯਨ੍ ਚ੍ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ
ਤੂੰ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਹਿ।
ਅ ਤੁਭ੍ਯੇਮਾ ਭੁਵਨਾ ਕਵੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਿਰੇ ਚ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਧਾਰਾਂ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਪਵਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਵृषਾ ਸੁਤਃ ਕृਧੀ ਨੋ ਯਸ਼ਸੋ ਜਨੇ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਵਯਂ ਸਾਸਹ੍ਯਾਮ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ ਚ੍ ਤਵੇਨ੍ਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਸਕੀਏ—ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਅ ਯਾ ਤੇ ਭੀਮਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾ ਤਿਗ੍ਮਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਧੂਰ੍ਵਣੇ ਚ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮਸ੍ਯ ਨੋ ਨਿਦਃ
ਤੇਰੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ—ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਅ ਵृषਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਾਂ ਅਸਿ ਵृषਾ ਦੇਵ ਵृषਵ੍ਰਤਃ ਚ੍ ਵृषਾ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਦਧ੍ਰਿषੇ
ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਚਮਕਦਾਰ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਵਿਰਲੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਵृष੍ਣਸ੍ਤੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋ ਵृषਾ ਵਨਂ ਵृषਾ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਸ ਤ੍ਵਂ ਵृषਨ੍ਵृषੇਦਸਿ
ਤੇਰੀ ਵਿਰਲੇ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜੋਰਦਾਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਵੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ।
ਅ ਅਸ਼੍ਵੋ ਨ ਚਕ੍ਰਦੋ ਵृषਾ ਸਂ ਗਾ ਇਨ੍ਦੋ ਸਮਰ੍ਵਤਃ ਚ੍ ਵਿ ਨੋ ਰਾਯੇ ਦੁਰੋ ਵृਧਿ
ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੂਰੋਂ ਵਧਾ।
ਅ ਵृषਾ ਹ੍ਯਸਿ ਭਾਨੁਨਾ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍
ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਦਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਸ਼ਿਚ੍ਯਸੇ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨ ਆਯੁਭਿਃ ਚ੍ ਦ੍ਰੋਣੇ ਸਧਸ੍ਥਮਸ਼੍ਨੁषੇ
ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਯੂਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਦਮਾਨਃ ਸ੍ਵਾਯੁਧ ਚ੍ ਇਹੋ ष੍ਵਿਨ੍ਦਵਾ ਗਹਿ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਣਨ ਲਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਇੱਥੇ ਆ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਭ੍ਯੁਨ੍ਦਤਃ ਚ੍ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾ ਵृਣੀਮਹੇ
ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਯੇ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਮੂਰ੍ਮਯੋ ऽਭਿਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਤੇਭਿਰ੍ਨਃ ਸੋਮ ਮृਡਯ
ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਧਾਰਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਅ ਸ ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ ਰਯਿਂ ਵੀਰਵਤੀਮਿषਮ੍ ਚ੍ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਦੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਦੂਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁਜਾਰੀ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲਾ।
ਅ ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸਦਾ ਹਵਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਮ੍ ਚ੍ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਬੁਲਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ।
ਅ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਇਹਾ ਵਹ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੇ ਚ੍ ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਨ ਈਡ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।
ਅ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਰੁਣਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਚ੍ ਯ ਜਾਤਾ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ।
ਅ ऋਤੇਨ ਯਾਵृਤਾਵृਧਾਵृਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤੀ ਚ੍ ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਹੁਵੇ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਾਇਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭੁਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਚ੍ ਕਰਤਾਂ ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਰੁਣ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਦਾਤ ਦੇਣ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਇਕ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਚਾਰਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ, ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜੇषੁ ਨੋ ऽਵ ਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਧਨੇषੁ ਚ ਚ੍ ਉਗ੍ਰ ਉਗ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਬੜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਧਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ ਚ੍ ਵਿ ਗੋਭਿਰਦ੍ਰਿਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਾ ਨਮੋ ਬृਹਤ੍ਸੁਵृਕ੍ਤਿਮੇਰਯਾਮਹੇ ਚ੍ ਧਿਯਾ ਧੇਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।