ਅ ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੇ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਸ ਘਾ ਨੋ ਯੋਗ ਆ ਭੁਵਤ੍ਸ ਰਾਯੇ ਸ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ੍ ਗਮਦ੍ਵਾਜੇਭਿਰਾ ਸ ਨਃ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਲਈ ਆਵੇ, ਪੁਰੰਧੀ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਅ ਯੋਗੇਯੋਗੇ ਤਵਸ੍ਤਰਂ ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਹਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ, ਸੱਦਾ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯੌਕਸੋ ਹੁਵੇ ਤੁਵਿਪ੍ਰਤਿਂ ਨਰਮ੍ ਚ੍ ਯਂ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਾ ਸੀ।
ਅ ਆ ਘਾ ਗਮਦ੍ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਚ੍ ਵਾਜੇਭਿਰੁਪ ਨੋ ਹਵਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਆਵੇ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤੇषੁ ਸੋਮੇषੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਨੀष ਉਕ੍ਥ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਵਿਦੇ ਵृਧਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਂ ਹਿ षਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੀਤ-ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਜਾਣ।
ਅ ਸ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਦਨੇ ਵृਧਃ ਚ੍ ਸੁਪਾਰਃ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ ਸਮਪ੍ਸੁਜਿਤ੍
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਹਿਲੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਤਮੁ ਹੁਵੇ ਵਾਜਸਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭਰਾਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਮ੍ ਚ੍ ਭਵਾ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨੇ ਅਨ੍ਤਮਃ ਸਖਾ ਵृਧੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਦੋਸਤ ਬਣ, ਵਾਧੇ ਲਈ।
ਅ ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ ਚ੍ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਸਭ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਸ ਯੋਜਤੇ ਅਰੁषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਸਾ ਸ ਦੁਦ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ ਚ੍ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਸ਼ਮੀ ਵਸੂਨਾਂ ਦੇਵਂ ਰਾਧੋ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਵੈ-ਹਵਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ; ਚੰਗਾ ਯਜਨਾ, ਵਧੀਆ ਠਹਿਰਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਅ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਯਤ੍ਯੂਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵਃ ਚ੍ ਅਪੋ ਮਹੀ ਵृਣੁਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਸੂਨਰੀ
ਹੁਣ ਉਹ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ; ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਚੁਣਦੀ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਚੰਗੀ ਧੀ।
ਅ ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾਃ ਸृਜਤੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਚਾ ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿਵਤ੍ ਚ੍ ਤਵੇਦੁषੋ ਵ੍ਯੁषਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂ ਭਕ੍ਤੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਗਦਾ, ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਚਮਕਦਾ; ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਂਝੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ।
ਅ ਇਮਾ ਉ ਵਾਂ ਦਿਵਿष੍ਟਯ ਉਸ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਚ੍ ਅਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇ ऽਵਸੇ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸੱਦੀ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅ ਯੁਵਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਦਥੁਰ੍ਭੋਜਨਂ ਨਰਾ ਚੋਦੇਥਾਂ ਸੂਨृਤਾਵਤੇ ਚ੍ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਂ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਅਜਬ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ; ਆਪਣਾ ਰਥ ਇਕ ਮਨ ਕਰਕੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ।
ਅ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮਨੁ ਦ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਹ੍ਰਯਃ ਚ੍ ਪਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਕੱਢਿਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਦੁੱਧ।
ਅ ਅਯਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਗਯਂ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਸਪ੍ਤ ਪ੍ਰਵਤ ਆ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਦਾ; ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ।
ਅ ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪੁਨਾਨੋ ਭੁਵਨੋਪਰਿ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਇਹ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਲੋਕੋ, ਇਹ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਅ ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਹਰਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ
ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਸੋਮ, ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ।
ਅ ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ ਚ੍ ਕਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਾਵृਧੇ
ਇਹ ਰੱਬ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ।
ਅ ਦੁਹਾਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਤ੍ਪਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ ਚ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਦੇਵਾਂ ਅਜੀਜਨਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਦੁੱਧ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣੀ 'ਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਉਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਪਤਸ੍ਥੁषੋ ਭਿਯਸਮਾ ਧੇਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੇ ਚ੍ ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅ ਉषੋ षੁ ਜਾਤਮਪ੍ਤੁਰਂ ਗੋਭਿਰ੍ਭਙ੍ਗਂ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਂ ਦੇਵਾ ਅਯਾਸਿषੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਬੂੰਦ ਲੱਭੀ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ।
ਅ ਉਪਾਸ੍ਮੈ ਗਾਯਤਾ ਨਰਃ ਪਵਮਾਨਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਚ੍ ਅਭਿ ਦੇਵਾਂ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਮਰਦੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦੁ ਲਈ ਗਾਉ; ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਪੋ ਨਯਨ੍ਤ ਊਰ੍ਮਯਃ ਚ੍ ਵਨਾਨਿ ਮਹਿषਾ ਇਵ
ਸਿਆਣੇ ਸੋਮ, ਵੱਡੇ ਭੈਂਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ।
ਅ ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਬਭ੍ਰਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਪੀਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਮ, ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਭੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਹਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸੁਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਸੋਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਵਹਿ ਜਾਣ।
ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਪਿਪ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸਾ ਚ੍ ਅਂਸ਼ੋਃ ਪਯਸਾ ਮਦਿਰੋ ਨ ਜਾਗृਵਿਰਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਫੂਲਦਾ ਹੈ; ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਹਰ੍ਯਤੋ ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਅਤ੍ਕੇ ਅਵ੍ਯਤ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸੂਨੁਰ੍ਨ ਮਰ੍ਜ੍ਯਃ ਚ੍ ਤਮੀਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਪਸੋ ਯਥਾ ਰਥਂ ਨਦੀष੍ਵਾ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੰਗੀਲਾ ਸੋਮ, ਪਿਆਰਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਭਾਂਡੇ 'ਚ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ; ਨਦੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ।
ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨੋ ਮਘੋਨਾਮ੍ ਚ੍ ਸੁਤਾ ਵਿਦਥੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਦਾਨੀਆਂ ਲਈ, ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਅ ਆਦੀਂ ਹਂਸੋ ਯਥਾ ਗਣਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਵੀਵਸ਼ਨ੍ਮਤਿਮ੍ ਚ੍ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਗੋਭਿਰਜ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਆਪਣੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਜਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।