ਅ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਾ ਸੁਤੇ ਸੁਤਂ ਸृਜਾਮਿ ਪੀਤਯੇ ਚ੍ ਤृਮ੍ਪਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਹੀ ਮਦਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਬਲਦ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਰੱਜ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦ ਪਾ ਲੈ।
ਅ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਮੂਰਾ ਅਵਿष੍ਯਵੋ ਮੋਪਹਸ੍ਵਾਨ ਆ ਦਭਨ੍ ਚ੍ ਮਾ ਕੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਂ ਵਨਃ
ਕੋਈ ਮੂਰਖ, ਅਸਹਾਇ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਲਵੇ; ਕੋਈ ਭਜਨ ਦਾ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰੇ।
ਅ ਇਹ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਰੀਣਸਂ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਰਾਧਸੇ ਚ੍ ਸਰੋ ਗੌਰੋ ਯਥਾ ਪਿਬ
ਇਥੇ, ਗਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ; ਪੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਲਾ ਜਣਵਰ ਝੀਲ ਤੋਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਇਦਮ੍ ਵਸੋ ਸੁਤਮਨ੍ਧਃ ਪਿਬਾ ਸੁਪੂਰ੍ਣਮੁਦਰਮ੍ ਚ੍ ਅਨਾਭਯਿਨ੍ਰਰਿਮਾ ਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ; ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅ ਨृਭਿਰ੍ਧੌਤਃ ਸੁਤੋ ਅਸ਼੍ਨੈਰਵ੍ਯਾ ਵਾਰੈਃ ਪਰਿਪੂਤਃ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵੋ ਨ ਨਿਕ੍ਤੋ ਨਦੀषੁ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧੋਇਆ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਛਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅ ਤਂ ਤੇ ਯਵਂ ਯਥਾ ਗੋਭਿਃ ਸ੍ਵਾਦੁਮਕਰ੍ਮ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਸ੍ਮਿਂਤ੍ਸਧਮਾਦੇ
ਉਹ ਜੌ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ।
ਅ ਇਦਂ ਹ੍ਯਨ੍ਵੋਜਸਾ ਸੁਤਂ ਰਾਧਾਨਾਂ ਪਤੇ ਚ੍ ਪਿਬਾ ਤ੍ਵਾਸ੍ਯ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪੀ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅ ਯਸ੍ਤੇ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾਮਸਤ੍ਸੁਤੇ ਨਿ ਯਚ੍ਛ ਤਨ੍ਵਮ੍ ਚ੍ ਸ ਤ੍ਵਾ ਮਮਤ੍ਤੁ ਸੋਮ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਜੀਵ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾ; ਉਹ ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਮਦ ਦੇਵੇ।
ਅ ਪ੍ਰ ਤੇ ਅਸ਼੍ਨੋਤੁ ਕੁਕ੍ਸ਼੍ਯੋਃ ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ਼ਿਰਃ ਚ੍ ਪ੍ਰ ਬਾਹੂ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਗੀਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਾਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ।
ਅ ਆ ਤ੍ਵੇਤਾ ਨਿ षੀਦਤੇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸਖਾਯ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸਃ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਹ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਬੈਠ ਜਾਣ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਉਣ।
ਅ ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੇ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਸ ਘਾ ਨੋ ਯੋਗ ਆ ਭੁਵਤ੍ਸ ਰਾਯੇ ਸ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ੍ ਗਮਦ੍ਵਾਜੇਭਿਰਾ ਸ ਨਃ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਲਈ ਆਵੇ, ਪੁਰੰਧੀ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਅ ਯੋਗੇਯੋਗੇ ਤਵਸ੍ਤਰਂ ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਹਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ, ਸੱਦਾ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯੌਕਸੋ ਹੁਵੇ ਤੁਵਿਪ੍ਰਤਿਂ ਨਰਮ੍ ਚ੍ ਯਂ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਾ ਸੀ।
ਅ ਆ ਘਾ ਗਮਦ੍ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਚ੍ ਵਾਜੇਭਿਰੁਪ ਨੋ ਹਵਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਆਵੇ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤੇषੁ ਸੋਮੇषੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਨੀष ਉਕ੍ਥ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਵਿਦੇ ਵृਧਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਂ ਹਿ षਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੀਤ-ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਜਾਣ।
ਅ ਸ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਦਨੇ ਵृਧਃ ਚ੍ ਸੁਪਾਰਃ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ ਸਮਪ੍ਸੁਜਿਤ੍
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਹਿਲੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਤਮੁ ਹੁਵੇ ਵਾਜਸਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭਰਾਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਮ੍ ਚ੍ ਭਵਾ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨੇ ਅਨ੍ਤਮਃ ਸਖਾ ਵृਧੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਦੋਸਤ ਬਣ, ਵਾਧੇ ਲਈ।
ਅ ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ ਚ੍ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਸਭ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਸ ਯੋਜਤੇ ਅਰੁषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਸਾ ਸ ਦੁਦ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਵਾਹੁਤਃ ਚ੍ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸੁਸ਼ਮੀ ਵਸੂਨਾਂ ਦੇਵਂ ਰਾਧੋ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਵੈ-ਹਵਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ; ਚੰਗਾ ਯਜਨਾ, ਵਧੀਆ ਠਹਿਰਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਅ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਯਤ੍ਯੂਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵਃ ਚ੍ ਅਪੋ ਮਹੀ ਵृਣੁਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਸੂਨਰੀ
ਹੁਣ ਉਹ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ; ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਚੁਣਦੀ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਚੰਗੀ ਧੀ।
ਅ ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾਃ ਸृਜਤੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਚਾ ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿਵਤ੍ ਚ੍ ਤਵੇਦੁषੋ ਵ੍ਯੁषਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂ ਭਕ੍ਤੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਗਦਾ, ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਚਮਕਦਾ; ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਂਝੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ।
ਅ ਇਮਾ ਉ ਵਾਂ ਦਿਵਿष੍ਟਯ ਉਸ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਚ੍ ਅਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇ ऽਵਸੇ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸੱਦੀ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅ ਯੁਵਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਦਥੁਰ੍ਭੋਜਨਂ ਨਰਾ ਚੋਦੇਥਾਂ ਸੂਨृਤਾਵਤੇ ਚ੍ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਂ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਅਜਬ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ; ਆਪਣਾ ਰਥ ਇਕ ਮਨ ਕਰਕੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ।
ਅ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮਨੁ ਦ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਹ੍ਰਯਃ ਚ੍ ਪਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਕੱਢਿਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਦੁੱਧ।
ਅ ਅਯਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਗਯਂ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਸਪ੍ਤ ਪ੍ਰਵਤ ਆ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਦਾ; ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ।
ਅ ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪੁਨਾਨੋ ਭੁਵਨੋਪਰਿ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਇਹ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਲੋਕੋ, ਇਹ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਅ ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਹਰਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ
ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਸੋਮ, ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ।
ਅ ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ ਚ੍ ਕਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਾਵृਧੇ
ਇਹ ਰੱਬ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ।
ਅ ਦੁਹਾਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਤ੍ਪਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ ਚ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਂ ਦੇਵਾਂ ਅਜੀਜਨਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਦੁੱਧ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣੀ 'ਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।