ਪ੍ਰ ਕੇਤੁਨਾ ਬृਹਤਾ ਯਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਾ ਰੋਦਸੀ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਤਾਦੁਪਮਾਮੁਦਾਨਡਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਮਹਿषੋ
ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ, ਅੱਗਨਿ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਲਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ; ਜਲ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸ਼ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਰੋ ਦੀਧਿਤਿਭਿਰਣ੍ਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤਚ੍ਯੁਤਂ ਜਨਯਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ ਦੂਰੇਦृਸ਼ਂ ਗृਹਪਤਿਮਥਵ੍ਯੁਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧੇਨੁਮਿਵਾਯਤੀਮੁषਾਸਮ੍ ਯਹ੍ਵਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮੁਜ੍ਜਿਹਾਨਾਃ ਪ੍ਰ ਭਾਨਵਃ ਸਸ੍ਰਤੇ ਨਾਕਮਚ੍ਛ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨੌਜਵਾਨ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੋਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਭੂਰ੍ਜਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਂ ਵਿਪੋਧਾਂ ਮੂਰੈਰਮੂਰਂ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍ ਨਯਨ੍ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਨਾ ਧਿਯਂ ਧਾ ਹਰਿਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਂ ਨ ਵਾਰ੍ਮਣਾ ਧਨਰ੍ਚਿਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਮੂੰਛਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਜਤਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪੇ ਅਹਨੀ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਮਾਯਾ ਅਵਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ਭਦ੍ਰਾ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਨਿਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੂਜੀ। ਤੂੰ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਜੀਬ ਹਨ। ਦਇਆਲੂ ਪੂਸ਼ਣ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਇਥੇ ਰਹੇ।
ਇਡਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚਿਰਸਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਪੋਤਾ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤਾ ਜਾਤੋ ਮਹਾਨ੍ਨਭੋਵਿਨ੍ਨृषਦ੍ਮਾ ਸੀਦਦਪਾਂ ਵਿਵਰ੍ਤੇ ਦਧਦ੍ਯੋ ਧਾਯੀ ਸੁਤੇ ਵਯਾਂਸਿ ਯਨ੍ਤਾ ਵਸੂਨਿ ਵਿਧਤੇ ਤਨੂਪਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜਮਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼੍ਸ੍ਤਂ ਪੁਂਸਃ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਨੁਮਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰ ਤਵਸਸ੍ਕृਤਾਨਿ ਵਨ੍ਦਦ੍ਵਾਰਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨਾ ਵਿਵष੍ਟੁ
ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਜਿਸਦੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਵੇ। ਜਿਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦੇਵੇ।
ਅਰਣ੍ਯੋਰ੍ਨਿਹਿਤੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਗਰ੍ਭ ਇਵੇਤ੍ਸੁਭृਤੋ ਗਰ੍ਭਿਣੀਭਿਃ ਦਿਵੇਦਿਵ ਈਡ੍ਯੋ ਜਾਗृਵਦ੍ਭਿਰ੍ਹਵਿष੍ਮਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇਭਿਰਗ੍ਨਿਃ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਤਵੇਦ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਲਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਲੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਨਾਦਗ੍ਨੇ ਮृਣਸਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ਨ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪृਤਨਾਸੁ ਜਿਗ੍ਯੁਃ ਅਨੁ ਦਹ ਸਹਮੂਰਾਨ੍ਕਯਾਦੋ ਮਾ ਤੇ ਹੇਤ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਸ਼ਤ ਦੈਵ੍ਯਾਯਾਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਿਆ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਤੇਰਾ ਦੈਵੀ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਗੁਆਵੇ।
ਅਗ੍ਨ ਓਜਿष੍ਠਮਾ ਭਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਧ੍ਰਿਗੋ ਪ੍ਰ ਨੋ ਰਾਯੇ ਪਨੀਯਸੇ ਰਤ੍ਸਿ ਵਾਜਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇਂ।
ਯਦਿ ਵੀਰੋ ਅਨੁ ष੍ਯਾਦਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਆਜੁਹ੍ਵਦ੍ਧਵ੍ਯਮਾਨੁषਕ੍ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਕ੍ਸ਼ੀਤ ਦੈਵ੍ਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਗਾਵੇ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਦੈਵੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵੇषਸ੍ਤੇ ਧੂਮ ऋਣ੍ਵਤਿ ਦਿਵਿ ਸਂ ਚ੍ਛੁਕ੍ਰ ਆਤਤਃ ਸੂਰੋ ਨ ਹਿ ਦ੍ਯੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਾ ਪਾਵਕ ਰੋਚਸੇ
ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ, ਹੇ ਤੀਖੇ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੈਤਵਦ੍ਯਸ਼ੋ ऽਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਪਤ੍ਯਸੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੋ ਪੁष੍ਟਿਂ ਨ ਪੁष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਜਸੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ। ਤੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਤਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿष ਸ੍ਤਵੇਤਾਤਿਥਿਃ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਹਵ੍ਯਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ
ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਅਮਰ ਵਿੱਚ।
ਯਦ੍ਵਾਹਿष੍ਠਂ ਤਦਗ੍ਨਯੇ ਬृਹਦਰ੍ਚ ਵਿਭਾਵਸੋ ਮਹਿषੀਵ ਤ੍ਵਦ੍ਰਯਿਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਜਾ ਉਦੀਰਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਸਿਫਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਗਾਂ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚਃ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਦੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ।
ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਹਿ ਭਾਨਵੇ ऽਰ੍ਚਾ ਦੇਵਾਯਾਗ੍ਨਯੇ ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਮਰ੍ਤਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਿਫਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਅਗਨ੍ਮ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਾਨਵਮ੍ ਯ ਸ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਬृਹਦਨੀਕ ਇਧ੍ਯਤੇ
ਅਸੀਂ ਆਏ ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅੱਗ ਕੋਲ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਾਨਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸਲਗਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਃ ਪਰੇਣ ਧਰ੍ਮਣਾ ਯਤ੍ਸਵृਦ੍ਭਿਃ ਸਹਾਭੁਵਃ ਪਿਤਾ ਯਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਾਤਾ ਮਨੁਃ ਕਵਿਃ
ਉੱਚੇ ਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ।
ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰੁਣਮਗ੍ਨਿਮਨ੍ਵਾਰਭਾਮਹੇ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਆਦਿਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤ ਏਤ ਉਦਾਰੁਹਨ੍ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਾਨ੍ਯਾ ਰੁਹਨ੍ ਪ੍ਰ ਭੂਰ੍ਜਯੋ ਯਥਾ ਪਥੋਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਯਯੁਃ
ਇਥੋਂ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਿਰਸ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਸਨ।
ਰਾਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਯ ਸਮਿਧੀਮਹਿ ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਮਹੇ ਵृषਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਹੋਤ੍ਰਾਯ ਪृਥਿਵੀ
ਧਨ ਤੇ ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵਾਅਕਈ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਯਜਕ ਹਨ।
ਦਧਨ੍ਵੇ ਵਾ ਯਦੀਮਨੁ ਵੋਚਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵੇਰੁ ਤਤ੍ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਿਵਾਭੁਵਤ੍
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇੱਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮ' ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਪੂਰਾ ਚੱਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਹਰਸਾ ਹਰਃ ਸ਼ृਣਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਰਿ ਯਾਤੁਧਾਨਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਬਲਂ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਸੂਂਰਿਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯਾਂ ਉਤ ਯਜਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਜਨਂ ਮਨੁਜਾਤਂ ਘृਤਪ੍ਰੁषਮ੍
ਇਥੇ, ਅਗਨਿ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਪੁਰੁ ਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਿਵਾਂ ਵੋਚੇ ऽਰਿਰਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ੍ਵਿਦਾ ਤੋਦਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਰਣ ਆ ਮਹਸ੍ਯ
ਦੂਜਾ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ—ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲਾਂਗਾ; ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਓਟ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਚੋ ऽਗ੍ਨਯੇ ਭਰਤਾ ਬृਹਤ੍ ਵਿਪਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਤੇ ਨ ਵੇਧਸੇ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਬੋਲ ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਰਾਜਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਕ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਖੁਸ਼ ਯਜਕ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।