ਅ ਨ ਤ੍ਵਾਵਾਂ ਅਨ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਜੰਮੇਗਾ, ਨਾ ਅਸਮਾਨੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦਾ। ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਕਯਾ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਆ ਭੁਵਦੂਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ ਚ੍ ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਅਜਬ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ, ਜੋ ਤੂੰ ਚੁਣੀ?
ਅ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਦृਢਾ ਚਿਦਾਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਤੇਰੇ ਮਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮਵਿਤਾ ਜਰਿਤ੍ਰ੍^ਈਣਾਮ੍ ਚ੍ ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯੂਤਯੇ
ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾ।
ਅ ਤਂ ਵੋ ਦਸ੍ਮਮृਤੀषਹਂ ਵਸੋਰ੍ਮਨ੍ਦਾਨਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਅਭਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਸ੍ਵਸਰੇषੁ ਧੇਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਵਿਚ ਵਾਝ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਦਾਨੁਂ ਤਵਿषੀਭਿਰਾਵृਤਂ ਗਿਰਿਂ ਨ ਪੁਰੁਭੋਜਸਮ੍ ਚ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤਂ ਵਾਜਂ ਸ਼ਤਿਨਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਗੋਮਨ੍ਤਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਆਸਮਾਨੀ ਬਲਦ, ਦਾਨੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਤਰੋਭਿਰ੍ਵੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਬਾਧ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਬृਹਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਃ ਸੁਤਸੋਮੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਹੁਵੇ ਭਰਂ ਨ ਕਾਰਿਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਓ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਜਦੂਰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਉਜਰਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਅ ਨ ਯਂ ਦੁਧ੍ਰਾ ਵਰਨ੍ਤੇ ਨ ਸ੍ਥਿਰਾ ਮੁਰੋ ਮਦੇषੁ ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਯ ਆਦृਤ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਦਾਤਾ ਜਰਿਤ੍ਰ ਉਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਕੋਈ ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੈਰੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਦਿਲੋਂ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਮਦਿष੍ਠਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਤਃ
ਸੋਮ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰਭਿ ਯੋਨਿਮਯੋਹਤੇ ਚ੍ ਦ੍ਰੋਣੇ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅ ਵਰਿਵੋਧਾਤਮੋ ਭੁਵੋ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਪਰ੍षਿ ਰਾਧੋ ਮਘੋਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਕ੍ਰਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਮਦਃ ਚ੍ ਮਹਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਤਮੋ ਮਦਃ
ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲੈ ਕੇ ਵਹ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਸਮਾਨੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲੈ ਕੇ।
ਅ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪੀਤ੍ਵਾ ਵृषਭੋ ਵृषਾਯਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ ਚ੍ ਸ ਸੁਪ੍ਰਕੇਤੋ ਅਭ੍ਯਕ੍ਰਮੀਦਿषੋ ऽਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਨੈਤਸ਼ਃ
ਤੇਰਾ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਨਣ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਾਕ ਮਕਸਦ ਵੱਲ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਚ੍ਛ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਵृषਣਂ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰਯਃ ਚ੍ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੇ ਜਾਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਇਹ ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਬੂੰਦਾਂ ਜਾਵਣ; ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ, ਸੁਣਨ ਲਈ ਜਨਮੀ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਭਰਾਯ ਸਾਨਸਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਜੈਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ ਯਥਾ ਵਿਦੇ
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਹ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਦੇष੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਭਂ ਗृਭ੍ਣਾਤਿ ਸਾਨਸਿਮ੍ ਚ੍ ਵਜ੍ਰਂ ਚ ਵृषਣਂ ਭਰਤ੍ਸਮਪ੍ਸੁਜਿਤ੍
ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਇਨਾਮ, ਸਹਾਰਾ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਰਦਾਨਾ ਵਜਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅ ਪੁਰੋਜਿਤੀ ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ ਸੁਤਾਯ ਮਾਦਯਿਤ੍ਨਵੇ ਚ੍ ਅਪ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਸ਼੍ਨਥਿष੍ਟਨ ਸਖਾਯੋ ਦੀਰ੍ਘਜਿਹ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਤੁਾਡੇ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੋਸਤੋ, ਲੰਮੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ।
ਅ ਯੋ ਧਾਰਯਾ ਪਾਵਕਯਾ ਪਰਿਪ੍ਰਸ੍ਯਨ੍ਦਤੇ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਰਸ਼੍ਵੋ ਨ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਵਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਅ ਤਂ ਦੁਰੋषਮਭੀ ਨਰਃ ਸੋਮਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਚ੍ ਯਜ੍ਞਾਯ ਸਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰਯਃ
ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੋਮ ਵੱਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਸੋਚ ਕੇ ਆਉਣ; ਧਾਰਾਂ ਯਜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।
ਅ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪਵਤੇ ਚਨੋਹਿਤੋ ਨਾਮਾਨਿ ਯਹ੍ਵੋ ਅਧਿ ਯੇषੁ ਚ੍ ਆ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਬृਹਨ੍ਨਧਿ ਰਥਂ ਵਿष੍ਵਞ੍ਚਮਰੁਹਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪਿਆਰਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਅ ऋਤਸ੍ਯ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪਵਤੇ ਮਧੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਕ੍ਤਾ ਪਤਿਰ੍ਧਿਯੋ ਅਸ੍ਯਾ ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਦਧਾਤਿ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰਪੀਚ੍ਯਾਂ ਨਾਮ ਤृਤੀਯਮਧਿ ਰੋਚਨਂ ਦਿਵਃ
ਸੱਚ ਦੀ ਜੀਭ ਵਹਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਦਾ ਅਟੱਲ ਮਾਲਕ; ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਨਾਮ ਚਮਕਦਾਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਵ ਦ੍ਯੁਤਾਨਃ ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਚਿਕ੍ਰਦਨ੍ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਣਃ ਕੋਸ਼ ਆ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਚ੍ ਅਭੀ ऋਤਸ੍ਯ ਦੋਹਨਾ ਅਨੂषਤਾਧਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠ ਉषਸੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਜਣੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ; ਸੱਚ ਦੇ ਦਾਤਾ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ, ਉਸ਼ਾ, ਤਿੰਨ ਉਚਾਈਆਂ 'ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਅ ਯਜ੍ਞਾਯਜ੍ਞਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਿਰਾਗਿਰਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ ਚ੍ ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਯਮਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ਂਸਿषਮ੍
ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਤੋਂ ਯਜਨ, ਸਤਕਾਰ ਤੋਂ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਗਨਿ, ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦ, ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਭੇਟ ਲਈ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਂ ਸ ਹਿਨਾਯਮਸ੍ਮਯੁਰ੍ਦਾਸ਼ੇਮ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ ਚ੍ ਭੁਵਦ੍ਵਾਜੇष੍ਵਵਿਤਾ ਭੁਵਦ੍ਵृਧ ਉਤ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣੇ, ਸਾਡਾ ਵਾਧਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।
ਅ ਏਹ੍ਯੂ षੁ ਬ੍ਰਵਾਣਿ ਤੇ ऽਗ੍ਨ ਇਤ੍ਥੇਤਰਾ ਗਿਰਃ ਚ੍ ਏਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਾਸ ਇਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਆ ਆ, ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲ ਕਹਾਂਗਾ; ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਰਹੇ।
ਅ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵ ਚ ਤੇ ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਧਸ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ ਚ੍ ਤਤ੍ਰਾ ਯੋਨਿਂ ਕृਣਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਲਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਨ ਹਿ ਤੇ ਪੂਰ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਭੁਵਨ੍ਨੇਮਾਨਾਂ ਪਤੇ ਚ੍ ਅਥਾ ਦੁਵੋ ਵਨਵਸੇ
ਤੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਸ੍ਥੂਰਂ ਨ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਰਨ੍ਤੋ ऽਵਸ੍ਯਵਃ ਚ੍ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ, ਕੋਈ ਭਾਰ ਨਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ, ਅਨੋਖੇ, ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਅਜੋਕੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਅ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਨ੍ਨੂਤਯੇ ਸ ਨੋ ਯੁਵੋਗ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਯੋ ਧृषਤ੍ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਮਿਧ੍ਯਵਿਤਾਰਂ ਵਵृਮਹੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਤੂੰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜੋ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਸਹਾਇਕ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮਿੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਅ ਅਧਾ ਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਾਮ ਈਮਹੇ ਸਸृਗ੍ਮਹੇ ਚ੍ ਉਦੇਵ ਗ੍ਮਨ੍ਤ ਉਦਭਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਪਾਣੀਆਂ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆ।