ਅ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰਙ੍ਗਿਰੋ ਘृਤੇਨ ਚ੍ ਬृਹਚ੍ਛੋਚਾ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਅ ਸ ਨਃ ਪृਥੁ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮਚ੍ਛਾ ਦੇਵ ਵਿਵਾਸਸਿ ਚ੍ ਬृਹਦਗ੍ਨੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਵੱਡੇ ਅਗਨਿ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੀਰਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਗਾਥਿਨਃ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ. ਅ ਆ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਘृਤੈਰ੍ਗਵ੍ਯੂਤਿਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਚ੍ ਮਧ੍ਵਾ ਰਜਾਂਸਿ ਸੁਕ੍ਰਤੂ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਗਾਥਿਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਜਮਦਗਨੀ। ਗਾਯਤਰੀ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਵਗਾਓ; ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਗਤਾਂ।
ਅ ਉਰੁਸ਼ਂਸਾ ਨਮੋਵृਧਾ ਮਹ੍ਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਰਾਜਥਃ ਚ੍ ਦ੍ਰਾਘਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾ
ਵਿਆਪਕ-ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹੁਨਰ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ।
ਅ ਗृਣਾਨਾ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ ਯੋਨਾਵृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਤਮ੍ ਚ੍ ਪਾਤਂ ਸੋਮਮृਤਾਵृਧਾ
ਜਮਦਗਨੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬੈਠੋ; ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ।
ਇਰੀਮ੍ਬਿਠਿਃ ਕਾਣ੍ਵਃ. ਗਾਯਤ੍ਰੀ. ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ. ਅ ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ ਚ੍ ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਇਰੀਂਬਿਠੀ, ਕਾਣਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਗਾਯਤਰੀ। ਇੰਦਰ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਅ ਆ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਹਰੀ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਚ੍ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਨਃ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੁਣ।
ਅ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਸੋਮਪਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ ਚ੍ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਗਾਥਿਨਃ. ਗਾਯਤ੍ਰੀ. ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ. ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਗਤਂ ਸੁਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਭੋ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਾਤਂ ਧਿਯੇषਿਤਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ। ਇਸ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਦਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜਰਿਤੁਃ ਸਚਾ ਯਜ੍ਞੋ ਜਿਗਾਤਿ ਚੇਤਨਃ ਚ੍ ਅਯਾ ਪਾਤਮਿਮਂ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਗਾਇਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਗਰੂਕ ਯਜਨ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਕਵਿਚ੍ਛਦਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜੂਤ੍ਯਾ ਵृਣੇ ਚ੍ ਤਾ ਸੋਮਸ੍ਯੇਹ ਤृਮ੍ਪਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ।
ਅਮਹੀਯੁਰਾਙ੍ਗਿਰਸਃ. ਗਾਯਤ੍ਰੀ. ਪਵਮਾਨਃ ਸੋਮਃ. ਅ ਉਚ੍ਚਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸੋ ਦਿਵਿ ਸਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾ ਦਦੇ ਚ੍ ਉਗ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅੰਗਿਰਸ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਪੈਦائش ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉੱਚਾ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ।
ਅ ਸ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਯਜ੍ਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਵਰਨ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ, ਧਾਰ ਵਿਆਪਕ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਹੇ।
ਅ ਏਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ ਚ੍ ਸਿषਾਸਨ੍ਤੋ ਵਨਾਮਹੇ
ਇਸ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਾਂ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ ਚ੍ ਆ ਰਤ੍ਨਧਾ ਯੋਨਿਮृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਖਜਾਨਾ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਬੈਠ ਜਾ।
ਅ ਦੁਹਾਨ ਊਧਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍ ਚ੍ ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯਂ ਧਰੁਣਂ ਵਾਜ੍ਯਰ੍षਸਿ ਨृਭਿਰ੍ਧੌਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਅਸਮਾਨੀ ਥਣ ਨੂੰ ਦੁਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਸਹਾਰੇ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ।
ਅ ਪ੍ਰ ਤੁ ਦ੍ਰਵ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਂ ਨਿ षੀਦ ਨृਭਿਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਭਿ ਵਾਜਮਰ੍ष ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਂ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤੋ ऽਚ੍ਛਾ ਬਰ੍ਹੀ ਰਸ਼ਨਾਭਿਰ੍ਨਯਨ੍ਤਿ
ਤੁਰ, ਪਾਤਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਰਸੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸ੍ਵਾਯੁਧਃ ਪਵਤੇ ਦੇਵ ਇਨ੍ਦੁਰਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਵृਜਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਚ੍ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭੋ ਦਿਵੋ ਧਰੁਣਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਦੇਵੀ ਬੂੰਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ।
ਅ ऋषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰਏਤਾ ਜਨਾਨਾਮृਭੁਰ੍ਧੀਰ ਉਸ਼ਨਾ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਚ੍ ਸ ਚਿਦ੍ਵਿਵੇਦ ਨਿਹਿਤਂ ਯਦਾਸਾਮਪੀਚ੍ਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਨਾਮ ਗੋਨਾਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਸਮਝਦਾਰ, ਉਸ਼ਨਾ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਸੀ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਦੂਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਨੋਨੁਮੋ ऽਦੁਗ੍ਧਾ ਇਵ ਧੇਨਵਃ ਚ੍ ਈਸ਼ਾਨਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਦੁੱਧ ਨਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ।
ਅ ਨ ਤ੍ਵਾਵਾਂ ਅਨ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਚ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਜੰਮੇਗਾ, ਨਾ ਅਸਮਾਨੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦਾ। ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਕਯਾ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਆ ਭੁਵਦੂਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ ਚ੍ ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਅਜਬ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ, ਜੋ ਤੂੰ ਚੁਣੀ?
ਅ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਦृਢਾ ਚਿਦਾਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਤੇਰੇ ਮਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮਵਿਤਾ ਜਰਿਤ੍ਰ੍^ਈਣਾਮ੍ ਚ੍ ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯੂਤਯੇ
ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾ।
ਅ ਤਂ ਵੋ ਦਸ੍ਮਮृਤੀषਹਂ ਵਸੋਰ੍ਮਨ੍ਦਾਨਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਅਭਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਸ੍ਵਸਰੇषੁ ਧੇਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਵਿਚ ਵਾਝ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਦਾਨੁਂ ਤਵਿषੀਭਿਰਾਵृਤਂ ਗਿਰਿਂ ਨ ਪੁਰੁਭੋਜਸਮ੍ ਚ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤਂ ਵਾਜਂ ਸ਼ਤਿਨਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਗੋਮਨ੍ਤਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਆਸਮਾਨੀ ਬਲਦ, ਦਾਨੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਤਰੋਭਿਰ੍ਵੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਬਾਧ ਊਤਯੇ ਚ੍ ਬृਹਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਃ ਸੁਤਸੋਮੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਹੁਵੇ ਭਰਂ ਨ ਕਾਰਿਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਓ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਜਦੂਰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਉਜਰਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਅ ਨ ਯਂ ਦੁਧ੍ਰਾ ਵਰਨ੍ਤੇ ਨ ਸ੍ਥਿਰਾ ਮੁਰੋ ਮਦੇषੁ ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਯ ਆਦृਤ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਦਾਤਾ ਜਰਿਤ੍ਰ ਉਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਕੋਈ ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੈਰੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਦਿਲੋਂ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਮਦਿष੍ਠਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਤਃ
ਸੋਮ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰਭਿ ਯੋਨਿਮਯੋਹਤੇ ਚ੍ ਦ੍ਰੋਣੇ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ।