ਸਾਮਵੇਦਃ

ਤ੍ਰਿਂषਦ੍ਧਾਮ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਵਾਕ੍ਪਤਙ੍ਗਾਯ ਧੀਯਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਹ ਦ੍ਯੁਭਿਃ

ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਬੋਲੀ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।

ਅਪ ਤ੍ਯੇ ਤਾਯਵੋ ਯਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਭਿਃ ਸੂਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਚਕ੍ਸ਼ਸੇ

ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵੀ ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੂਰਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨਸ੍ਯ ਕੇਤਵੋ ਵਿ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਜਨਾਂ ਅਨੁ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯੋ ਯਥਾ

ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਦਿੱਖ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਦਸਿ ਸੂਰ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਭਾਸਿ ਰੋਚਨਮ੍

ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਙੁਦੇषਿ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ

ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਯੇਨਾ ਪਾਵਕ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੁਰਣ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਨਾਂ ਅਨੁ ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣ ਪਸ਼੍ਯਸਿ

ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।

ਉਦ੍ਦ੍ਯਾਮੇषਿ ਰਜਃ ਪृਥ੍ਵਹਾ ਮਿਮਾਨੋ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ ਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯ

ਤੂੰ ਉਗਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਪਕ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ।

ਅਯੁਕ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਵਃ ਸੂਰੋ ਰਥਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤ੍ਰ੍ਯਃ ਤਾਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਿਭਿਃ

ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੀਆਂ, ਰਥ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤ ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਤੋ ਰਥੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਸੂਰ੍ਯ ਸ਼ੋਚਿष੍ਕੇਸ਼ਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ

ਸੱਤ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ।

ਇਤ੍ਯਾਰਣ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵ .. ਮਹਾਨਾਮ੍ਨ੍ਯ ਵਿਦਾ ਮਘਵਨ੍ ਵਿਦਾ ਗਾਤੁਮਨੁਸ਼ਂਸਿषੋ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਪਤੇ ਪੂਰ੍ਵੀਣਾਂ ਪੁਰੂਵਸੋ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ... ਵੱਡਿਆਂ ਕੋਲ, ਜਾਣ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣ; ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਾ ਦਿਖਾ, ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਦੀਆਂ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ।

ਆਭਿष੍ਟ੍ਵਮਭਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸ੍ਵਾ ऽਰ੍ਨ੍ਨਾਂਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਚੇਤਨ ਪ੍ਰਚੇਤਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਨ ਇषੇ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਘਾਟ ਲਈ ਨਹੀਂ।

ਏਵਾ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਰਾਯੇ ਵਾਜਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨृਞ੍ਜਸੇ ਮਂਹਿष੍ਠ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨृਞ੍ਜਸ ਆ ਯਾਹਿ ਪਿਬ ਮਤ੍ਸ੍ਵ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਧਨ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਗਰਜ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਆ, ਪੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਗਰਜ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ।

ਵਿਦਾ ਰਾਯੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਭਵੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਵਸ਼ਾਂ ਅਨੁ ਮਂਹਿष੍ਠ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨृਞ੍ਜਸੇ ਯਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਃ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮ੍

ਧਨ ਲਈ, ਚੰਗਾ ਵੀਰਤਾ ਜਾਣ; ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਸਟਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।

ਯੋ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਮਘੋਨਾਮ੍ਂਸ਼ੁਰ੍ਨ੍ਨ ਸ਼ੋਚਿਃ ਚਿਕਿਤ੍ਵੋ ਅਭਿ ਨੋ ਨਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਿਦੇ ਤਮੁ ਸ੍ਤੁਹਿ

ਜੋ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

ਈਸ਼ੇ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਮੂਤਯੇ ਹਵਾਮਹੇ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ ਸ ਨਃ ਸ੍ਵਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍

ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਕਰ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਅਜੈਤੂ ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਵੱਡਾ, ਸੱਚਾ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ ਹਵਾਮਹੇ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ ਸ ਨਃ ਸ੍ਵਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ ਸ ਨਃ ਸ੍ਵਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ

ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਜੈਤੂ ਜੇਤੂ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵੋਂ ऽਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯ ਸੁਮ੍ਨ ਆ ਧੇਹਿ ਨੋ ਵਸੋ ਪੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਵਸ਼ੀ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨੂਨਂ ਤਨ੍ਨਵ੍ਯਂ ਸਂਨ੍ਯਸੇ

ਤੇਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਬਾਏ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ। ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਇਹ ਨਵਾਂ ਦਾਨ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭੋ ਜਨਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤ੍ਸਮਰ੍ਯੇषੁ ਬ੍ਰਵਾਵਹੈ ਸ਼ੂਰੋ ਯੋ ਗੋषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਖਾ ਸੁਸ਼ੇਵੋ ਅਦ੍ਵਯੁਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੀਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਜਣ ਹੈ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।

ਅਥ ਪਞ੍ਚ ਪੁਰੀषਪਦਾਨਿ ਏਵਾਹ੍ਯੋ ऽ ऽ ऽਵਾ ਏਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਏਵਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਏਵਾ ਹਿ ਪੂषਨ੍ ਏਵਾ ਹਿ ਦੇਵਾਃ ੴ ਏਵਾਹਿ ਦੇਵਾਃ

ਹੁਣ ਪੰਜ ਪਰੀਸ਼ਾ ਪੈਰ ਹਨ: ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੱਚਮੁੱਚ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ; ਹੇ ਪੂਸ਼ਨ, ਸੱਚਮੁੱਚ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ। ਓਮ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।

ਇਤਿ ਪਞ੍ਚ ਪੁਰੀषਪਦਾਨਿ .. .. ਇਤਿ .. ਉਤ੍ਤਰ ਪ੍ਰਥਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਸਿਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਦੇਵਲੋ ਵਾ. ਗਾਯਤ੍ਰੀ. ਪਵਮਾਨਃ ਸੋਮਃ. ਅ ਉਪਾਸ੍ਮੈ ਗਾਯਤਾ ਨਰਃ ਪਵਮਾਨਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਚ੍ ਅਭਿ ਦੇਵਾਂ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤੇ

ਇਹ ਪੰਜ ਪਰੀਸ਼ਾ ਪੈਰ ਹਨ... ਪਹਿਲਾ ਉੱਤਰ ਦਾ ਅੱਧਾ: ਅਸੀਤ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਜਾਂ ਦੇਵਲ। ਗਾਯਤਰੀ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ। ਹੇ ਲੋਕੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਲਈ ਗਾਓ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਭਿ ਤੇ ਮਧੁਨਾ ਪਯੋ ऽਥਰ੍ਵਾਣੋ ਅਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ ਚ੍ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਯੁ

ਅਥਰਵਾਣ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲਈ।

ਅ ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਸ਼ਂ ਗਵੇ ਸ਼ਂ ਜਨਾਯ ਸ਼ਮਰ੍ਵਤੇ ਚ੍ ਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਨੋषਧੀਭ੍ਯਃ

ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਿਆ, ਗਾਂ ਲਈ ਭਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾ, ਰਥਵਾਨ ਲਈ ਭਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ।

ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮਾਰੀਚਃ. ਗਾਯਤ੍ਰੀ. ਪਵਮਾਨਃ ਸੋਮਃ. ਅ ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ਯਾ ਰੁਚਾ ਪਰਿष੍ਟੋਭਨ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਪਾ ਚ੍ ਸੋਮਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ

ਕਾਸ਼ਯਪ ਮਾਰੀਚ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਗਾਯਤਰੀ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅ ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਹੇਤृਭਿਰ੍ਹਿਤ ਆ ਵਾਜਂ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ ਚ੍ ਸੀਦਨ੍ਤੋ ਵਨੁषੋ ਯਥਾ

ਪੁਜਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਅ ऋਧਕ੍ਸੋਮ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨੋ ਦਿਵਾ ਕਵੇ ਚ੍ ਪਵਸ੍ਵ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ

ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵਧ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ; ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾ।

ਸ਼ਤਂ ਵੈਖਾਨਸਾਃ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਪਵਮਾਨਃ ਸੋਮਃ. ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਕਵੇ ਵਾਜਿਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤੇ ਚ੍ ਅਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ

ਸੌ ਵੈਖਾਨਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗਾਯਤਰੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮਸृਗ੍ਰਂ ਵਾਰੇ ਅਵ੍ਯਯੇ ਚ੍ ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯਃ

ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਹਿ ਰਹੇ ਪਾਤਰੇ ਵੱਲ, ਅਟੱਲ ਪਾਣੀ ਵੱਲ, ਭਜਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।

ਅ ਅਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵੋ ऽਸ੍ਤਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ ਚ੍ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ

ਬੂੰਦਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਢੇਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।

ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਃ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਅਗ੍ਨਿਃ. ਅ ਅਗ੍ਨ ਆ ਯਾਹਿ ਵੀਤਯੇ ਗृਣਾਨੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ ਚ੍ ਨਿ ਹੋਤਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ

ਭਰਦਵਾਜ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਗਾਯਤਰੀ। ਅਗਨਿ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭੇਟ ਲਈ ਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਲਈ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਹੋਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਬੈਠ।