ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅਸਾਵਿ ਸੋਮੋ ਅਰੁषੋ ਵृषਾ ਹਰੀ ਰਾਜੇਵ ਦਸ੍ਮੋ ਅਭਿ ਗਾ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਰਮਤ੍ਯੇष੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਂ ਘृਤਵਨ੍ਤਮਾਸਦਤ੍

ਸੋਮ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਘੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰ ਦੇਵਮਚ੍ਛਾ ਮਧੁਮਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵੋ ऽਸਿष੍ਯਦਨ੍ਤ ਗਾਵ ਆ ਨ ਧੇਨਵਃ ਬਰ੍ਹਿषਦੋ ਵਚਨਾਵਨ੍ਤ ਊਧਭਿਃ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਮੁਸ੍ਰਿਯਾ ਨਿਰ੍ਣਿਜਂ ਧਿਰੇ

ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਰੱਬ ਵੱਲ ਵਗ ਪਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵੱਲ। ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਓਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਅਞ੍ਜਤੇ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਸਮਞ੍ਜਤੇ ਕ੍ਰਤੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਘ੍ਵਾਭ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਸਿਨ੍ਧੋਰੁ ऽਚ੍ਛ੍ਵਾਸੇ ਪਤਯਨ੍ਤਮੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਵਾਃ ਪਸ਼ੁਮਪ੍ਸੁ ਗृਭ੍ਣਤੇ

ਉਹ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਅਤਪ੍ਤਤਨੂਰ੍ਨ ਤਦਾਮੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ਼ृਤਾਸ ਇਦ੍ਵਹਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤਦਾਸ਼ਤ

ਤੇਰਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਸਭ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਣਛੁਹਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਜੋ ਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਚ੍ਛ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਵृषਣਂ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰਯਃ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੇ ਜਾਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ

ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਇਹ ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੂੰਦਾਂ ਜਾਵਣ; ਜੋ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍

ਜਾਗ, ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆ।

ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ

ਦੋਸਤੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੋ, ਗਾਉ; ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉ।

ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯੋ ਮਦਾਯ ਪੁਨਾਨਮਭਿ ਗਾਯਤ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਹਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤ ਗੂਰ੍ਤਿਭਿਃ

ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ, ਦੋਸਤੋ, ਗਾਉ; ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰੋ।

ਪ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹੀਨਾਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਦਧ ਦ੍ਵਿਤਾ

ਬੱਚਾ ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ।

ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਤਯ ਇਨ੍ਦੋ ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ ਆ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧੁਮਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮ ਨਃ ਸਦਃ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਰੱਬੀ ਸਭਾ ਲਈ; ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆ।

ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾਵ੍ਯਂ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ ਅਗ੍ਰੇ ਵਾਚਃ ਪਵਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜ ਕੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਚੀਕਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰ ਪੁਨਾਨਾਯ ਵੇਧਸੇ ਸੋਮਾਯ ਵਚ ਉਚ੍ਯਤੇ ਭृਤਿਂ ਨ ਭਰਾ ਮਤਿਭਿਰ੍ਜੁਜੋषਤੇ

ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਸੋਮ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ।

ਗੋਮਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਅਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੁਤਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਧਨਿਵ ਸ਼ੁਚਿਂ ਚ ਵਰ੍ਣਮਧਿ ਗੋषੁ ਧਾਰ੍ਯ

ਹੇ ਸੋਮ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ; ਪਵਿੱਤਰ ਰੰਗ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।

ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਵਿਦਮਭਿ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ ਗੋਭਿष੍ਟੇ ਵਰ੍ਣਮਭਿ ਵਾਸਯਾਮਸਿ

ਸਾਡੇ ਲਈ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੱਦਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ ਲਾਵਾਂਗੇ।

ਪਵਤੇ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹਰਿਰਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਰਂਹ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ

ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਗਾਇਕਾਂ ਕੋਲ ਆ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਿਆ।

ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਂ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਅਭਿ ਵਾਣੀਰृषੀਣਾਂ ਸਪ੍ਤਾ ਨੂषਤ

ਸ਼ੁਧ ਕੀਤਾ ਸੋਮਾ, ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਤ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਕ੍ਰਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਮਦਃ ਮਹਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਤਮੋ ਮਦਃ

ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ; ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੋਵੇ।

ਅਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ ਇषਸ੍ਪਤੇ ਦਿਦੀਹਿ ਦੇਵ ਦੇਵਯੁਮ੍ ਵਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯੁਵ

ਹੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਚਮਕ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮੱਧਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰ।

ਆ ਸੋਤਾ ਪਰਿ षਿਞ੍ਚਤਾਸ਼੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਪ੍ਤੁਰਂ ਰਜਸ੍ਤੁਰਮ੍ ਵਨਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮੁਦਪ੍ਰੁਤਮ੍

ਹੇ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੋ, ਸੁਰਤ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਸਤਿ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਗਾ ਦੋ।

ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਵृषਭਂ ਦਿਵੋਦੁਹਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਮ੍

ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਦੁੱਧਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਸੁਨ੍ਵੇ ਯੋ ਵਸੂਨਾਂ ਯੋ ਰਾਯਾਮਾਨੇਤਾ ਯ ਇਡਾਨਾਮ੍ ਸੋਮੋ ਯਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍

ਉਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸੰਦੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਾਙ੍ਗ ਦੈਵ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨ ਜਨਿਮਾਨਿ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਃ ਅਮृਤਤ੍ਵਾਯ ਘੋषਯਨ੍

ਹਾਂ, ਹੇ ਪਵਮਾਨ, ਤੂੰ ਦਿਵਿਆ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਏष ਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤੋ ऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਃ ਪਵਤੇ ਮਦਿਨ੍ਤਮਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨੂਰ੍ਮਿਰਪਾਮਿਵ

ਉਹ, ਧਾਰ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਛਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।

ਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਪਿ ਯਾ ਅਨ੍ਤਰਸ਼੍ਮਨਿ ਨਿਰ੍ਗਾ ਅਕृਨ੍ਤਦੋਜਸਾ ਅਭਿ ਵ੍ਰਜਂ ਤਤ੍ਨਿषੇ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਮੀਵ ਧृष੍ਣਵਾ ਰੁਜ ੴ ਵਰ੍ਮੀਵ ਧृष੍ਣਵਾ ਰੁਜ

ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਕੱਟ ਕੇ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਬੰਦੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਯੋਧੇ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਕਿਲਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪਾਵਮਾਨਂ ਪਰ੍ਵ .. .. ਇਤਿ .. ਆਰਣ੍ਯ ਆਰਣ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨ ਆ ਭਰ ਓਜਿष੍ਠਂ ਪੁਪੁਰਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਯਦ੍ਦਿਧृਕ੍ਸ਼ੇਮ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਰੋਦਸੀ ਓਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਪਪ੍ਰਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਦਾਡੀ ਵਾਲਾ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਜਾ ਜਗਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਧਿਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਯਦਸ੍ਯ ਤਤੋ ਦਦਾਤਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਸੂਨਿ ਚੋਦਦ੍ਰਾਧ ਉਪਸ੍ਤੁਤਂ ਚਿਦਰ੍ਵਾਕ੍

ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਨਜ਼ਦੀਕੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ।

ਯਸ੍ਯੇਦਮਾ ਰਜੋਯੁਜਸ੍ਤੁਜੇ ਜਨੇ ਵਨਂ ਸ੍ਵਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਨ੍ਤ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍

ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਉਦੁਤ੍ਤਮਂ ਵਰੁਣ ਪਾਸ਼ਮਸ੍ਮਦਵਾਧਮਂ ਵਿ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ਼੍ਰਥਾਯ ਅਥਾਦਿਤ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਵਯਂ ਤਵਾਨਾਗਸੋ ਅਦਿਤਯੇ ਸ੍ਯਾਮ

ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫੰਦਾ ਉਠਾ ਲੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਤੇ ਮੱਧਲਾ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ; ਫਿਰ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।

ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਪਵਮਾਨੇਨ ਸੋਮ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵਿ ਚਿਨੁਯਾਮ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ

ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲੈਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੀਏ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।