ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਧਾਰਯ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਹਾ; ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ਆਯਵਃ ਪਦਂ ਨਵੀਯੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ ਰੁਚੇ ਜਨਨ੍ਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ; ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍षਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮੋ ऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ ਸੀਦਨ੍ਯੋਨੌ ਯੋਨੇष੍ਵਾ
ਵਹ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ; ਦੋ ਥਾਵਾਂ, ਜਣਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਵृषਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਾਂ ਅਸਿ ਵृषਾ ਦੇਵ ਵृषਵ੍ਰਤਃ ਵृषਾ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਦਧ੍ਰਿषੇ
ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ, ਚਮਕਦਾਰ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਸਥਿਰ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ।
ਇषੇ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਇਨ੍ਦੋ ਰੁਚਾਭਿ ਗਾ ਇਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਹੋ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ। ਹੇ ਇੰਦੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਲ ਆਓ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਯੁਃ ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਰਸ੍ਮਯੁਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਵਹੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਹੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ।
ਅਯਾ ਸੋਮ ਸੁਕृਤ੍ਯਪਾ ਹਿਨ੍ਦਾਨ ਇਦ੍ਵृषਾਯਸੇ
ਇਸ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਬਲਦ, ਵੀਰ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
ਅਯਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰ੍ਹਿਤਃ ਪਵਮਾਨਃ ਸ ਚੇਤਤਿ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਆਪ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ, ਆਦਿ ਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਣ ਇਨ੍ਦੋ ਮਹੇ ਤੁ ਨ ਊਰ੍ਮਿਂ ਨ ਬਿਭ੍ਰਦਰ੍षਸਿ ਅਭਿ ਦੇਵਾਂ ਅਯਾਸ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਵਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਝਲਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਪਵਤੇ ਮृਧੋ ऽਪ ਸੋਮੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਵਲ ਜਾਂਦਾ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ ਆ ਰਤ੍ਨਧਾ ਯੋਨਿਮृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹੋ; ਸੱਚ ਦੀ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਖਜਾਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ।
ਪਰੀਤੋ षਿਞ੍ਚਤਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮੋ ਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਵਿਃ ਦਧਨ੍ਵਾਂ ਯੋ ਨਰ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾ ਸੁषਾਵ ਸੋਮਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪਾਉ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚਾ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲਦਾ ਹੈ।
ਆ ਸੋਮ ਸ੍ਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਜਨੋ ਨ ਪੁਰਿ ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ ਸਦੋ ਵਨੇषੁ ਦਧ੍ਰਿषੇ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਿਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਪਿਪ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸਾ ਅਂਸ਼ੋਃ ਪਯਸਾ ਮਦਿਰੋ ਨ ਜਾਗृਵਿਰਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ, ਡੰਡੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠਾ ਵਹਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮ ਉ ष੍ਵਾਣਃ ਸੋਤृਭਿਰਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰਵੀਨਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਯੇਵ ਹਰਿਤਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਿਆਂ, ਪੀਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਤਵਾਹਂ ਸੋਮ ਰਾਰਣ ਸਖ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਪੁਰੂਣਿ ਬਭ੍ਰੋ ਨਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਮਾਮਵ ਪਰਿਧੀਂਰਤਿ ਤਾਂ ਇਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਹਰ ਰੋਜ਼; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਪੀਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ।
ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵਾਚਮਿਨ੍ਵਸਿ ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਂ ਬਹੁਲਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਪਵਮਾਨਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ
ਚੰਗੀਆਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਬੋਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਵਹਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ।
ਅਭਿ ਸੋਮਾਸ ਆਯਵਃ ਪਵਨ੍ਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਧਿ ਵਿष੍ਟਪੇ ਮਨੀषਿਣੋ ਮਤ੍ਸਰਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਤੇਜ਼, ਮਸਤ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਸਤ ਸੋਮਾ ਵਹਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਵ੍ਯਾ ਵਾਰੈਃ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਭਵੋ ऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ ਣਃ
ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ; ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਗਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸਾ ਵਾਂਗ; ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਮਦਃ ਸੋਮੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਸੁਤਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਅਤ੍ਯਵ੍ਯਮਰ੍षਤਿ ਤਮੀ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਸਤ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਪੀਸਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ; ਤੇਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਮੋ ऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਧਰ੍ਮਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਮਤ੍ਸਰਃ
ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਵਹੋ; ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਆਧਾਰ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪਵਮਾਨਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਹਯਾ ਮੇਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ
ਪਵਮਾਨਾ ਸੋਮਾ ਪਵਿਤਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰ ਤੁ ਦ੍ਰਵ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਂ ਨਿ षੀਦ ਨृਭਿਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਭਿ ਵਾਜਮਰ੍ष ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਂ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤੋ ऽਚ੍ਛਾ ਬਰ੍ਹੀ ਰਸ਼ਨਾਭਿਰ੍ਨਯਨ੍ਤਿ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ, ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਵਧ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸਵਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਕਾਵ੍ਯਮੁਸ਼ਨੇਵ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾ ਵਿਵਕ੍ਤਿ ਮਹਿਵ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਬਨ੍ਧੁਃ ਪਾਵਕਃ ਪਦਾ ਵਰਾਹੋ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਉਸ਼ਨਾਸ ਵਾਂਗ ਜ্ঞান ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਨਿਯਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਿਤਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸੂਰ ਵਾਂਗ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਈਰਯਤਿ ਪ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਨੀषਾਮ੍ ਗਾਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਗੋਪਤਿਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਯਨ੍ਤਿ ਮਤਯੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਵਾਜਾਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸੋਚ। ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਿਚਾਰ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਾ ਹੇਮਨਾ ਪੂਯਮਾਨੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭਿਃ ਸਮਪृਕ੍ਤ ਰਸਮ੍ ਸੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍ਮਿਤੇਵ ਸਦ੍ਮ ਪਸ਼ੁਮਨ੍ਤਿ ਹੋਤਾ
ਇਸ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਧਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਛੰਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਮਾਪੇ ਹੋਏ ਘਰ ਵਾਂਗ, ਹੋਤਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ।
ਸੋਮਃ ਪਵਤੇ ਜਨਿਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਦਿਵੋ ਜਨਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਜਨਿਤਾਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਿਤੋਤ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅੱਗ ਦਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵੀ ਰਚਨਹਾਰ।
ਅਭਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠਂ ਵृषਣਂ ਵਯੋਧਾਮਾਙ੍ਗੋषਿਣਮਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਵਾਣੀਃ ਵਨਾ ਵਸਾਨੋ ਵਰੁਣੋ ਨ ਸਿਨ੍ਧੂਰ੍ਵਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਦਯਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਆਵਾਜਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਵਾਨ, ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਧਰ੍ਮਂ ਜਨਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ ਵृषਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਬृਹਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਵृਧੇ ਸ੍ਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾ ਕਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਕਨਿਕ੍ਰਨ੍ਤਿ ਹਰਿਰਾ ਸृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੀਦਨ੍ਵਨਸ੍ਯ ਜਠਰੇ ਪੁਨਾਨਃ ਨृਭਿਰ੍ਯਤਃ ਕृਣੁਤੇ ਨਿਰ੍ਣਿਜਂ ਗਾਮਤੋ ਮਤਿਂ ਜਨਯਤ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ
ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਫ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।