ਸਾਮਵੇਦਃ

ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਤਯੋ ਯਨ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ ਪ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਪ੍ਰ ਯਜ੍ਯਵੇ ਸੁਖਾਦਯੇ ਤਵਸੇ ਭਨ੍ਦਦਿष੍ਟਯੇ ਧੁਨਿਵ੍ਰਤਾਯ ਸ਼ਵਸੇ

ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਰੁਤਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਲਈ, ਆਸਾਨ ਦਾਤ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਯਾ ਰੁਚਾ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਤਰਤਿ ਸਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਸੂਰੋ ਨ ਸਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਧਾਰਾ ਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰੁषੋ ਹਰਿਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦ੍ਰੂਪਾ ਪਰਿਯਾਸ੍ਯृਕ੍ਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ

ਇਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ; ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਲਾਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਉਹ ਸੱਤ ਗੀਤਾਂ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ।

ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮੋਣ੍ਯੋਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮਰ੍ਚਾਮਿ ਸਤ੍ਯਸਵਂ ਰਤ੍ਨਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਤਿਮ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਯਸ੍ਯਾਮਤਿਰ੍ਭਾ ਅਦਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ਸਵੀਮਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਰਮਿਮੀਤ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਕृਪਾ ਸ੍ਵਃ

ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਿਆਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ; ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਲਣ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਆਪ ਚਮਕਦਾਰ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਸੋਃ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵਯਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਚ੍ਯਾ ਕृਪਾ ਘृਤਸ੍ਯ ਵਿਭ੍ਰਾष੍ਟਿਮਨੁ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿष ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਪਿषਃ

ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਦਾਨੀ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਇਆ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਜੋ ਘੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਵ ਤ੍ਯਨ੍ਨਰ੍ਯਂ ਨृਤੋ ऽਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਦਿਵਿ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਕृਤਮ੍ ਯੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸਾ ਪ੍ਰਾਰਿਣਾ ਅਸੁ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭ੍ਯਦੇਵਮੋਜਸਾ ਵਿਦੇਦੂਰ੍ਜਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਿਦੇਦਿषਮ੍

ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਕੰਮ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਬਣਾਇਆ, ਤੂੰ ਖੁਰਾਕ ਬਣਾਈ।

ਇਤ੍ਯੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵ .. ਪਾਵਮਾਨ ਉਚ੍ਚਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸੋ ਦਿਵਿ ਸਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾ ਦਦੇ ਉਗ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ

ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ... ਪਾਵਮਾਨਾ, ਤੂੰ ਦਬਾਈ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ।

ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਮਦਿष੍ਠਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਤਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਵਹੋ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ।

ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ

ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੇ; ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ।

ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯਸ੍ਤੇਨਾ ਪਵਸ੍ਵਾਨ੍ਧਸਾ ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ

ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਅਪਵਾਦਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਉਦੀਰਤੇ ਗਾਵੋ ਮਿਮਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਹਰਿਰੇਤਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍

ਤਿੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਰੰਝਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜਦਿਆਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ, ਗੀਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਵਹਿ।

ਅਸਾਵ੍ਯਂਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪ੍ਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍

ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਈ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਾਜ ਦੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵਾਂਗ।

ਪਵਸ੍ਵ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੀਤਯੇ ਹਰੇ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਵਾਯਵੇ ਮਦਃ

ਕੌਸ਼ਲ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਵਹਿ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਹੈ।

ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ

ਗੂੰਜਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿ ਗਿਆ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।

ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਯਾਂਸਿ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸ੍ਵਾਨੈਰ੍ਯਾਤਿ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ

ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨੋ ਮਘੋਨਃ ਸੁਤਾ ਵਿਦਥੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ

ਦਬੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਪੋ ਨਯਨ੍ਤ ਊਰ੍ਮਯਃ ਵਨਾਨਿ ਮਹਿषਾ ਇਵ

ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਮਹਿਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਪਵਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਵृषਾ ਸੁਤਃ ਕृਧੀ ਨੋ ਯਸ਼ਸੋ ਜਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਹਿ; ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।

ਵृषਾ ਹ੍ਯਸਿ ਭਾਨੁਨਾ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍

ਤੂੰ ਸਚਮੁਚ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਿष੍ਟ ਚੇਤਨਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕਵੀਨਾਂ ਮਤਿਃ ਸृਜਦਸ਼੍ਵਂ ਰਥੀਰਿਵ

ਬੂੰਦ, ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਚੇਤ, ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਸੋਚ ਨੂੰ ਭੇਜਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਆਪਣਾ ਘੋੜਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।

ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਪ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਗਵ੍ਯਾ ਸੋਮਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਵੀਰਯਾਸ਼ਵਃ

ਤੇਜ਼, ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਘੋੜੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹੀਰਾਗੀਰੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਗਏ ਹਨ।

ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵ ਆਯੁषਗਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਮਦਃ ਵਾਯੁਮਾ ਰੋਹ ਧਰ੍ਮਣਾ

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਵਹਿ; ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਵਾਯੂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ।

ਪਵਮਾਨੋ ਅਜੀਜਨਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਮ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਬृਹਤ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਅਜੋਬਾ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ; ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚਾਨਣ।

ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਮਦਾਯ ਬਰ੍ਹਣਾ ਗਿਰਾ ਮਧੋ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ

ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਪਰਿ ਪ੍ਰਾਸਿष੍ਯਦਤ੍ਕਵਿਃ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾਵਧਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਰੁਂ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍

ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ; ਕਵੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

षष੍ਠ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਉਪੋ षੁ ਜਾਤਮਪ੍ਤੁਰਂ ਗੋਭਿਰ੍ਭਙ੍ਗਂ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਂ ਦੇਵਾ ਅਯਾਸਿषੁਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਛਣਿਆ ਤੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਛੇਵੇਂ ਨਿਚੋੜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਗ ਲਈ ਲੱਭਿਆ।

ਪੁਨਾਨੋ ਅਕ੍ਰਮੀਦਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮृਧੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧੀਤਿਭਿਃ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਕਲਸ਼ਂ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍षਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਧੀਯਤੇ

ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸਰ੍ਜਿ ਰਥ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤਃ ਕਾਰ੍ष੍ਮਨ੍ਵਾਜੀ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍

ਰਥ-ਚਲਾਕ ਵਾਂਗ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਛਣਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।