ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਬੋਧਯੋषੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੀ ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਬੋਧਯਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ। ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਵਧੀਆ ਜਨਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ।
ਭਦ੍ਰਂ ਨੋ ਅਪਿ ਵਾਤਯ ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਅਥਾ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਅਨ੍ਧਸੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਰਣਾ ਗਾਵੋ ਨ ਯਵਸੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਮਨ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਸਮਝ ਵੀ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਚਰਾਗਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਲਿਆ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਹਾਂ ਅਨੁष੍ਵਧਂ ਭੀਮ ਆ ਵਾਵृਤੇ ਸ਼ਵਃ ਸ਼੍ਰਿਯ ऋष੍ਵ ਉਪਾਕਯੋਰ੍ਨਿ ਸ਼ਿਪ੍ਰੀ ਹਰਿਵਾਂ ਦਧੇ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਜ੍ਰਮਾਯਸਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ, ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ 'ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ; ਉੱਚਾ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪੀਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ ਲੋਹਾ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸ ਘਾ ਤਂ ਵृषਣਂ ਰਥਮਧਿ ਤਿष੍ਠਾਤਿ ਗੋਵਿਦਮ੍ ਯਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਹਾਰਿਯੋਜਨਂ ਪੂਰ੍ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਚਿਕੇਤਤਿ ਯੋਜਾ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਹਰੀ
ਉਹ ਵਾਕਈ ਉਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਮਸਤ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯੋ ਵਸੁਰਸ੍ਤਂ ਯਂ ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਅਸ੍ਤਮਰ੍ਵਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵੋ ऽਸ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਾਜਿਨ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।
ਨ ਤਮਂਹੋ ਨ ਦੁਰਿਤਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅष੍ਟ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਸਜੋषਸੋ ਯਮਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨਯਤਿ ਵਰੁਣੋ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਸ੍ਵਾਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਪੂष੍ਣੇ ਭਗਾਯ
ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿ।
ਪਰ੍ਯੂ षੁ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਰਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਰਧ੍ਯਾ ऋਣਯਾ ਨ ਈਰਸੇ
ਹੇ ਸੋਮ, ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸ ਵਹਿ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵਾਂਗ ਦੌੜ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਧਾਮ
ਹੇ ਸੋਮ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਹਿ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਵੋ ਨ ਨਿਕ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਧਨਾਯ
ਹੇ ਸੋਮ, ਵੱਡੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਵਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਜੁੜਿਆ ਘੋੜਾ ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਿष੍ਟ ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਕਵਿਰ੍ਭਗਾਯ
ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਬੂੰਦ ਮਸਤ ਲਈ ਛਣਣੀ ਵਿਚ ਆਈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਭਗਾ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਵਾਂਗ।
ਅਨੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮ ਮਦਾਮਸਿ ਮਹੇ ਸਮਰ੍ਯਰਾਜ੍ਯੇ ਵਾਜਾਂ ਅਭਿ ਪਵਮਾਨ ਪ੍ਰ ਗਾਹਸੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਮਸਤ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਵੱਡੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਲਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਾਂ।
ਕ ਈਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨਰਃ ਸਨੀਡਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾ ਅਥ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾਃ
ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਘੋੜੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ?
ਅਗ੍ਨੇ ਤਮਦ੍ਯਾਸ਼੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਭਦ੍ਰਂ ਹृਦਿਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍ ऋਧ੍ਯਾਮਾ ਤ ਓਹੈਃ
ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਉਸ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਉਸ ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਆਵਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾ ਆ ਵਾਜਂ ਵਾਜਿਨੋ ਅਗ੍ਮਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਂ ਅਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਜਯਤ
ਵੀਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸੁਧਾਰੋ ਮਹਾਂ ਅਵੀਨਾਮਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਵਹਿ।
ਪਞ੍ਚਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਦਾਵਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਨ ਆ ਭਰ ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠਮੀਮਹੇ
ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਦਿਸਾ ਤੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯ ऋਤ੍ਵਿਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਗृਣੇ
ਇਹ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ ਕੇ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਯਨ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤਵਾ ਉ
ਪੂਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਵਸ੍ਤੇ ਰਥਮਸ਼੍ਵਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਜ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਮ੍
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰਿਤ।
ਸ਼ਂ ਪਦਂ ਮਘਂ ਰਯੀषਿਣੋ ਨ ਕਾਮਮਵ੍ਰਤੋ ਹਿਨੋਤਿ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ਦ੍ਰਯਿਮ੍
ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਪਗ, ਵੱਡਾ ਦਾਨ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ।
ਸਦਾ ਗਾਵਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਃ ਸਦਾ ਦੇਵਾ ਅਰੇਪਸਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹਨ।
ਆ ਯਾਹਿ ਵਨਸਾ ਸਹ ਗਾਵਃ ਸਚਨ੍ਤ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਿਂ ਯਦੂਧਭਿਃ
ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਥਣਾਂ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ।
ਉਪ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇ ਮਧੁਮਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਃ ਪੁष੍ਯੇਮ ਰਯਿਂ ਧੀਮਹੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਮਿੱਠਾਸ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧੀਏ, ਗਿਆਨ ਪਾਈਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਂ ਮਰੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕ੍ਕਾ ਆ ਸ੍ਤੋਭਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਯੁਵਾ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਮਰੁਤ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਦਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗਾਥਂ ਗਾਯਤ ਯਂ ਜੁਜੋषਤੇ
ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ।
ਅਚੇਤ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਕਿਤਿਰ੍ਹਵ੍ਯਵਾਡ੍ਨ ਸੁਮਦ੍ਰਥਃ
ਅੱਗ, ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਰਥ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਤਮ ਉਤ ਤ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭੁਵੋ ਵਰੂਥ੍ਯਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਰਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗੋ ਨ ਚਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹੋਨਾਂ ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਭਾਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੋਭ ਪੁਰੋ ਵਾ ਸਨ੍ਯਦਿ ਵੇਹ ਨੂਨਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ, ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ।