ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਊਤ੍ਯਾ ਵਸੋ ਰਾਧਾਂਸਿ ਚੋਦਯ ਅਸ੍ਯ ਰਾਯਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਸਿ ਵਿਦਾ ਗਾਧਂ ਤੁਚੇ ਤੁ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਜੀਬ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਤੂੰ ਇਸ ਖਜਾਨੇ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਚਲ।
ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਸਪ੍ਰਥਾ ਅਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਤ੍ਰਾਤਰृਤਃ ਕਵਿਃ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸਃ ਸਮਿਧਾਨ ਦੀਦਿਵ ਆ ਵਿਵਾਸਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਨਿਆਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ, ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ।
ਆ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਯੋਵृਧਂ ਰਯਿਂ ਪਾਵਕ ਸ਼ਂਸ੍ਯਮ੍ ਰਾਸ੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਾਤੇ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਸੁਨੀਤੀ ਸੁਯਸ਼ਸ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ।
ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਯਤੇ ਵਸੁ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਮਧੋਰ੍ਨ ਪਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਾ ਯਨ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖੁਸ਼ ਮਿਠਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਹਿਲਾ ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਚੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜਾਵੇ — ਹੇ ਅੱਗ।
ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਹੀ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ।
ਸ਼ੇषੇ ਵਨੇषੁ ਮਾਤृषੁ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਸਿ ਹਵਿष੍ਕृਤ ਆਦਿਦ੍ਦੇਵੇषੁ ਰਾਜਸਿ
ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਭੇਟ ਚੁਕਦਾ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਾਦਧੁਃ ਉਪੋ षੁ ਜਾਤਮਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੇੜੇ ਜਨਮੇ ਭਲੇ ਨੂੰ ਨਾ ਰੁਕਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਕ੍ਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਬਰ੍ਹਿਰਧ੍ਵਰੇ ऋਚਾ ਯਾਮਿ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਾ ਅਵੋ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਸ ਵੀ। ਮੈਂ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਮਰੁਤਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਡਿष੍ਵਾਵਸੇ ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਰਾਯੇ ਪੁਰੁਮੀਢ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਰੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਸੁਦੀਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਃ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਮਦਦ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਲਪਟ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਲਈ, ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਲਈ ਢਾਲ ਵਜੋਂ।
ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਗ੍ਨੇ ਸਯਾਵਭਿਃ ਆ ਸੀਦਤੁ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਭਿਰਧ੍ਵਰੇ
ਸੁਣ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਪ੍ਰ ਦੈਵੋਦਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਮਜ੍ਮਨਾ ਅਨੁ ਮਾਤਰਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿ ਵਾਵृਤੇ ਤਸ੍ਥੌ ਨਾਕਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ
ਅੱਗ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅਧ ਜ੍ਮੋ ਅਧ ਵਾ ਦਿਵੋ ਬृਹਤੋ ਰੋਚਨਾਦਧਿ ਅਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਗਿਰਾ ਮਮਾ ਜਾਤਾ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਪृਣ
ਚਾਹੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਕਾਯਮਾਨੋ ਵਨਾ ਤ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਾਤ੍ਰ੍^ਈਰਜਗਨ੍ਨਪਃ ਨ ਤਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਮृषੇ ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯਦ੍ਦੂਰੇ ਸਨ੍ਨਿਹਾਭੁਵਃ
ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਨੁਰ੍ਦਧੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੇ ਦੀਦੇਥ ਕਣ੍ਵ ऋਤਜਾਤ ਉਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਂ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृष੍ਟਯਃ
ਮਨੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕਣਵਾ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਇਆ; ਸਭ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਦੇਵੋ ਵੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਵष੍ਟ੍ਵਾਸਿਚਮ੍ ਉਦ੍ਵਾ ਸਿਞ੍ਜਧ੍ਵਮੁਪ ਵਾ ਪृਣਧ੍ਵਮਾਦਿਦ੍ਵੋ ਦੇਵ ਓਹਤੇ
ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੈਵੀ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਧਾਰ ਵਗਾਏ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਭਰੋ—ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੈਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯੇਤੁ ਸੂਨृਤਾ ਅਚ੍ਛਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰਾਧਸਂ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਦਇਆਲੂ ਦੇਵੀ ਆਵੇ, ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਿਰਲੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਊ षੁ ਣ ਊਤਯੇ ਤਿष੍ਠਾ ਦੇਵੋ ਨ ਸਵਿਤਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਨਿਤਾ ਯਦਞ੍ਜਿਭਿਰ੍ਵਾਘਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਹ੍ਵਯਾਮਹੇ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋਵੇ; ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹੇ—ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਿਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਸੱਦੇ।
ਪ੍ਰ ਯੋ ਰਾਯੇ ਨਿਨੀषਤਿ ਮਰ੍ਤੋ ਯਸ੍ਤੇ ਵਸੋ ਦਾਸ਼ਤ੍ ਸ ਵੀਰਂ ਧਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਉਕ੍ਥਸ਼ਂਸਿਨਂ ਤ੍ਮਨਾ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਿਣਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਅੱਗਨਿ ਤੋਂ ਵਿਰਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਯਹ੍ਵਂ ਪੁਰੂਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇਵਯਤੀਨਾਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਕ੍ਤੇਭਿਰ੍ਵਚੋਭਿਰ੍ਵृਣੀਮਹੇ ਯਂਸਮਿਦਨ੍ਯ ਇਨ੍ਧਤੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼ੇ ਹਿ ਸੌਭਗਸ੍ਯ ਰਾਯ ਈਸ਼ੇ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ੇ ਵृਤ੍ਰਹਥਾਨਾਮ੍
ਇਹ ਅੱਗਨਿ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਤਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੋਤਾ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਤ੍ਵਂ ਪੋਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਤਾਕ੍ਸ਼ਿ ਯਾਸਿ ਚ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਤ ਇਨਾਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸਖਾਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਵृਮਹੇ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਊਤਯੇ ਅਪਾਂ ਨਪਾਤਂ ਸੁਭਗਂ ਸੁਦਂਸਸਂ ਸੁਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿਮਨੇਹਸਮ੍
ਅਸੀਂ, ਮਨੁੱਖ, ਦੋਸਤ ਵਜੋਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਦਦ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ—ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਭਾਗਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਚੰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ।
ਆ ਜੁਹੋਤਾ ਹਵਿषਾ ਮਰ੍ਜਯਧ੍ਵਂ ਨਿ ਹੋਤਾਰਂ ਗृਹਪਤਿਂ ਦਧਿਧ੍ਵਮ੍ ਇਡਸ੍ਪਦੇ ਨਮਸਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਂ ਸਪਰ੍ਯਤਾ ਯਜਤਂ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍
ਹਵਨ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ; ਪੂਜਾਰੀ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਰੱਖੋ; ਇਡਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਚਿਤ੍ਰ ਇਚ੍ਛਿਸ਼ੋਸ੍ਤਰੁਣਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਥੋ ਨ ਯੋ ਮਾਤਰਾਵਨ੍ਵੇਤਿ ਧਾਤਵੇ ਅਨੂਧਾ ਯਦਜੀਜਨਦਧਾ ਚਿਦਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਿ ਦੂਤ੍ਯਾਂ ਚਰਨ੍
ਜਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਹਾਰੇ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ—ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਤ ਏਕਂ ਪਰ ਊ ਤ ਏਕਂ ਤृਤੀਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ ਸਂਵੇਸ਼ਨਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਚਾਰੁਰੇਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੇ ਜਨਿਤ੍ਰੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਸਭ ਵੱਸ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਬਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਵਿੱਚ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਮਰ੍ਹਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ ਰਥਮਿਵ ਸਂ ਮਹੇਮਾ ਮਨੀषਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰਸ੍ਯ ਸਂਸਦ੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਖ੍ਯੇ ਮਾ ਰਿषਾਮਾ ਵਯਂ ਤਵ
ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਯੋਗ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਭਜਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ; ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਦਿਵੋ ਅਰਤਿਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਮृਤ ਆ ਜਾਤਮਗ੍ਨਿਮ੍ ਕਵਿਂ ਸਮ੍ਰਾਜਮਤਿਥਿਂ ਜਨਾਨਾਮਾਸਨ੍ਨਾਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਿਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਵਿ ਤ੍ਵਦਾਪੋ ਨ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਦੁਕ੍ਥੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰਃ ਸੁष੍ਟੁਤਯੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤ੍ਯਾਜਿਂ ਨ ਗਿਰ੍ਵਵਾਹੋ ਜਿਗ੍ਯੁਰਸ਼੍ਵਾਃ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤੂ ਘੋੜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਵੋ ਰਾਜਾਨਮਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਸਤ੍ਯਯਜਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪੁਰਾ ਤਨਯਿਤ੍ਨੋਰਚਿਤ੍ਤਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਰੂਪਮਵਸੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਪੁਰਾਣਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਸਾਵਧਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਣਾਓ।
ਇਨ੍ਧੇ ਰਾਜਾ ਸਮਰ੍ਯੋ ਨਮੋਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕਮਾਹੁਤਂ ਘृਤੇਨ ਨਰੋ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਡਤੇ ਸਬਾਧ ਆਗ੍ਨਿਰਗ੍ਰਮੁषਸਾਮਸ਼ੋਚਿ
ਰਾਜਾ, ਸਾਥੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ, ਲੋਕ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਗਨਿ, ਮਹਾਨ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।