ਸਾਮਵੇਦਃ

ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪਿਪੀषਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦੁषੇ ਭਰ ਅਰਙ੍ਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇ ऽਪਸ਼੍ਚਾਦਧ੍ਵਨੇ ਨਰਃ

ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲਿਆਓ, ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਜੋ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਵਯੋਵਯਃਸ਼ਯਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਿਨੇष੍ਠਾਮ੍ ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋ ਅਪਾਵਧੀਃ

ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ, ਵੱਡਾ ਛੁਪਾ ਖਤਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਕੜਕਦੇ ਬੋਲ ਹਟਾ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਯਥੋਤਯੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਮृਤੀषਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਮਹੋਨਾਂ ਵੇਨਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਾਨਜੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨੁਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਧਿਯ ਆਨਜੇ

ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਾਇਕ ਹੈ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡਾ ਪਿਓ, ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਯਦੀ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵੋ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਰਥੇष੍ਵਾ ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਦਿਰਂ ਮਧੁ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ

ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਖਦਾਈ ਪਾਨੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਯਮੁ ਵੋ ਅਪ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਹਂ ਨਰਂ ਸ਼ਚਿष੍ਠਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍

ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰਿषਂ ਜਿष੍ਣੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਸੁਰਭਿ ਨੋ ਮੁਖਾ ਕਰਤ੍ਪ੍ਰ ਨ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍

ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਜੁਬਾਨ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਏ।

ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ

ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹੈ।

ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਮਿषਂ ਵਨ੍ਦਦ੍ਵੀਰਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਧਿਯਾ ਵੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸਤਿ

ਆਓ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਈਏ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਜੋਗ ਹੈ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪੁਰੰਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ।

ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦੋ ਯਾਵਾਹੁਃ ਸਯੁਜਾਵਿਤਿ ਯਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਪਿ ਵ੍ਰਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਧੀਰਾ ਨਿਚਾਯ੍ਯ

ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੋ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

ਅਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਤਾ ਨਰਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸੋ ਅਰ੍ਚਤ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਉਤ ਪੁਰਮਿਦ੍ਧृष੍ਣ੍ਵਰ੍ਚਤ

ਸਭ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ! ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ।

ਉਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਪੁਰੁਨਿਃषਿਧੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਥਾ ਸੁਤੇषੁ ਨੋ ਰਾਰਣਤ੍ਸਖ੍ਯੇषੁ ਚ

ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਵਸ੍ਪਤਿਮਨਾਨਤਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸਃ ਏਵੈਸ਼੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮੂਤੀ ਹੁਵੇ ਰਥਾਨਾਮ੍

ਵਿਸ਼ਵਨਰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਜੈ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

ਸ ਘਾ ਯਸ੍ਤੇ ਦਿਵੋ ਨਰੋ ਧਿਯਾ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਮਤਃ ਊਤੀ ਸ ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋ ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹੋ ਨ ਤਰਤਿ

ਉਹ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਅਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਤੰਗ ਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਭੋष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧਸੋ ਵਿਭ੍ਵੀ ਰਾਤਿਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸੁਦਤ੍ਰ ਮਂਹਯ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾ, ਹੇ ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਫਿਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾ, ਹੇ ਚੰਗਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ।

ਵਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣੋ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਰ੍ਜੁਨਿ ਉषਃ ਪ੍ਰਾਰਨ੍ਨृਤੂਂਰਨੁ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ

ਪੰਛੀ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਰੇ।

ਅਮੀ ਯੇ ਦੇਵਾ ਸ੍ਥਨ ਮਧ੍ਯ ਆ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ ਕਦ੍ਵ ऋਤਂ ਕਦਮृਤਂ ਕਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ਵ ਆਹੁਤਿਃ

ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ—ਕਿਹੜਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਅਮਰ ਹੈ, ਕਿਹੜੀ ਪੁਰਾਤਨ ਭੇਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ?

ऋਚਂ ਸਾਮ ਯਜਾਮਹੇ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਵਿ ਤੇ ਸਦਸਿ ਰਾਜਤੋ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ

ਰਿਚ ਅਤੇ ਸਾਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਬਾ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਯਜਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿਭੂਤਰਂ ਨਰਃ ਸਜੂਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਜਨੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੇ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰੇ ਸ੍ਥੇਮਨ੍ਯਾਮੁਰੀਮੁਤੋਗ੍ਰਮੋਜਿष੍ਠਂ ਤਰਸਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਮ੍

ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਚਾ ਲਈ, ਢੁੱਕਵੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਤ੍ਤੇ ਦਧਾਮਿ ਪ੍ਰਥਮਾਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ऽਹਨ੍ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਂ ਨਰ੍ਯਂ ਵਿਵੇਰਪਃ ਉਭੇ ਯਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਧਾਵਤਾਮਨੁ ਭ੍ਯਸਾਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਤ੍ਪृਥਿਵੀ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਃ

ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ: ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੁਸ਼ਟ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ; ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੀਆਂ, ਹੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰ ਗਈ।

ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਓਜਸਾ ਪਤਿਂ ਦਿਵੋ ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਭੂਰਤਿਥਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮ੍ ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਨੂਤਨਮਾਜਿਗੀषਂ ਤਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀਰਨੁ ਵਾਵृਤ ਏਕ ਇਤ੍

ਸਭ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਆਓ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਵੱਡਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਹੁਣ ਨਵਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ।

ਇਮੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਯੇ ਤ੍ਵਾਰਭ੍ਯ ਚਰਾਮਸਿ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ ਸਘਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਰਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਤਦ੍ਧਰ੍ਯ ਨੋ ਵਚਃ

ਇਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਜਨ ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀਆਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੀਲੇ, ਸਾਡਾ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ।

ਚਰ੍षਣੀਧृਤਂ ਮਘਵਾਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਿਰੋ ਬृਹਤੀਰਭ੍ਯਨੂषਤ ਵਾਵृਧਾਨਂ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਜਰਮਾਣਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ

ਵੱਡੇ ਭਜਨ ਮਘਵਾਨ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ; ਵਧਦਾ ਰਹੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਮਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਦਿਨ-ਦਿਨ।

ਅਚ੍ਛਾ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਤਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਯੁਵਃ ਸਧ੍ਰੀਚੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਉਸ਼ਤੀਰਨੂषਤ ਪਰਿ ष੍ਵਜਨ੍ਤ ਜਨਯੋ ਯਥਾ ਪਤਿਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਂ ਮਘਵਾਨਮੂਤਯੇ

ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵਿਚਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਏ ਹਨ; ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਘਵਾਨ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਮੇषਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮृਗ੍ਮਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਮਦਤਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਰ੍ਣਵਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਯਾਵੋ ਨ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਂ ਭੁਜੇ ਮਂਹਿष੍ਠਮਭਿ ਵਿਪ੍ਰਮਰ੍ਚਤ

ਉਸ ਮੇਛ, ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਲਈ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਸਮੁੰਦਰੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।

ਤ੍ਯਂ ਸੁ ਮੇषਂ ਮਹਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਂ ਸ਼ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਸੁਭੁਵਃ ਸਾਕਮੀਰਤੇ ਅਤ੍ਯਂ ਨ ਵਾਜਂ ਹਵਨਸ੍ਯਦਂ ਰਥਮੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਵृਤ੍ਯਾਮਵਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ

ਉਸ ਮੇਛ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੌ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਾਈਏ; ਦੌੜਾਕ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ, ਹਵਨ ਲਈ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮੋੜੀਏ।

ਘृਤਵਤੀ ਭੁਵਨਾਨਾਮਭਿਸ਼੍ਰਿਯੋਰ੍ਵੀ ਪृਥ੍ਵੀ ਮਧੁਦੁਘੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾ ਵਿष੍ਕਭਿਤੇ ਅਜਰੇ ਭੂਰਿਰੇਤਸਾ

ਧਰਤੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਿੱਠਾ ਦੂਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਵਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਜਾਊ।

ਉਭੇ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਆਪਪ੍ਰਾਥੋषਾ ਇਵ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਨਾਂ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਸਾਰ ਲਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਲਲਕਾਰਾਂ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਦੈਵੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਿਨੇ ਪਿਤੁਮਦਰ੍ਚਤਾ ਵਚੋ ਯਃ ਕृष੍ਣਗਰ੍ਭਾ ਨਿਰਹਨ੍ਨृਜਿਸ਼੍ਵਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵੋ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਹੁਵੇਮਹਿ

ਹੁਣ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਭੀ ਤੋਂ, ਰਿਜ਼ੀਸ਼ਵਨ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।