ਸਾਮਵੇਦਃ

ਚਤੁਰ੍ਥ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਮਰ੍ਕਿਣਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ ਉਦ੍ਵਂਸ਼ਮਿਵ ਯੇਮਿਰੇ

ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਗਾਇਕ ਚੌਥੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਰਕਾ ਦੇ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਅਰਕਾ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਡਤ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍

ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਖਿਆਕਾਰੀ ਹੈ।

ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤਂ ਪਿਬ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਧਾਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਮਰ ਸੁਖ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਚਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮ ਇਹ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਦਾਤਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।

ਸ਼੍ਰੁਦੀ ਹਵਂ ਤਿਰਸ਼੍ਚ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪਰ੍ਯਤਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।

ਅਸਾਵਿ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਧृष੍ਣਵਾ ਗਹਿ ਆ ਤ੍ਵਾ ਪृਣਕ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਰਜਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੈਂ; ਆ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹਿ ਹਰਿਭਿਰੁਪ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ ਦਿਵੋ ਅਮੁष੍ਯ ਸ਼ਾਸਤੋ ਦਿਵਂ ਯਯ ਦਿਵਾਵਸੋ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਣਵਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਆ; ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸਮਾਨੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰੋ ਰਥੀਰਿਵਾਸ੍ਥੁਃ ਸੁਤੇषੁ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸਮਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ

ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭਜਨ ਆਏ ਹਨ, ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥੀ ਦੌੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

ਏਤੋ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰੁਕ੍ਥੈਰ੍ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮਤ੍ਤੁ

ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣੇ।

ਯੋ ਰਯਿਂ ਵੋ ਰਯਿਨ੍ਤਮੋ ਯੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਤ੍ਤਮਃ ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਾਪਤੇ ਮਦਃ

ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪਿਪੀषਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦੁषੇ ਭਰ ਅਰਙ੍ਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇ ऽਪਸ਼੍ਚਾਦਧ੍ਵਨੇ ਨਰਃ

ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲਿਆਓ, ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਜੋ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਵਯੋਵਯਃਸ਼ਯਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਿਨੇष੍ਠਾਮ੍ ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋ ਅਪਾਵਧੀਃ

ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ, ਵੱਡਾ ਛੁਪਾ ਖਤਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਕੜਕਦੇ ਬੋਲ ਹਟਾ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਯਥੋਤਯੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਮृਤੀषਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਮਹੋਨਾਂ ਵੇਨਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਾਨਜੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨੁਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਧਿਯ ਆਨਜੇ

ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਾਇਕ ਹੈ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡਾ ਪਿਓ, ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਯਦੀ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵੋ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਰਥੇष੍ਵਾ ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਦਿਰਂ ਮਧੁ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ

ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਖਦਾਈ ਪਾਨੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਯਮੁ ਵੋ ਅਪ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਹਂ ਨਰਂ ਸ਼ਚਿष੍ਠਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍

ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰਿषਂ ਜਿष੍ਣੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਸੁਰਭਿ ਨੋ ਮੁਖਾ ਕਰਤ੍ਪ੍ਰ ਨ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍

ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਜੁਬਾਨ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਏ।

ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ

ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹੈ।

ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਮਿषਂ ਵਨ੍ਦਦ੍ਵੀਰਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਧਿਯਾ ਵੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸਤਿ

ਆਓ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਈਏ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਜੋਗ ਹੈ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪੁਰੰਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ।

ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦੋ ਯਾਵਾਹੁਃ ਸਯੁਜਾਵਿਤਿ ਯਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਪਿ ਵ੍ਰਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਧੀਰਾ ਨਿਚਾਯ੍ਯ

ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੋ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

ਅਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਤਾ ਨਰਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸੋ ਅਰ੍ਚਤ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਉਤ ਪੁਰਮਿਦ੍ਧृष੍ਣ੍ਵਰ੍ਚਤ

ਸਭ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ! ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ।

ਉਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਪੁਰੁਨਿਃषਿਧੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਥਾ ਸੁਤੇषੁ ਨੋ ਰਾਰਣਤ੍ਸਖ੍ਯੇषੁ ਚ

ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਵਸ੍ਪਤਿਮਨਾਨਤਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸਃ ਏਵੈਸ਼੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮੂਤੀ ਹੁਵੇ ਰਥਾਨਾਮ੍

ਵਿਸ਼ਵਨਰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਜੈ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

ਸ ਘਾ ਯਸ੍ਤੇ ਦਿਵੋ ਨਰੋ ਧਿਯਾ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਮਤਃ ਊਤੀ ਸ ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋ ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹੋ ਨ ਤਰਤਿ

ਉਹ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਅਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਤੰਗ ਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਭੋष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧਸੋ ਵਿਭ੍ਵੀ ਰਾਤਿਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸੁਦਤ੍ਰ ਮਂਹਯ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾ, ਹੇ ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਫਿਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾ, ਹੇ ਚੰਗਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ।

ਵਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣੋ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਰ੍ਜੁਨਿ ਉषਃ ਪ੍ਰਾਰਨ੍ਨृਤੂਂਰਨੁ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ

ਪੰਛੀ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਰੇ।

ਅਮੀ ਯੇ ਦੇਵਾ ਸ੍ਥਨ ਮਧ੍ਯ ਆ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ ਕਦ੍ਵ ऋਤਂ ਕਦਮृਤਂ ਕਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ਵ ਆਹੁਤਿਃ

ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ—ਕਿਹੜਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਅਮਰ ਹੈ, ਕਿਹੜੀ ਪੁਰਾਤਨ ਭੇਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ?

ऋਚਂ ਸਾਮ ਯਜਾਮਹੇ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਵਿ ਤੇ ਸਦਸਿ ਰਾਜਤੋ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ

ਰਿਚ ਅਤੇ ਸਾਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਬਾ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਯਜਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿਭੂਤਰਂ ਨਰਃ ਸਜੂਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਜਨੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੇ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰੇ ਸ੍ਥੇਮਨ੍ਯਾਮੁਰੀਮੁਤੋਗ੍ਰਮੋਜਿष੍ਠਂ ਤਰਸਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਮ੍

ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਚਾ ਲਈ, ਢੁੱਕਵੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।