ਸਾਮਵੇਦਃ

ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹੋਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਵੱਡੇ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਬ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜਿਸਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਵਿਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵੇਹਵੇ ਸੁਹਵਂ ਸ਼ੂਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਹੁਵੇ ਨੁ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦਂ ਹਵਿਰ੍ਮਘਵਾ ਵੇਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਭੇਟ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।

ਯਜਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਰੀਣਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍ ਪ੍ਰ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ਦੋਧੁਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਧਾ ਭੁਵਦ੍ਵਿ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਭਯਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਧਸਾ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਹਿਲਣ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਆਵੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਸਤ੍ਰਾਹਣਂ ਦਾਧृषਿਂ ਤੁਮ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮਪਾਰਂ ਵृਸ਼ਭਂ ਸੁਵਜ੍ਰਮ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਨਿਤੋਤ ਵਾਜਂ ਦਾਤਾ ਮਘਾਨਿ ਮਘਵਾ ਸੁਰਾਧਾਃ

ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਬੇਅੰਤ, ਚੰਗਾ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ।

ਯੋ ਨੋ ਵਨੁष੍ਯਨ੍ਨਭਿਦਾਤਿ ਮਰ੍ਤ ਉਗਣਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁਰੋ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਧੀ ਯੁਧਾ ਸ਼ਵਸਾ ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭੀ ष੍ਯਾਮ ਵृषਮਣਸ੍ਤ੍ਵੋਤਾਃ

ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਫੌਜ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਮਝੇ, ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।

ਯਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯ ਯਂ ਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੁਰਯਨ੍ਤੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਯਂ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਯਮਪਾਮੁਪਜ੍ਮਨ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੇ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹਾਦਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਡਤ ਪਾਣੀ ਪੀੜਨ ਸਮੇਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਵਾਮੀਰਿष ਆ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਾਃ ਵੀਤਂ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਦੇਵਾ ਵਰ੍ਧੇਥਾਂ ਗੀਰ੍ਭੀਰਿਡਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ

ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਿਰੋ ਅਨਿਸ਼ਿਤਸਰ੍ਗਾ ਅਪਃ ਪ੍ਰੈਰਯਤ੍ਸਗਰਸ੍ਯ ਬੁਧ੍ਨਾਤ੍ ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼ੇਣੇਵ ਚਕ੍ਰਿਯੌ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍

ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗੀਤਾਂ ਬਿਨਾ ਰੋਕਟੋਕ ਦੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਥਾਮਿਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਖਾਯਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਾਂ ਜਗਮ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧਿਤ ਵੇਧਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪ੍ਰਤਰਾਂ ਦੀਦ੍ਯਾਨਃ

ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਅਨੇਕ ਚੌੜੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਹੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਕੋ ਅਦ੍ਯ ਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਧੁਰਿ ਗਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਮੀਵਤੋ ਭਾਮਿਨੋ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯੂਨ੍ ਆਸਨ੍ਨੇषਾਮਪ੍ਸੁਵਾਹੋ ਮਯੋਭੂਨ੍ਯ ਏषਾਂ ਭृਤ੍ਯਾਮृਣਧਤ੍ਸ ਜੀਵਾਤ੍

ਅੱਜ ਕੌਣ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਕਣ ਔਖੀਆਂ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿੱਤੀ।

ਚਤੁਰ੍ਥ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਮਰ੍ਕਿਣਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ ਉਦ੍ਵਂਸ਼ਮਿਵ ਯੇਮਿਰੇ

ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਗਾਇਕ ਚੌਥੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਰਕਾ ਦੇ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਅਰਕਾ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਡਤ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍

ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਖਿਆਕਾਰੀ ਹੈ।

ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤਂ ਪਿਬ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਧਾਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਮਰ ਸੁਖ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਚਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮ ਇਹ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਦਾਤਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।

ਸ਼੍ਰੁਦੀ ਹਵਂ ਤਿਰਸ਼੍ਚ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪਰ੍ਯਤਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।

ਅਸਾਵਿ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਧृष੍ਣਵਾ ਗਹਿ ਆ ਤ੍ਵਾ ਪृਣਕ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਰਜਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੈਂ; ਆ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹਿ ਹਰਿਭਿਰੁਪ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ ਦਿਵੋ ਅਮੁष੍ਯ ਸ਼ਾਸਤੋ ਦਿਵਂ ਯਯ ਦਿਵਾਵਸੋ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਣਵਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਆ; ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸਮਾਨੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰੋ ਰਥੀਰਿਵਾਸ੍ਥੁਃ ਸੁਤੇषੁ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸਮਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ

ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭਜਨ ਆਏ ਹਨ, ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥੀ ਦੌੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

ਏਤੋ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰੁਕ੍ਥੈਰ੍ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮਤ੍ਤੁ

ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣੇ।

ਯੋ ਰਯਿਂ ਵੋ ਰਯਿਨ੍ਤਮੋ ਯੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਤ੍ਤਮਃ ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਧਾਪਤੇ ਮਦਃ

ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪਿਪੀषਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦੁषੇ ਭਰ ਅਰਙ੍ਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇ ऽਪਸ਼੍ਚਾਦਧ੍ਵਨੇ ਨਰਃ

ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲਿਆਓ, ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਜੋ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਵਯੋਵਯਃਸ਼ਯਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਿਨੇष੍ਠਾਮ੍ ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋ ਅਪਾਵਧੀਃ

ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ, ਵੱਡਾ ਛੁਪਾ ਖਤਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਕੜਕਦੇ ਬੋਲ ਹਟਾ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਯਥੋਤਯੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਮृਤੀषਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਮਹੋਨਾਂ ਵੇਨਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਾਨਜੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨੁਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਧਿਯ ਆਨਜੇ

ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਾਇਕ ਹੈ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡਾ ਪਿਓ, ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਯਦੀ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵੋ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਰਥੇष੍ਵਾ ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਦਿਰਂ ਮਧੁ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ

ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਖਦਾਈ ਪਾਨੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਯਮੁ ਵੋ ਅਪ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਹਂ ਨਰਂ ਸ਼ਚਿष੍ਠਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍

ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰਿषਂ ਜਿष੍ਣੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਸੁਰਭਿ ਨੋ ਮੁਖਾ ਕਰਤ੍ਪ੍ਰ ਨ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍

ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲਈ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਜੁਬਾਨ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਏ।

ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ

ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹੈ।

ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਮਿषਂ ਵਨ੍ਦਦ੍ਵੀਰਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਧਿਯਾ ਵੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸਤਿ

ਆਓ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਈਏ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਜੋਗ ਹੈ; ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪੁਰੰਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ।