ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁਤਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਮਹੇ ਵੀਰਾਯ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਸ਼ਨ੍ਤਮਾਨਿ ਵਚਾਂਸ੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਸ੍ਥਵਿਰਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ੁਃ

ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਲਈ ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।

ਅਵ ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਅਂਸ਼ੁਮਤੀਮਤਿष੍ਠਦੀਯਾਨਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਆਵਤ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਧਮਨ੍ਤਮਪ ਸ੍ਨੀਹਿਤਿਂ ਨृਮਣਾ ਅਧਦ੍ਰਾਃ

ਕਾਲਾ ਬੂੰਦ ਚਮਕਦਾਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵਟਿਆ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਦਾਗ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।

ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਸਥਾਦੀषਮਾਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਜਹੁਰ੍ਯੇ ਸਖਾਯਃ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵਥੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਜਯਾਸਿ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ। ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤ ਲੈ।

ਵਿਧੁਂ ਦਦ੍ਰਾਣਂ ਸਮਨੇ ਬਹੂਨਾਂ ਯੁਵਾਨਂ ਸਨ੍ਤਂ ਪਲਿਤੋ ਜਗਾਰ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਮਮਾਰ ਸ ਹ੍ਯਃ ਸਮਾਨ

ਦੇਖੋ, ਰੱਬ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ! ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਤ੍ਸਪ੍ਤਭ੍ਯੋ ਜਾਯਮਾਨੋ ऽਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯੋ ਅਭਵਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੂਢੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦੋ ਵਿਭੁਮਦ੍ਭ੍ਯੋ ਭੁਵਨੇਭ੍ਯੋ ਰਣਂ ਧਾਃ

ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਮੇਡਿਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਣਂ ਭृष੍ਟਿਮਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁਧਸ੍ਮਾਨਂ ਵृषਭਂ ਸ੍ਥਿਰਪ੍ਸ੍ਨੁਮ੍ ਕਰੋष੍ਯਰ੍ਯਸ੍ਤਰੁषੀਰ੍ਦੁਵਸ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ

ਤੂੰ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਥਿਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਥਿਰ ਮਜਬੂਤ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਲਦ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਹੇਵृਧੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਪ੍ਰ ਸੁਮਤਿਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਵਿਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰ ਚਰ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ

ਆਓ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਰੱਬ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਲੋਕੋ! ਆਗੂਓ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜਥਿਆਂ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।

ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਧ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਞ੍ਜਿਤਂ ਧਨਾਨਿ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤੇ।

ਉਦੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈਰਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਯੇ ਮਹਯਾ ਵਸਿष੍ਠ ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਾਨੋਪਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮ ਈਵਤੋ ਵਚਾਂਸਿ

ਇਹ ਭਜਨ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉੱਠੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਚਕ੍ਰਂ ਯਦਸ੍ਯਾਪ੍ਸ੍ਵਾ ਨਿषਤ੍ਤਮੁਤੋ ਤਦਸ੍ਮੈ ਮਧ੍ਵਿਚ੍ਚਚ੍ਛਦ੍ਯਾਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਤਿषਿਤਂ ਯਦੂਧਃ ਪਯੋ ਗੋष੍ਵਦਧਾ ਓषਧੀषੁ

ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਚੱਕਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦੁੱਧ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।

ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹੋਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਵੱਡੇ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਬ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜਿਸਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਵਿਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵੇਹਵੇ ਸੁਹਵਂ ਸ਼ੂਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਹੁਵੇ ਨੁ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦਂ ਹਵਿਰ੍ਮਘਵਾ ਵੇਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਭੇਟ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।

ਯਜਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਰੀਣਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍ ਪ੍ਰ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ਦੋਧੁਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਧਾ ਭੁਵਦ੍ਵਿ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਭਯਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਧਸਾ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਹਿਲਣ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਆਵੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਸਤ੍ਰਾਹਣਂ ਦਾਧृषਿਂ ਤੁਮ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮਪਾਰਂ ਵृਸ਼ਭਂ ਸੁਵਜ੍ਰਮ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਨਿਤੋਤ ਵਾਜਂ ਦਾਤਾ ਮਘਾਨਿ ਮਘਵਾ ਸੁਰਾਧਾਃ

ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਬੇਅੰਤ, ਚੰਗਾ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ।

ਯੋ ਨੋ ਵਨੁष੍ਯਨ੍ਨਭਿਦਾਤਿ ਮਰ੍ਤ ਉਗਣਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁਰੋ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਧੀ ਯੁਧਾ ਸ਼ਵਸਾ ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭੀ ष੍ਯਾਮ ਵृषਮਣਸ੍ਤ੍ਵੋਤਾਃ

ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਫੌਜ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਮਝੇ, ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।

ਯਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯ ਯਂ ਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੁਰਯਨ੍ਤੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਯਂ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਯਮਪਾਮੁਪਜ੍ਮਨ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੇ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹਾਦਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਡਤ ਪਾਣੀ ਪੀੜਨ ਸਮੇਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਵਾਮੀਰਿष ਆ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਾਃ ਵੀਤਂ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਦੇਵਾ ਵਰ੍ਧੇਥਾਂ ਗੀਰ੍ਭੀਰਿਡਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ

ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਿਰੋ ਅਨਿਸ਼ਿਤਸਰ੍ਗਾ ਅਪਃ ਪ੍ਰੈਰਯਤ੍ਸਗਰਸ੍ਯ ਬੁਧ੍ਨਾਤ੍ ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼ੇਣੇਵ ਚਕ੍ਰਿਯੌ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍

ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗੀਤਾਂ ਬਿਨਾ ਰੋਕਟੋਕ ਦੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਥਾਮਿਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਖਾਯਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਾਂ ਜਗਮ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧਿਤ ਵੇਧਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪ੍ਰਤਰਾਂ ਦੀਦ੍ਯਾਨਃ

ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਅਨੇਕ ਚੌੜੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਹੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਕੋ ਅਦ੍ਯ ਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਧੁਰਿ ਗਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਮੀਵਤੋ ਭਾਮਿਨੋ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯੂਨ੍ ਆਸਨ੍ਨੇषਾਮਪ੍ਸੁਵਾਹੋ ਮਯੋਭੂਨ੍ਯ ਏषਾਂ ਭृਤ੍ਯਾਮृਣਧਤ੍ਸ ਜੀਵਾਤ੍

ਅੱਜ ਕੌਣ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਕਣ ਔਖੀਆਂ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿੱਤੀ।

ਚਤੁਰ੍ਥ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਮਰ੍ਕਿਣਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ ਉਦ੍ਵਂਸ਼ਮਿਵ ਯੇਮਿਰੇ

ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਗਾਇਕ ਚੌਥੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਰਕਾ ਦੇ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਅਰਕਾ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਡਤ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍

ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਖਿਆਕਾਰੀ ਹੈ।

ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਤਂ ਪਿਬ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਧਾਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਮਰ ਸੁਖ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਚਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮ ਇਹ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਦਾਤਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।

ਸ਼੍ਰੁਦੀ ਹਵਂ ਤਿਰਸ਼੍ਚ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪਰ੍ਯਤਿ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।

ਅਸਾਵਿ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਧृष੍ਣਵਾ ਗਹਿ ਆ ਤ੍ਵਾ ਪृਣਕ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਰਜਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੈਂ; ਆ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹਿ ਹਰਿਭਿਰੁਪ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ ਦਿਵੋ ਅਮੁष੍ਯ ਸ਼ਾਸਤੋ ਦਿਵਂ ਯਯ ਦਿਵਾਵਸੋ

ਇੰਦਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਣਵਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਆ; ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸਮਾਨੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰੋ ਰਥੀਰਿਵਾਸ੍ਥੁਃ ਸੁਤੇषੁ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸਮਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ

ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭਜਨ ਆਏ ਹਨ, ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥੀ ਦੌੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ।

ਏਤੋ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰੁਕ੍ਥੈਰ੍ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮਤ੍ਤੁ

ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣੇ।