ਸਾਮਵੇਦਃ

ਪ੍ਰ ਯੋ ਰਿਰਿਕ੍ਸ਼ ਓਜਸਾ ਦਿਵਃ ਸਦੋਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਰਜ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ

ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਲਿਆ।

ਅਸਾਵਿ ਦੇਵਂ ਗੋऋਜੀਕਮਨ੍ਧੋ ਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨੁषੇਮੁਵੋਚ ਬੋਧਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬੋਧਾ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ

ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਰੌਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ।'

ਯੋਨਿष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਦਨੇ ਅਕਾਰਿ ਤਮਾ ਨृਭਿਃ ਪੁਰੂਹੂਤ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਅਸੋ ਯਥਾ ਨੋ ऽਵਿਤਾ ਵृਧਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦਦੋ ਵਸੂਨਿ ਮਮਦਸ਼੍ਚ ਸੋਮੈਃ

ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਘਰ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇਰਾ ਜੋਤ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਜੋੜਿਆ। ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਤੇ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।

ਅਦਰ੍ਦਰੁਤ੍ਸਮਸृਜੋ ਵਿ ਖਾਨਿ ਤ੍ਵਮਰ੍ਣਵਾਨ੍ਬਦ੍ਬਧਾਨਾਂ ਅਰਮ੍ਣਾਃ ਮਹਾਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਂ ਵਿ ਯਦ੍ਵਃ ਸृਜਦ੍ਧਾਰਾ ਅਵ ਯਦ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਹਨ੍

ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।

ਸੁष੍ਵਾਣਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੁਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਵਾਜਮ੍ ਆ ਨੋ ਭਰ ਸੁਵਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਕੋਨਾ ਤਨਾ ਤ੍ਮਨਾ ਸਹ੍ਯਾਮਾ ਤ੍ਵੋਤਾਃ

ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।

ਜਗृਹ੍ਮਾ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਸ੍ਤਂ ਵਸੂਯਵੋ ਵਸੁਪਤੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰ ਗੋਨਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਨ੍ਦਾਃ

ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ। ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਰੋ ਨੇਮਧਿਤਾ ਹਵਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਯਾ ਯੁਨਜਤੇ ਧਿਯਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੂਰੋ ਨृषਾਤਾ ਸ਼੍ਰਵਸਸ਼੍ਚ ਕਾਮ ਆ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਭਜਾ ਤ੍ਵਂ ਨਃ

ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾਮ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡ।

ਵਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਉਪ ਸੇਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ऋषਯੋ ਨਾਧਮਾਨਾਃ ਅਪ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮੂਰ੍ਣੁਹਿ ਪੂਰ੍ਧਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਮੁਗ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਧਯੇਵ ਬਦ੍ਧਾਨ੍

ਚੁਸਤ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਪਿਆਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਨੈਣ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਲਾਸੀ ਦੇ।

ਨਾਕੇ ਸੁਪਰ੍ਣਮੁਪ ਯਤ੍ਪਤਨ੍ਤਂ ਹृਦਾ ਵੇਨਨ੍ਤੋ ਅਭ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ਤ ਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੂਤਂ ਯਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸ਼ਕੁਨਂ ਭੁਰਣ੍ਯੁਮ੍

ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਦ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਪੰਛੀ ਹੈਂ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿ ਸੀਮਤਃ ਸੁਰੁਚੋ ਵੇਨ ਆਵਃ ਸ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਉਪਮਾ ਅਸ੍ਯ ਵਿष੍ਠਾਃ ਸਤਸ਼੍ਚ ਯੋਨਿਮਸਤਸ਼੍ਚ ਵਿਵਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਜਨਮਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਫੈਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ।

ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁਤਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਮਹੇ ਵੀਰਾਯ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਸ਼ਨ੍ਤਮਾਨਿ ਵਚਾਂਸ੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਸ੍ਥਵਿਰਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ੁਃ

ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਲਈ ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।

ਅਵ ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਅਂਸ਼ੁਮਤੀਮਤਿष੍ਠਦੀਯਾਨਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਆਵਤ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਧਮਨ੍ਤਮਪ ਸ੍ਨੀਹਿਤਿਂ ਨृਮਣਾ ਅਧਦ੍ਰਾਃ

ਕਾਲਾ ਬੂੰਦ ਚਮਕਦਾਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵਟਿਆ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਦਾਗ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।

ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਸਥਾਦੀषਮਾਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਜਹੁਰ੍ਯੇ ਸਖਾਯਃ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵਥੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਜਯਾਸਿ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ। ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤ ਲੈ।

ਵਿਧੁਂ ਦਦ੍ਰਾਣਂ ਸਮਨੇ ਬਹੂਨਾਂ ਯੁਵਾਨਂ ਸਨ੍ਤਂ ਪਲਿਤੋ ਜਗਾਰ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਮਮਾਰ ਸ ਹ੍ਯਃ ਸਮਾਨ

ਦੇਖੋ, ਰੱਬ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਾਮਾਤ! ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਤ੍ਸਪ੍ਤਭ੍ਯੋ ਜਾਯਮਾਨੋ ऽਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯੋ ਅਭਵਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੂਢੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦੋ ਵਿਭੁਮਦ੍ਭ੍ਯੋ ਭੁਵਨੇਭ੍ਯੋ ਰਣਂ ਧਾਃ

ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਮੇਡਿਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਣਂ ਭृष੍ਟਿਮਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁਧਸ੍ਮਾਨਂ ਵृषਭਂ ਸ੍ਥਿਰਪ੍ਸ੍ਨੁਮ੍ ਕਰੋष੍ਯਰ੍ਯਸ੍ਤਰੁषੀਰ੍ਦੁਵਸ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਗृਣੀषੇ

ਤੂੰ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਥਿਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਥਿਰ ਮਜਬੂਤ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਲਦ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਹੇਵृਧੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਪ੍ਰ ਸੁਮਤਿਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਵਿਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰ ਚਰ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ

ਆਓ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਰੱਬ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਲੋਕੋ! ਆਗੂਓ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜਥਿਆਂ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।

ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਧ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਞ੍ਜਿਤਂ ਧਨਾਨਿ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤੇ।

ਉਦੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈਰਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਯੇ ਮਹਯਾ ਵਸਿष੍ਠ ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਾਨੋਪਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮ ਈਵਤੋ ਵਚਾਂਸਿ

ਇਹ ਭਜਨ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉੱਠੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਚਕ੍ਰਂ ਯਦਸ੍ਯਾਪ੍ਸ੍ਵਾ ਨਿषਤ੍ਤਮੁਤੋ ਤਦਸ੍ਮੈ ਮਧ੍ਵਿਚ੍ਚਚ੍ਛਦ੍ਯਾਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਤਿषਿਤਂ ਯਦੂਧਃ ਪਯੋ ਗੋष੍ਵਦਧਾ ਓषਧੀषੁ

ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਚੱਕਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦੁੱਧ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।

ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹੋਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਵੱਡੇ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਬ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜਿਸਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਵਿਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵੇਹਵੇ ਸੁਹਵਂ ਸ਼ੂਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਹੁਵੇ ਨੁ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦਂ ਹਵਿਰ੍ਮਘਵਾ ਵੇਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਭੇਟ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।

ਯਜਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਰੀਣਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍ ਪ੍ਰ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ਦੋਧੁਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਧਾ ਭੁਵਦ੍ਵਿ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਭਯਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਧਸਾ

ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਹਿਲਣ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਆਵੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਸਤ੍ਰਾਹਣਂ ਦਾਧृषਿਂ ਤੁਮ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮਪਾਰਂ ਵृਸ਼ਭਂ ਸੁਵਜ੍ਰਮ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਨਿਤੋਤ ਵਾਜਂ ਦਾਤਾ ਮਘਾਨਿ ਮਘਵਾ ਸੁਰਾਧਾਃ

ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਬੇਅੰਤ, ਚੰਗਾ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ।

ਯੋ ਨੋ ਵਨੁष੍ਯਨ੍ਨਭਿਦਾਤਿ ਮਰ੍ਤ ਉਗਣਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁਰੋ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਧੀ ਯੁਧਾ ਸ਼ਵਸਾ ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭੀ ष੍ਯਾਮ ਵृषਮਣਸ੍ਤ੍ਵੋਤਾਃ

ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਫੌਜ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਮਝੇ, ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।

ਯਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯ ਯਂ ਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੁਰਯਨ੍ਤੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਯਂ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਯਮਪਾਮੁਪਜ੍ਮਨ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੇ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹਾਦਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਡਤ ਪਾਣੀ ਪੀੜਨ ਸਮੇਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਵਾਮੀਰਿष ਆ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਾਃ ਵੀਤਂ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਦੇਵਾ ਵਰ੍ਧੇਥਾਂ ਗੀਰ੍ਭੀਰਿਡਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ

ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਿਰੋ ਅਨਿਸ਼ਿਤਸਰ੍ਗਾ ਅਪਃ ਪ੍ਰੈਰਯਤ੍ਸਗਰਸ੍ਯ ਬੁਧ੍ਨਾਤ੍ ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼ੇਣੇਵ ਚਕ੍ਰਿਯੌ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍

ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗੀਤਾਂ ਬਿਨਾ ਰੋਕਟੋਕ ਦੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਥਾਮਿਆ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਖਾਯਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਾਂ ਜਗਮ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧਿਤ ਵੇਧਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪ੍ਰਤਰਾਂ ਦੀਦ੍ਯਾਨਃ

ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਅਨੇਕ ਚੌੜੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਹੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।