ਸਾਮਵੇਦਃ

ਵਯਮੇਨਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋਪੀਪੇਮੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍ ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਅਦ੍ਯ ਸਵਨੇ ਸੁਤਂ ਭਰਾ ਨੂਨਂ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤੇ

ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਹਵਨ 'ਚ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।

ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ

ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਰ ਲੜਾਈ 'ਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਨੋ ਅਭਯਂ ਕृਧਿ ਮਘਵਞ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਯੇ ਵਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ

ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦੇ। ਦਾਤਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।

ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਸਤ੍ਰਂ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਦ੍ਰਪ੍ਸਃ ਪੁਰਾਂ ਭੇਤ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਖਾ

ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ-ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।

ਬਣ੍ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਸੂਰ੍ਯ ਬਡਾਦਿਤ੍ਯ ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਮਹਸ੍ਤੇ ਸਤੋ ਮਹਿਮਾ ਪਨਿष੍ਟਮ ਮਹ੍ਨਾ ਦੇਵ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਵੱਡਾ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ।

ਅਸ਼੍ਵੀ ਰਥੀ ਸੁਰੂਪ ਇਦ੍ਗੋਮਾਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਖਾ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਭਾਜਾ ਵਯਸਾ ਸਚਤੇ ਸਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਯਾਤਿ ਸਭਾਮੁਪ

ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਰਥੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ ਪਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ

ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਹਾਨ ਮਿਲ ਕੇ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇ ऽਸਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ

ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਦੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਕਈਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।

ਕਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਸਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਧਰ੍षਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਹਿ ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਪਾਰ੍ਯੇ ਦਿਵਿ ਵਾਜੀ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਤਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਾਣ ਵਾਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਾਦਿਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਗਾਤ੍ਪਦ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਰਾਰਪਚ੍ਚਰਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਦਾ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍

ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਪੈਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਇਆ। ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਤੀਹ ਕਦਮ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੇਦੀਯ ਏਦਿਹਿ ਮਿਤਮੇਧਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਆ ਸ਼ਂ ਤਮ ਸ਼ਂ ਤਮਾਭਿਰਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਸ੍ਵਾਪੇ ਸ੍ਵਾਪਿਭਿਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਚੰਗੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ।

ਇਤ ਊਤੀ ਵੋ ਅਜਰਂ ਪ੍ਰਹੇਤਾਰਮਪ੍ਰਹਿਤਮ੍ ਆਸ਼ੁਂ ਜੇਤਾਰਂ ਹੇਤਾਰਂ ਰਥੀਤਮਮਤੂਰ੍ਤਂ ਤੁਗ੍ਰਿਯਾਵृਧਮ੍

ਇਥੋਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਦਾ ਨਵੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥੀ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਗਰਾ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਮੋ षੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਘਤਸ਼੍ਚ ਨਾਰੇ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ ਆਰਾਤ੍ਤਾਦ੍ਵਾ ਸਧਮਾਦਂ ਨ ਆ ਗਹੀਹ ਵਾ ਸਨ੍ਨੁਪ ਸ਼੍ਰੁਧਿ

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਣ। ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜੇ ਨੇੜੇ ਹੈਂ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸੁਣ।

ਸੁਨੋਤ ਸੋਮਪਾਵ੍ਨੇ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਪਚਤਾ ਪਕ੍ਤੀਰਵਸੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮਿਤ੍ਪृਣਨ੍ਨਿਤ੍ਪृਣਤੇ ਮਯਃ

ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੋ। ਮਦਦ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ, ਖੁਰਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰੇ।

ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਹਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਹੂਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਮਨ੍ਯੋ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਸਤ੍ਪਤੇ ਭਵਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ

ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣ।

ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਦਿਵਾਨਕ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ਸ੍ਯਤਮ੍ ਮਾ ਵਾਂ ਰਾਤਿਰੁਪ ਦਸਤ੍ਕਦਾ ਚ ਨਾਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿਃ ਕਦਾ ਚ ਨ

ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਧੀਆ ਰਸਤੇ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇ, ਸਾਡੀ ਘਾਟੀ ਕਦੇ ਨਾ ਆਵੇ।

ਯਦਾ ਕਦਾ ਚ ਮੀਢੁषੇ ਸ੍ਤੋਤਾ ਜਰੇਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਆਦਿਦ੍ਵਨ੍ਦੇਤ ਵਰੁਣਂ ਵਿਪਾ ਗਿਰਾ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍

ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਭਗਤ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਿਹਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਰਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜੋ ਵਾਪਸ ਮੁੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।

ਪਾਹਿ ਗਾ ਅਨ੍ਧਸੋ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥੇ ਯਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਹਰ੍ਯੋਰ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

ਉਭਯਂ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਵਾਗਿਦਂ ਵਚਃ ਸਤ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਮਘਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਧਿਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਆ ਗਮਤ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ। ਦਾਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚ।

ਮਹੇ ਚ ਨ ਤ੍ਵਾਦ੍ਰਿਵਃ ਪਰਾ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਯ ਦੀਯਸੇ ਨ ਸਹਸ੍ਰਾਯ ਨਾਯੁਤਾਯੇ ਵਜ੍ਰਿਵੋ ਨ ਸ਼ਤਾਯ ਸ਼ਤਾਮਘ

ਹੇ ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਨਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨਾ ਸੌ ਲਈ, ਹੇ ਸੌਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ।

ਵਸ੍ਯਾਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਮੇ ਪਿਤੁਰੁਤ ਭ੍ਰਾਤੁਰਭੁਞ੍ਜਤਃ ਮਾਤਾ ਚ ਮੇ ਛਦਯਥਃ ਸਮਾ ਵਸੋ ਵਸੁਤ੍ਵਨਾਯ ਰਾਧਸੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦਾ ਵੀ ਧਨ ਹੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਵੀ, ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਤੇ ਮਿਹਰ ਲਈ।

ਚਤੁਰ੍ਥ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ ਤਾਂ ਆ ਮਦਾਯ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਪੀਤਯੇ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹ੍ਯੋਕ ਆ

ਇਹ ਚੌਥਾ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ। ਹੇ ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਮੌਜ ਲਈ, ਦੋ ਘੋੜੀਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਘਰ ਆ ਕੇ ਪੀ।

ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਾਯ ਤੇ ਸੋਮਾਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਰ ਉਕਿਥਨਃ ਮਧੋਃ ਪਪਾਨ ਉਪ ਨੋ ਗਿਰਃ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਸ੍ਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਯ ਗਿਰ੍ਵਣਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਤੇਰੀ ਮੌਜ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸਲਾਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਿੱਠਾਸ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।

ਆ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਂ ਹੁਵੇ ਗਾਯਤ੍ਰਵੇਪਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧੇਨੁਂ ਸੁਦੁਘਾਮਨ੍ਯਾਮਿषਮੁਰੁਧਾਰਾਮਰਙ੍ਕृਤਮ੍

ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਖੁਰਾਕ ਲਈ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।

ਨ ਤ੍ਵਾ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਯੋ ਵਰਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਡਵਃ ਯਚ੍ਛਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਮਾਵਤੇ ਵਸੁ ਨ ਕਿष੍ਟਦਾ ਮਿਨਾਤਿ ਤੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਧਨ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਕ ਈਂ ਵੇਦ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪਿਬਨ੍ਤਂ ਕਦ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਅਯਂ ਯਃ ਪੁਰੋ ਵਿਭਿਨਤ੍ਯੋਜਸਾ ਮਨ੍ਦਾਨਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰ੍ਯਨ੍ਧਸਃ

ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ, ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸੋ ਅਵ੍ਰਤਂ ਚ੍ਯਾਵਯਾ ਸਦਸਸ੍ਪਰਿ ਅਸ੍ਮਾਕਮਂਸ਼ੁਂ ਮਘਵਨ੍ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਵਸਵ੍ਯੇ ਅਧਿ ਬਰ੍ਹਯ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਬੇਕਾਬੂਪਨ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੋਮ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਧਨ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ।

ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਨੋ ਦੈਵ੍ਯਂ ਵਚਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਦਿਤਿਰ੍ਨੁ ਪਾਤੁ ਨੋ ਦੁष੍ਟਰਂ ਤ੍ਰਾਮਣਂ ਵਚਃ

ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦਿਵਯ ਬਚਨ, ਪਰਜਨਯੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਔਖੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।

ਕਦਾ ਚ ਨ ਸ੍ਤਰੀਰਸਿ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸ਼੍ਚਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਉਪੋਪੇਨ੍ਨੁ ਮਘਵਨ੍ਭੂਯ ਇਨ੍ਨੁ ਤੇ ਦਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਯਤੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਕਦੋਂ ਬਣੇਂਗਾ, ਦਾਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਮਿਲੇਂਗਾ? ਹੇ ਦਾਨੀ, ਨੇੜੇ ਆ, ਤੇਰਾ ਦਾਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੁੜ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।