ਸਾਮਵੇਦਃ

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਹੁषੀष੍ਵਾ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਕृष੍ਟਿषੁ ਯਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਤ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਕਰ। ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।

ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਥਾ ਵृषੇਦਸਿ ਵृषਜੂਤਿਰ੍ਨੋ ऽਵਿਤਾ ਵृषਾ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਪਰਾਵਤਿ ਵृषੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ; ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਜ਼ੋਰਾਵਰ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਯਚ੍ਛਕ੍ਰਾਸਿ ਪਰਾਵਤਿ ਯਦਰ੍ਵਾਵਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਗਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਭਿਃ ਸੁਤਾਵਾਂ ਆ ਵਿਵਾਸਤਿ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।

ਅਭਿ ਵੋ ਵੀਰਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ ਗਾਯ ਗਿਰਾ ਮਹਾ ਵਿਚੇਤਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਿਨਂ ਵਚੋ ਯਥਾ

ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਦਿਆਲੂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਚ੍ਛ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਯਾਵਯਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮੇਭ੍ਯਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਭਲੇ ਲਈ। ਦਿਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ, ਤੇ ਇਹ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ।

ਸ਼੍ਰਾਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਤ ਵਸੂਨਿ ਜਾਤੋ ਜਨਿਮਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਗਂ ਨ ਦੀਧਿਮਃ

ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾ ਲਿਆ।

ਨ ਸੀਮਦੇਵ ਆਪ ਤਦਿषਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਏਤਗ੍ਵਾ ਚਿਦ੍ਯਾ ਏਤਸ਼ੋ ਯੁਯੋਜਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰੀ ਯੁਯੋਜਤੇ

ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਜ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ।

ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ

ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਤੇ ਆ।

ਤਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਮਂ ਵਸੁ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਮਧ੍ਯਮਮ੍ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਰਮਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋषੁ ਵृਣ੍ਵਤੇ

ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵੱਸਾ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਮੱਧਲੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਾ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।

ਕ੍ਵੇਯਥ ਕ੍ਵੇਦਸਿ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਮਨਃ ਅਲਰ੍षਿ ਯੁਧ੍ਮ ਖਜਕृਤ੍ਪੁਰਨ੍ਦਰ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਅਗਾਸਿषੁਃ

ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ? ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆ ਪੁਰੰਦਰ, ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਗਾਵੀਏ।

ਵਯਮੇਨਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋਪੀਪੇਮੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍ ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਅਦ੍ਯ ਸਵਨੇ ਸੁਤਂ ਭਰਾ ਨੂਨਂ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤੇ

ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਹਵਨ 'ਚ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।

ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ

ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਰ ਲੜਾਈ 'ਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਨੋ ਅਭਯਂ ਕृਧਿ ਮਘਵਞ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਯੇ ਵਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ

ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦੇ। ਦਾਤਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।

ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਸਤ੍ਰਂ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਦ੍ਰਪ੍ਸਃ ਪੁਰਾਂ ਭੇਤ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਖਾ

ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ-ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।

ਬਣ੍ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਸੂਰ੍ਯ ਬਡਾਦਿਤ੍ਯ ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਮਹਸ੍ਤੇ ਸਤੋ ਮਹਿਮਾ ਪਨਿष੍ਟਮ ਮਹ੍ਨਾ ਦੇਵ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਵੱਡਾ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ।

ਅਸ਼੍ਵੀ ਰਥੀ ਸੁਰੂਪ ਇਦ੍ਗੋਮਾਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਖਾ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਭਾਜਾ ਵਯਸਾ ਸਚਤੇ ਸਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਯਾਤਿ ਸਭਾਮੁਪ

ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਰਥੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ ਪਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ

ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਹਾਨ ਮਿਲ ਕੇ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇ ऽਸਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ

ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਦੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਕਈਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।

ਕਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਸਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਧਰ੍षਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਹਿ ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਪਾਰ੍ਯੇ ਦਿਵਿ ਵਾਜੀ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਤਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਾਣ ਵਾਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਾਦਿਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਗਾਤ੍ਪਦ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਰਾਰਪਚ੍ਚਰਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਦਾ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍

ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਪੈਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਇਆ। ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਤੀਹ ਕਦਮ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੇਦੀਯ ਏਦਿਹਿ ਮਿਤਮੇਧਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਆ ਸ਼ਂ ਤਮ ਸ਼ਂ ਤਮਾਭਿਰਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਸ੍ਵਾਪੇ ਸ੍ਵਾਪਿਭਿਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਚੰਗੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ।

ਇਤ ਊਤੀ ਵੋ ਅਜਰਂ ਪ੍ਰਹੇਤਾਰਮਪ੍ਰਹਿਤਮ੍ ਆਸ਼ੁਂ ਜੇਤਾਰਂ ਹੇਤਾਰਂ ਰਥੀਤਮਮਤੂਰ੍ਤਂ ਤੁਗ੍ਰਿਯਾਵृਧਮ੍

ਇਥੋਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਦਾ ਨਵੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥੀ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਗਰਾ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਮੋ षੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਘਤਸ਼੍ਚ ਨਾਰੇ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ ਆਰਾਤ੍ਤਾਦ੍ਵਾ ਸਧਮਾਦਂ ਨ ਆ ਗਹੀਹ ਵਾ ਸਨ੍ਨੁਪ ਸ਼੍ਰੁਧਿ

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਣ। ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜੇ ਨੇੜੇ ਹੈਂ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸੁਣ।

ਸੁਨੋਤ ਸੋਮਪਾਵ੍ਨੇ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਪਚਤਾ ਪਕ੍ਤੀਰਵਸੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮਿਤ੍ਪृਣਨ੍ਨਿਤ੍ਪृਣਤੇ ਮਯਃ

ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੋ। ਮਦਦ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ, ਖੁਰਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰੇ।

ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਹਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਹੂਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਮਨ੍ਯੋ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਸਤ੍ਪਤੇ ਭਵਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ

ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣ।

ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਦਿਵਾਨਕ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ਸ੍ਯਤਮ੍ ਮਾ ਵਾਂ ਰਾਤਿਰੁਪ ਦਸਤ੍ਕਦਾ ਚ ਨਾਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿਃ ਕਦਾ ਚ ਨ

ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਧੀਆ ਰਸਤੇ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇ, ਸਾਡੀ ਘਾਟੀ ਕਦੇ ਨਾ ਆਵੇ।

ਯਦਾ ਕਦਾ ਚ ਮੀਢੁषੇ ਸ੍ਤੋਤਾ ਜਰੇਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਆਦਿਦ੍ਵਨ੍ਦੇਤ ਵਰੁਣਂ ਵਿਪਾ ਗਿਰਾ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍

ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਭਗਤ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਿਹਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਰਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜੋ ਵਾਪਸ ਮੁੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।

ਪਾਹਿ ਗਾ ਅਨ੍ਧਸੋ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥੇ ਯਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਹਰ੍ਯੋਰ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

ਉਭਯਂ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਵਾਗਿਦਂ ਵਚਃ ਸਤ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਮਘਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਧਿਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਆ ਗਮਤ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ। ਦਾਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚ।