ਸਾਮਵੇਦਃ

ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ

ਜਿਵੇਂ ਤਰੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਕਣਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ।

ਸ਼ਗ੍ਧ੍ਯੂषੁ ਸ਼ਚੀਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਗਂ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸਂ ਵਸੁਵਿਦਮਨੁ ਸ਼ੂਰ ਚਰਾਮਸਿ

ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ। ਤੂੰ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੁਜ ਆਭਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਂ ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਨ੍ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।

ਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਸਚਥ੍ਯਮृਤਾਵਸੋ ਵਰੂਥ੍ਯੇ ਵਰੁਣੇ ਛਨ੍ਦ੍ਯਂ ਵਚਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਜਸੁ ਗਾਯਤ

ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗਾਓ।

ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ। ਰਿਭੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਚਤ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ

ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ ਮਰੁਤੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਮ੍ ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਨਯਨ੍ਨृਤਾਵृਧੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਜਾਗृਵਿ

ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਗਾਈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਆ ਭਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਯਾਮਨਿ ਜੀਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼ੀਮਹਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾ ਲਈਏ।

ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਗ੍ਭਵਾ ਨਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤੀ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਨ ਆਪ੍ਯਮ੍ ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਕ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ।

ਵਯਂ ਘ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤ ਆਪੋ ਨ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰ ਆਸਤੇ

ਅਸੀਂ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਹੁषੀष੍ਵਾ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਕृष੍ਟਿषੁ ਯਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਤ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਕਰ। ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।

ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਥਾ ਵृषੇਦਸਿ ਵृषਜੂਤਿਰ੍ਨੋ ऽਵਿਤਾ ਵृषਾ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਪਰਾਵਤਿ ਵृषੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ; ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਜ਼ੋਰਾਵਰ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਯਚ੍ਛਕ੍ਰਾਸਿ ਪਰਾਵਤਿ ਯਦਰ੍ਵਾਵਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਗਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਭਿਃ ਸੁਤਾਵਾਂ ਆ ਵਿਵਾਸਤਿ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।

ਅਭਿ ਵੋ ਵੀਰਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ ਗਾਯ ਗਿਰਾ ਮਹਾ ਵਿਚੇਤਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਿਨਂ ਵਚੋ ਯਥਾ

ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਦਿਆਲੂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਚ੍ਛ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਯਾਵਯਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮੇਭ੍ਯਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਭਲੇ ਲਈ। ਦਿਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ, ਤੇ ਇਹ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ।

ਸ਼੍ਰਾਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਤ ਵਸੂਨਿ ਜਾਤੋ ਜਨਿਮਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਗਂ ਨ ਦੀਧਿਮਃ

ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾ ਲਿਆ।

ਨ ਸੀਮਦੇਵ ਆਪ ਤਦਿषਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਏਤਗ੍ਵਾ ਚਿਦ੍ਯਾ ਏਤਸ਼ੋ ਯੁਯੋਜਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰੀ ਯੁਯੋਜਤੇ

ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਜ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ।

ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ

ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਤੇ ਆ।

ਤਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਮਂ ਵਸੁ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਮਧ੍ਯਮਮ੍ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਰਮਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋषੁ ਵृਣ੍ਵਤੇ

ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵੱਸਾ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਮੱਧਲੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਾ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।

ਕ੍ਵੇਯਥ ਕ੍ਵੇਦਸਿ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਮਨਃ ਅਲਰ੍षਿ ਯੁਧ੍ਮ ਖਜਕृਤ੍ਪੁਰਨ੍ਦਰ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਅਗਾਸਿषੁਃ

ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ? ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆ ਪੁਰੰਦਰ, ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਗਾਵੀਏ।

ਵਯਮੇਨਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋਪੀਪੇਮੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍ ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਅਦ੍ਯ ਸਵਨੇ ਸੁਤਂ ਭਰਾ ਨੂਨਂ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤੇ

ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਹਵਨ 'ਚ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।

ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ

ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਰ ਲੜਾਈ 'ਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਨੋ ਅਭਯਂ ਕृਧਿ ਮਘਵਞ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਯੇ ਵਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ

ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦੇ। ਦਾਤਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।

ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਸਤ੍ਰਂ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਦ੍ਰਪ੍ਸਃ ਪੁਰਾਂ ਭੇਤ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਖਾ

ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ-ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।

ਬਣ੍ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਸੂਰ੍ਯ ਬਡਾਦਿਤ੍ਯ ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਮਹਸ੍ਤੇ ਸਤੋ ਮਹਿਮਾ ਪਨਿष੍ਟਮ ਮਹ੍ਨਾ ਦੇਵ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਵੱਡਾ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ।

ਅਸ਼੍ਵੀ ਰਥੀ ਸੁਰੂਪ ਇਦ੍ਗੋਮਾਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਖਾ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਭਾਜਾ ਵਯਸਾ ਸਚਤੇ ਸਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਯਾਤਿ ਸਭਾਮੁਪ

ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਰਥੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ ਪਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ

ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਹਾਨ ਮਿਲ ਕੇ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇ ऽਸਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ

ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਦੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਕਈਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੁਰਵਸ਼ੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।

ਕਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਸਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਧਰ੍षਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਹਿ ਤੇ ਮਘਵਨ੍ਪਾਰ੍ਯੇ ਦਿਵਿ ਵਾਜੀ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਤਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਾਣ ਵਾਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।