ਨ ਹਿ ਵਸ਼੍ਚਰਮਂ ਚ ਨ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪਰਿਮਂਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਕਮਦ੍ਯ ਮਰੁਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਕਾਮਿਨਃ
ਨਾ ਅਖੀਰਲਾ, ਨਾ ਪਹਿਲਾ, ਨਾ ਹੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਮਰੁਤੋ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਹੜਾ ਚਾਹੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਣ।
ਮਾ ਚਿਦਨ੍ਯਦ੍ਵਿ ਸ਼ਂਸਤ ਸਖਾਯੋ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਵृषਣਂ ਸਚਾ ਸੁਤੇ ਮੁਹੁਰੁਕ੍ਥਾ ਚ ਸ਼ਂਸਤ
ਮਿੱਤਰੋ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਰਾਹੋਂ ਨਾ ਭਟਕੋ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਓ।
ਤृਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਨ ਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣੁਮੋਜਸਾ
ਨਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਨਾ ਦੂਜਾ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਅਜੇਤੂ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ।
ਯ ऋਤੇ ਚਿਦਭਿਸ਼੍ਰਿषਃ ਪੁਰਾ ਜਤ੍ਰੁਭ੍ਯ ਆਤृਦਃ ਸਨ੍ਧਾਤਾ ਸਨ੍ਧਿਂ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਰ੍ਨਿष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਦਾਤਾਰ, ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾ ਸ਼ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਹਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੁੱਤੇ, ਲੰਮੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਥ ਵਿਚ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿ ਯੇਮੁਰਿਨ੍ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋ ऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਂ ਇਹਿ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਮੋਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਜਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਆ।
ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਿषੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਡਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰੱਬ, ਲੋਕ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ, ਦਾਤਾਰ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ਼ਾ ਅਸ੍ਯृਜੀषੀ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਃ ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਹਂਸ੍ਯਪ੍ਰਤੀਨ੍ਯੇਕ ਇਤ੍ਪੁਰ੍ਵਨੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਧृਤਿਃ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਦੇਵਤਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੀਕੇ ਵਨਿਨੋ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ
ਹਰ ਇਕ ਯਜਨਾ ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਲਈ, ਰੱਬ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੂਵਸੋ ਗਿਰੋ ਯਾ ਮਮ ਪਾਵਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਨੂषਤ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਚਮਕਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾ ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਸ ਈਰਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਧਨਸਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਯੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਰਥਾ ਇਵ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਭਜਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਗਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ
ਜਿਵੇਂ ਤਰੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਕਣਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ।
ਸ਼ਗ੍ਧ੍ਯੂषੁ ਸ਼ਚੀਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਗਂ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸਂ ਵਸੁਵਿਦਮਨੁ ਸ਼ੂਰ ਚਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ। ਤੂੰ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੁਜ ਆਭਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਂ ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਨ੍ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਸਚਥ੍ਯਮृਤਾਵਸੋ ਵਰੂਥ੍ਯੇ ਵਰੁਣੇ ਛਨ੍ਦ੍ਯਂ ਵਚਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਜਸੁ ਗਾਯਤ
ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗਾਓ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ। ਰਿਭੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਚਤ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ ਮਰੁਤੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਮ੍ ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਨਯਨ੍ਨृਤਾਵृਧੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਜਾਗृਵਿ
ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਗਾਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਆ ਭਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਯਾਮਨਿ ਜੀਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼ੀਮਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾ ਲਈਏ।
ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਗ੍ਭਵਾ ਨਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤੀ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਨ ਆਪ੍ਯਮ੍ ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਕ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ।
ਵਯਂ ਘ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤ ਆਪੋ ਨ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰ ਆਸਤੇ
ਅਸੀਂ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਹੁषੀष੍ਵਾ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਕृष੍ਟਿषੁ ਯਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਤ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਕਰ। ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਥਾ ਵृषੇਦਸਿ ਵृषਜੂਤਿਰ੍ਨੋ ऽਵਿਤਾ ਵृषਾ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਪਰਾਵਤਿ ਵृषੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ; ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਜ਼ੋਰਾਵਰ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛਕ੍ਰਾਸਿ ਪਰਾਵਤਿ ਯਦਰ੍ਵਾਵਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਗਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਭਿਃ ਸੁਤਾਵਾਂ ਆ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿ ਵੋ ਵੀਰਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ ਗਾਯ ਗਿਰਾ ਮਹਾ ਵਿਚੇਤਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਿਨਂ ਵਚੋ ਯਥਾ
ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਦਿਆਲੂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਚ੍ਛ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਯਾਵਯਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮੇਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਭਲੇ ਲਈ। ਦਿਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ, ਤੇ ਇਹ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰਾਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਤ ਵਸੂਨਿ ਜਾਤੋ ਜਨਿਮਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਗਂ ਨ ਦੀਧਿਮਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਨ ਸੀਮਦੇਵ ਆਪ ਤਦਿषਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਏਤਗ੍ਵਾ ਚਿਦ੍ਯਾ ਏਤਸ਼ੋ ਯੁਯੋਜਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰੀ ਯੁਯੋਜਤੇ
ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ ਵਾਲੀ ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਜ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ
ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਤੇ ਆ।
ਤਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਮਂ ਵਸੁ ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਮਧ੍ਯਮਮ੍ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਰਮਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋषੁ ਵृਣ੍ਵਤੇ
ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵੱਸਾ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਮੱਧਲੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਾ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।