ਸਾਮਵੇਦਃ

ਏਵਾ ਹ੍ਯਸਿ ਵੀਰਯੁਰੇਵਾ ਸ਼ੂਰ ਉਤ ਸ੍ਥਿਰਃ ਏਵਾ ਤੇ ਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨਃ

ਤੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਬਾਨ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਨੋਨੁਮੋ ऽਦੁਗ੍ਧਾ ਇਵ ਧੇਨਵਃ ਈਸ਼ਾਨਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषਃ

ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਬਾਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਅਣਦੁੱਧ ਨੂੰ ਸਲਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਅਡੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ।

ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤੌ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਵਃ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ

ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਗੂ; ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ।

ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਵਃ ਸੁਰਾਧਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਿ

ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਰੱਬੀ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।

ਤਂ ਵੋ ਦਸ੍ਮਮृਤੀषਹਂ ਵਸੋਰ੍ਮਨ੍ਦਾਨਮਨ੍ਧਸਃ ਅਭਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਸ੍ਵਸਰੇषੁ ਧੇਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਵਾਮਹੇ

ਅਸੀਂ ਉਸ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਆਓ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਥਾਂ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਰੋਭਿਰ੍ਵੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਬਾਧ ਊਤਯੇ ਬृਹਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਃ ਸੁਤਸੋਮੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਹੁਵੇ ਭਰਂ ਨ ਕਾਰਿਣਮ੍

ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੋ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਥਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਤਰਣਿਰਿਤ੍ਸਿषਾਸਤਿ ਵਾਜਂ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ ਯੁਜਾ ਆ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਨਮੇ ਗਿਰਾ ਨੇਮਿਂ ਤष੍ਟੇਵ ਸੁਦ੍ਰੁਵਮ੍

ਚੁਸਤ ਮਨੁੱਖ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਪੁਰੰਧੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਬਣੀ ਚੱਕੀ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ।

ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰਸਿਨੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਮਤਃ ਆਪਿਰ੍ਨੋ ਬੋਧਿ ਸਧਮਾਦ੍ਯੇ ਵृਧੇ ऽਸ੍ਮਾਂ ਅਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਧਿਯਃ

ਇੰਦਰ, ਗੋਆਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀ, ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ। ਸਾਂਝੀ ਪੰਗਤ ਵਿਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਵੇ ਤੇ ਵਧਾਏ।

ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯੇਹਿ ਚੇਰਵੇ ਵਿਦਾ ਭਗਂ ਵਸੁਤ੍ਤਯੇ ਉਦ੍ਵਾਵृषਸ੍ਵ ਮਘਵਨ੍ਗਵਿष੍ਟਯ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਮਿष੍ਟਯੇ

ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ। ਦਾਤਾਰ, ਗਾਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਉੱਠ, ਇੰਦਰ, ਘੋੜੇ ਲੈਣ ਲਈ ਵੀ ਉੱਠ।

ਨ ਹਿ ਵਸ਼੍ਚਰਮਂ ਚ ਨ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪਰਿਮਂਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਕਮਦ੍ਯ ਮਰੁਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਕਾਮਿਨਃ

ਨਾ ਅਖੀਰਲਾ, ਨਾ ਪਹਿਲਾ, ਨਾ ਹੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਮਰੁਤੋ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਹੜਾ ਚਾਹੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਣ।

ਮਾ ਚਿਦਨ੍ਯਦ੍ਵਿ ਸ਼ਂਸਤ ਸਖਾਯੋ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਵृषਣਂ ਸਚਾ ਸੁਤੇ ਮੁਹੁਰੁਕ੍ਥਾ ਚ ਸ਼ਂਸਤ

ਮਿੱਤਰੋ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਰਾਹੋਂ ਨਾ ਭਟਕੋ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਓ।

ਤृਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਨ ਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣੁਮੋਜਸਾ

ਨਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਨਾ ਦੂਜਾ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਅਜੇਤੂ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ।

ਯ ऋਤੇ ਚਿਦਭਿਸ਼੍ਰਿषਃ ਪੁਰਾ ਜਤ੍ਰੁਭ੍ਯ ਆਤृਦਃ ਸਨ੍ਧਾਤਾ ਸਨ੍ਧਿਂ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਰ੍ਨਿष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ

ਉਹ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਦਾਤਾਰ, ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਹੈ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾ ਸ਼ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਹਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ

ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੁੱਤੇ, ਲੰਮੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਥ ਵਿਚ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।

ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿ ਯੇਮੁਰਿਨ੍ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋ ऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਂ ਇਹਿ

ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਮੋਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਜਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਆ।

ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਿषੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਡਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਵਚਃ

ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰੱਬ, ਲੋਕ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ, ਦਾਤਾਰ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ਼ਾ ਅਸ੍ਯृਜੀषੀ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਃ ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਹਂਸ੍ਯਪ੍ਰਤੀਨ੍ਯੇਕ ਇਤ੍ਪੁਰ੍ਵਨੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਧृਤਿਃ

ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਦੇਵਤਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੀਕੇ ਵਨਿਨੋ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ

ਹਰ ਇਕ ਯਜਨਾ ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਲਈ, ਰੱਬ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੂਵਸੋ ਗਿਰੋ ਯਾ ਮਮ ਪਾਵਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਨੂषਤ

ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਚਮਕਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ।

ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾ ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਸ ਈਰਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਧਨਸਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਯੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਰਥਾ ਇਵ

ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਭਜਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਗਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।

ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ

ਜਿਵੇਂ ਤਰੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਕਣਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ।

ਸ਼ਗ੍ਧ੍ਯੂषੁ ਸ਼ਚੀਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਗਂ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸਂ ਵਸੁਵਿਦਮਨੁ ਸ਼ੂਰ ਚਰਾਮਸਿ

ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਚੱਲੀਏ। ਤੂੰ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੁਜ ਆਭਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਂ ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਨ੍ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।

ਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਸਚਥ੍ਯਮृਤਾਵਸੋ ਵਰੂਥ੍ਯੇ ਵਰੁਣੇ ਛਨ੍ਦ੍ਯਂ ਵਚਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਜਸੁ ਗਾਯਤ

ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗਾਓ।

ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ। ਰਿਭੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਚਤ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ

ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ ਮਰੁਤੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਮ੍ ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਨਯਨ੍ਨृਤਾਵृਧੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਜਾਗृਵਿ

ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਗਾਈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਆ ਭਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਯਾਮਨਿ ਜੀਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼ੀਮਹਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾ ਲਈਏ।

ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਗ੍ਭਵਾ ਨਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤੀ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਨ ਆਪ੍ਯਮ੍ ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾ ਵृਣਕ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ।