ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੁ ਪੂषਣਾ ਵਯਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ

ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।

ਨ ਕਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦੁਤ੍ਤਰਂ ਨ ਜ੍ਯਾਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਨ ਕ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕੋਈ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਤਰਣਿਂ ਵੋ ਜਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਦਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ ਸਮਾਨਮੁ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਿषਮ੍

ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਗਿਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਮੁਦਹਾਸਤ ਸਜੋषਾ ਵृषਭਂ ਪਤਿਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਗਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਮਾਲਕ, ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਸੁਨੀਥੋ ਘਾ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਂ ਮਰੁਤੋ ਯਮਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਪਾਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰੁਹਃ

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰੁਤ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਯਦ੍ਵੀਡਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਾਂ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕੀਮਤੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।

ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ ਆਸ਼ਿषੇ ਰਾਧਸੇ ਮਹੇ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਅਰਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਗਮੇਮ ਸ਼ੂਰ ਤ੍ਵਾਵਤਃ ਅਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪਰੇਮਣਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਾਈਏ।

ਧਾਨਾਵਨ੍ਤਂ ਕਰਮ੍ਭਿਣਮਪੂਪਵਨ੍ਤਮੁਕ੍ਥਿਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਅਨਾਜ, ਪੂੜੀਆਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ।

ਅਪਾਂ ਫੇਨੇਨ ਨਮੁਚੇਃ ਸ਼ਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਦਵਰ੍ਤਯਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦਜਯ ਸ੍ਪृਧਃ

ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਫੇਨ ਨਾਲ ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤ ਗਿਆ।

ਇਮੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾਸੋ ਯੇ ਚ ਸੋਤ੍ਵਾਃ ਤੇषਾਂ ਮਤ੍ਸ੍ਵ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਨਿਕਲਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ। ਹੇ ਵੱਡੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਂ।

ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤਾਸਃ ਸੋਮਾਃ ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਵਿਭਾਵਸੋ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਡਯ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਸਨ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ।

ਆ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਵਿਂ ਯਥਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਸਿਞ੍ਚ ਇਨ੍ਦੁਭਿਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਉਹ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਆ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਦੇਣ।

ਅਤਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਉਪਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ਤਵਾਜਯਾ ਇषਾ ਸਹਸ੍ਰਵਾਜਯਾ

ਇਥੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਬਲ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।

ਆ ਬੁਨ੍ਦਂ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਦਦੇ ਜਾਤਃ ਪृਚ੍ਛਦ੍ਵਿ ਮਾਤਰਮ੍ ਕ ਉਗ੍ਰਾਃ ਕੇ ਹ ਸ਼ृਣ੍ਵਿਰੇ

ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦਿੱਤੀ; ਜਦ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—ਕੌਣ ਨੇ ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਸੁਣਦੇ ਹਨ?

ਬृਬਦੁਕ੍ਥਂ ਹਵਾਮਹੇ ਸृਪ੍ਰਕਰਸ੍ਨਮੂਤਯੇ ਸਾਧਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਮਵਸੇ

ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਜੱਸ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ऋਜੁਨੀਤੀ ਨੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨਯਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ ਦੇਵੈਃ ਸਜੋषਾਃ

ਵਰੁਣ, ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਦੂਰਾਦਿਹੇਵ ਯਤ੍ਸਤੋ ऽਰੁਣਪ੍ਸੁਰਸ਼ਿਸ਼੍ਵਿਤਤ੍ ਵਿ ਭਾਨੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾਤਨਤ੍

ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ, ਚਿਰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਘृਤੈਰ੍ਗਵ੍ਯੂਤਿਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਮਧ੍ਵਾ ਰਜਾਂਸਿ ਸੁਕ੍ਰਤੂ

ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂਆਂ ਵਾਲੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਖੋਲ੍ਹੋ; ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਤੁਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੋਲ੍ਹੋ।

ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਸੂਨਵੋ ਗਿਰਃ ਕਾष੍ਠਾ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵਤ੍ਨਤ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਭਿਜ੍ਞੁ ਯਾਤਵੇ

ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਉਚਾਰੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਮ੍ ਸਮੂਢਮਸ੍ਯ ਪਾਂਸੁਲੇ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਪੈਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪ ਗਿਆ।

ਅਤੀਹਿ ਮਨ੍ਯੁषਾਵਿਣਂ ਸੁषੁਵਾਂਸਮੁਪੇਰਯ ਅਸ੍ਯ ਰਾਤੌ ਸੁਤਂ ਪਿਬ

ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਚੁੱਕ, ਇਸ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀ।

ਕਦੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਮਹੇ ਵਚੋ ਦੇਵਾਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਤਦਿਧ੍ਯਸ੍ਯ

ਕਿਹੜਾ ਬਚਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਰੱਬ ਲਈ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਹੀ ਉਸਦਾ ਹੈ।

ਉਕ੍ਥਂ ਚ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਂ ਨਾਗੋ ਰਯਿਰਾ ਚਿਕੇਤ ਨ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਗੀਯਮਾਨਮ੍

ਨਾ ਤਾਂ ਜੱਸ ਗੀਤ, ਨਾ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਹੀ ਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਕ੍ਥੇਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦਿष੍ਠੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਚ ਵਾਜਪਤਿਃ ਹਰਿਵਾਨ੍ਤ੍ਸੁਤਾਨਾਂ ਸਖਾ

ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜੱਸ ਗੀਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ।

ਆ ਯਾਹ੍ਯੁਪ ਨਃ ਸੁਤਂ ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਮਾ ਹृਣੀਯਥਾਃ ਮਹਾਂ ਇਵ ਯੁਵਜਾਨਿਃ

ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੇ ਸੋਮ ਵੱਲ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਵੱਡੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟੀਂ।

ਕਦਾ ਵਸੋ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਹਰ੍ਯਤ ਆ ਅਵ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾ ਰੁਧਦ੍ਵਾਃ ਦੀਰ੍ਘਂ ਸੁਤਮ੍ ਵਾਤਾਪ੍ਯਾਯ

ਕਦੋਂ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਤੈਨੂੰ ਜੱਸ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗਾ? ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਰੁਧਦਵਾ, ਲੰਮੇ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਲਈ, ਤਾਜਗੀ ਲਈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧਸਃ ਪਿਬਾ ਸੋਮਮृਤੂਂ ਰਨੁ ਤਵੇਦਂ ਸਖ੍ਯਮਸ੍ਤृਤਮ੍

ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ; ਤੇਰੀ ਇਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਟੁੱਟ ਹੈ।

ਵਯਂ ਘਾ ਤੇ ਅਪਿ ਸ੍ਮਸਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਜਿਨ੍ਵ ਸੋਮਪਾਃ

ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਪਿਆਰੇ; ਤੂੰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਲੈ।