ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਵृਧਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਪੁਰੂਤਮਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਵਤੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾਰ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਿਗ੍ਮੇਨ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਯਂਸਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਨ੍ਯਾਤ੍ਰਿਣਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨੋ ਵਂਸਤੇ ਰਯਿਮ੍
ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਲਪਟ ਨਾਲ ਸਭ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਮृਡ ਮਹਾਂ ਅਸ੍ਯਯ ਆ ਦੇਵਯੁਂ ਜਨਮ੍ ਇਯੇਥ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ; ਤੂੰ ਇਹ ਵੱਡੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਲੈ ਚੱਲ।
ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਂਹਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ ਤਪਿष੍ਠੈਰਜਰੋ ਦਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ; ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਯੇ ਤਵਾਸ਼੍ਵਾਸੋ ਦੇਵ ਸਾਧਵਃ ਅਰਂ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਧੀਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਸੁਵੀਰਮਗ੍ਨ ਆਹੁਤ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵਃ ਕਕੁਤ੍ਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਯਮ੍ ਅਪਾਂ ਰੇਤਾਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵਤਿ
ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮੋੜ, ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਇਹ ਨਵਾਂ ਗੀਤ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਸੁਣਾਵੇਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਵਨੋ ਗਿਰਾ ਜਨਿष੍ਠਦਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਰਃ ਸ ਪਾਵਕ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਗੋਪਾਲ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਪਰਿ ਵਾਜਪਤਿਃ ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਸਿਆਣਾ ਅੱਗ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਚੁਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਨਾਂ ਉਸ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵ ਨੂੰ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਕਵਿਮਗ੍ਨਿਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣਮਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਮਮੀਵਚਾਤਨਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯੇ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਣ, ਪੀਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਣ।
ਕਸ੍ਯ ਨੂਨਂ ਪਰੀਣਸਿ ਧਿਯੋ ਜਿਨ੍ਵਸਿ ਸਤ੍ਪਤੇ ਜੋषਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਗਿਰਃ
ਤੂੰ ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੈਂ? ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ?
ਯਜ੍ਞਾਯਜ੍ਞਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਿਰਾਗਿਰਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਯਮਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ਂਸਿषਮ੍
ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਯਜਨਾ, ਗੀਤ ਤੋਂ ਗੀਤ, ਹੁਨਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਏਕਯਾ ਪਾਹ੍ਯੂਤ ਦ੍ਵਿਤੀਯਯਾ ਪਾਹਿ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਿਸृਭਿਰੂਰ੍ਜਾਂ ਪਤੇ ਪਾਹਿ ਚਤਸृਭਿਰ੍ਵਸੋ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਕ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਦੂਜੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਤਿੰਨ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਚਾਰ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।
ਬृਹਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਚਿਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਰੇਵਤ੍ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਭਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਜਲਾਈ ਗਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸੂਰਯਃ ਯਨ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਜਨਾਨਾਮੂਰ੍ਵਂ ਦਯਨ੍ਤ ਗੋਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉੱਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਰਾਜੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਿਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਸ੍ਤਪਾਨੋ ਦੇਵ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਅਪ੍ਰੋषਿਵਾਨ੍ਗृਹਪਤੇ ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਦਿਵਸ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦੁਰੋਣਯੁਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਘਰ ਦਾ ਅਜਾਗਰ ਰਖਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ਆ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਹਾ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਂ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਮਰ, ਅੱਜ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਊਤ੍ਯਾ ਵਸੋ ਰਾਧਾਂਸਿ ਚੋਦਯ ਅਸ੍ਯ ਰਾਯਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਸਿ ਵਿਦਾ ਗਾਧਂ ਤੁਚੇ ਤੁ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਜੀਬ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਤੂੰ ਇਸ ਖਜਾਨੇ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਚਲ।
ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਸਪ੍ਰਥਾ ਅਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਤ੍ਰਾਤਰृਤਃ ਕਵਿਃ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸਃ ਸਮਿਧਾਨ ਦੀਦਿਵ ਆ ਵਿਵਾਸਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਨਿਆਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ, ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ।
ਆ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਯੋਵृਧਂ ਰਯਿਂ ਪਾਵਕ ਸ਼ਂਸ੍ਯਮ੍ ਰਾਸ੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਾਤੇ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਸੁਨੀਤੀ ਸੁਯਸ਼ਸ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ।
ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਯਤੇ ਵਸੁ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਮਧੋਰ੍ਨ ਪਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਾ ਯਨ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖੁਸ਼ ਮਿਠਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਹਿਲਾ ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਚੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜਾਵੇ — ਹੇ ਅੱਗ।
ਏਨਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮਸੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੂਤਮਮृਤਮ੍
ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਹੀ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਅਮਰ ਦੂਤ।
ਸ਼ੇषੇ ਵਨੇषੁ ਮਾਤृषੁ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਸਿ ਹਵਿष੍ਕृਤ ਆਦਿਦ੍ਦੇਵੇषੁ ਰਾਜਸਿ
ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਭੇਟ ਚੁਕਦਾ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਾਦਧੁਃ ਉਪੋ षੁ ਜਾਤਮਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੇੜੇ ਜਨਮੇ ਭਲੇ ਨੂੰ ਨਾ ਰੁਕਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਕ੍ਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਬਰ੍ਹਿਰਧ੍ਵਰੇ ऋਚਾ ਯਾਮਿ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਾ ਅਵੋ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਸ ਵੀ। ਮੈਂ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਮਰੁਤਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਡਿष੍ਵਾਵਸੇ ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਰਾਯੇ ਪੁਰੁਮੀਢ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਰੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਸੁਦੀਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਃ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਮਦਦ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਲਪਟ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਲਈ, ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਲਈ ਢਾਲ ਵਜੋਂ।
ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਗ੍ਨੇ ਸਯਾਵਭਿਃ ਆ ਸੀਦਤੁ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਭਿਰਧ੍ਵਰੇ
ਸੁਣ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।