ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਹਿ ਮਹਾਨ੍ਮਹੀਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਆ।
ਓਜਸ੍ਤਦਸ੍ਯ ਤਿਤ੍ਵਿष ਉਭੇ ਯਤ੍ਸਮਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍ਮੇਵ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਬਣਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਖਾਲਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਯਮੁ ਤੇ ਸਮਤਸਿ ਕਪੋਤ ਇਵ ਗਰ੍ਭਧਿਮ੍ ਵਚਸ੍ਤਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਓਹਸੇ
ਤੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ, ਕਬੂਤਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੋਸਲੇ ਵੱਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਵਾਤ ਆ ਵਾਤੁ ਬੇषਜਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁ ਮਯੋਭੁ ਨੋ ਹृਦੇ ਪ੍ਰ ਨ ਅਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍
ਹਵਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਲਿਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਨ ਕਿਃ ਸ ਦਭ੍ਯਤੇ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।
ਗਵ੍ਯੋ षੁ ਣੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾਸ਼੍ਵਯੋਤ ਰਥਯਾ ਵਰਿਵਸ੍ਯਾ ਮਹੋਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਲਈ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਈਏ।
ਇਮਾਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਸ਼੍ਨਯੋ ਘृਤਂ ਦੁਹਤ ਆਸ਼ਿਰਮ੍ ਏਨਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਘਿਉਂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਧਾਰਾਂ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਸ ਵਗਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਚ ਗਵ੍ਯਯਾ ਪੁਰੁਣਾਮਨ੍ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਯਤ੍ਸੋਮੇਸੋਮ ਆਭੁਵਃ
ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧਾਈ ਹੋਈ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪਾਵਕਾ ਨਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ ਯਜ੍ਞਂ ਵष੍ਟੁ ਧਿਯਾਵਸੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਚਾਹਵੇ।
ਕ ਇਮਂ ਨਾਹੁषੀष੍ਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਾਤ੍ ਸ ਨੋ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰਾਤ੍
ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਤਸੁਕ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਰਸੀ (ਕੁਸ਼) ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਮਹਿ ਤ੍ਰੀਣਾਮਵਰਸ੍ਤੁ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਯਮ੍ਣਃ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ
ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇ ਅਜੇਤ ਵਰੁਣ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਓਟ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਵਤਃ ਪੁਰੂਵਸੋ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਣੇਤਃ ਸ੍ਮਸਿ ਸ੍ਥਾਤਰ੍ਹਰੀਣਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਤृਤੀਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸੋਮਾਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਅਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਤੀਜਾ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ — ਸੋਮ ਰਸ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ; ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸੁਤਂ ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰਜ੍ਯਸੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਿਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍ਕृषਦਾ ਉਪੋ ਨੁ ਸ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ ਨ ਦੇਵੋ ਵृਤਃ ਸ਼ੂਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਇੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸੂਰਮਾ ਇੰਦਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਨ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤਿ ਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੂੰਦਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਗਾਇਕ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਵਾਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇषੇ ਦਦਾਤੁ ਨ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਮृਭੁਂ ਰਯਿਮ੍ ਵਾਜੀ ਦਦਾਤੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ ਤੇ ਰਿਭੂਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਜੋ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ ਮਹਦ੍ਭਯਮਭੀ षਦਪ ਚੁਚ੍ਯਵਤ੍ ਸ ਹਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ
ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੁ ਪੂषਣਾ ਵਯਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਨ ਕਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦੁਤ੍ਤਰਂ ਨ ਜ੍ਯਾਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਨ ਕ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕੋਈ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਰਣਿਂ ਵੋ ਜਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਦਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ ਸਮਾਨਮੁ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਿषਮ੍
ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਗਿਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਮੁਦਹਾਸਤ ਸਜੋषਾ ਵृषਭਂ ਪਤਿਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਗਾਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਮਾਲਕ, ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸੁਨੀਥੋ ਘਾ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਂ ਮਰੁਤੋ ਯਮਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਪਾਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰੁਹਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰੁਤ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਵੀਡਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਾਂ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕੀਮਤੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ ਆਸ਼ਿषੇ ਰਾਧਸੇ ਮਹੇ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਰਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਗਮੇਮ ਸ਼ੂਰ ਤ੍ਵਾਵਤਃ ਅਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪਰੇਮਣਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਾਈਏ।
ਧਾਨਾਵਨ੍ਤਂ ਕਰਮ੍ਭਿਣਮਪੂਪਵਨ੍ਤਮੁਕ੍ਥਿਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਅਨਾਜ, ਪੂੜੀਆਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ।