ਸਾਮਵੇਦਃ

ਉਤਾ ਯਾਤਂ ਸਂਗਵੇ ਪ੍ਰਾਤਰਹ੍ਨੋ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਮਵਸਾ ਸ਼ਨ੍ਤਮੇਨ ਨੇਦਾਨੀਂ ਪੀਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਤਾਨ

ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ 'ਤੇ ਆਓ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੀਣ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ।

ਏਤਾ ਉ ਤ੍ਯਾ ਉषਸਃ ਕੇਤੁਮਕ੍ਰਤ ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਰ੍ਧੇ ਰਜਸੋ ਭਾਨੁਮਞ੍ਜਤੇ ਨਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਆਯੁਧਾਨੀਵ ਧृष੍ਣਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵੋ ऽਰੁषੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ

ਇਹ ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਪਹਿਲੇ ਅੱਧੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਦਪਪ੍ਤਨ੍ਨਰੁਣਾ ਭਾਨਵੋ ਵृਥਾ ਸ੍ਵਾਯੁਜੋ ਅਰੁषੀਰ੍ਗਾ ਅਯੁਕ੍ਸ਼ਤ ਅਕ੍ਰਨ੍ਨੁषਾਸੋ ਵਯੁਨਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਭਾਨੁਮਰੁषੀਰਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ

ਲਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਉੱਡ ਗਈਆਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਕੀਤੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਲਾਲਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ।

ਅਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨਾਰੀਰਪਸੋ ਨ ਵਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸਮਾਨੇਨ ਯੋਜਨੇਨਾ ਪਰਾਵਤਃ ਇषਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸੁਕृਤੇ ਸੁਦਾਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਹ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ

ਔਰਤਾਂ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਤਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇੱਕੋ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਤੇ ਸਭ ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਮ ਉਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਯੂषਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਹ੍ਯਾਵੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਆਯੁਕ੍ਸ਼ਾਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਵੇ ਰਥਂ ਪ੍ਰਾਸਾਵੀਦ੍ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਜਗਤ੍ਪृਥਕ੍

ਅੱਗ ਜਾਗ ਪਈ, ਸੂਰਜ ਉਗਿਆ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈਆਂ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਨੇ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣ ਲਈ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਯਦ੍ਯੁਞ੍ਜਾਥੇ ਵृषਣਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਂ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਮਧੁਨਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਜਿਨ੍ਵਤਂ ਵਯਂ ਧਨਾ ਸ਼ੂਰਸਾਤਾ ਭਜੇਮਹਿ

ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ, ਵੀਰ ਦੇ ਆਗੂ, ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈ।

ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੋ ਮਧੁਵਾਹਨੋ ਰਥੋ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਯਾਤੁ ਸੁष੍ਟੁਤਃ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਮਘਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਗਃ ਸ਼ਂ ਨ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ

ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਦਾਨੀ, ਸਭ ਸੁਭਾਗਾ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।

ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤੋ ਦਿਵੋ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ ਅਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍

ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਰ੍षਤਿ ਹਰਿਸ੍ਤੁਞ੍ਜਾਨ ਆਯੁਧਾ

ਸਭ ਪਿਆਰੀਆਂ ਕਾਵੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਮਰ੍ਮृਜਾਨ ਆਯੁਭਿਰਿਭੋ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਵਂਸੁ षੀਦਤਿ

ਉਹ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਡਾਲ 'ਤੇ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਵਸੂਤੋ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਾ ਭਰ

ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਲਿਆਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ।

ਨਵਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਵृष੍ਣਃ ਸੁਤਸ੍ਯੌਜਸਾ ਦੇਵਾਂ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੂषਤਃ

ਨੌਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਵਹ ਗਿਆ; ਤਾਕਤਵਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਸਪ੍ਤਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਕਾਰਵੋ ਗਿਰਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞਾਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍

ਵਿਦਵਾਨ ਟੀਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਵੀ, ਉਕਥ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸੁषਹਾ ਸੋਮ ਤਾਨਿ ਤੇ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍

ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਧਣ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ।

ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯ ऋਤ੍ਵਿਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਗृਣੇ

ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬਾਣੀ ਹੈ: ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਤ੍ਵਾਮਿਚ੍ਛਵਸਸ੍ਪਤੇ ਯਨ੍ਤਿ ਗਿਰੋ ਨ ਸਂਯਤਃ

ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਬੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿ ਸ੍ਰੁਤਯੋ ਯਥਾ ਪਥਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦ੍ਯਨ੍ਤੁ ਰਾਤਯਃ

ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦਾਨ ਆਉਣ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਯਥੋਤਯੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮਸਿ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਮृਤੀषਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍

ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਰਥ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ।

ਤੁਵਿਸ਼ੁष੍ਮ ਤੁਵਿਕ੍ਰਤੋ ਸ਼ਚੀਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਯਾ ਮਤੇ ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ

ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ।

ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਮਹਿਨਾ ਮਹਃ ਪਰਿ ਜ੍ਮਾਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਹਸ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍

ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਹੱਥ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਨ।

ਆ ਯਃ ਪੁਰਂ ਨਾਰ੍ਮਿਣੀਮਦੀਦੇਦਤ੍ਯਃ ਕਵਿਰ੍ਨਭਨ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਵ ਸੂਰੋ ਨ ਰੁਰੁਕ੍ਵਾਞ੍ਛਤਾਤ੍ਮਾ

ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਸਦੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ।

ਅਭਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰੀ ਰੋਚਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰਜਾਂਸਿ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚਨੋ ਅਸ੍ਥਾਤ੍ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਪਾਂ ਸਧਸ੍ਥੇ

ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿਚ।

ਅਯਂ ਸ ਹੋਤਾ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਮਰ੍ਤੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸੁਤੁਕੋ ਦਦਾਸ਼

ਇਹ ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ।

ਅਗ੍ਨੇ ਤਮਦ੍ਯਾष੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਭਦ੍ਰਂ ਹृਦਿਸ੍ਪृषਮ੍ ऋਧ੍ਯਾਮਾ ਤ ਓਹੈਃ

ਅਗਨੀ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।

ਅਧਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਕ੍ਰਤੋਰ੍ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਾਧੋਃ ਰਥੀਰृਤਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਬਭੂਥ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ, ਸਮਝਦਾਰ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।

ਏਭਿਰ੍ਨੋ ਅਰ੍ਕੈਰ੍ਭਵਾ ਨੋ ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ੍ਵਾਰ੍ਣ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੁਮਨਾ ਅਨੀਕੈਃ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ।

ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ਆ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਹਾ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਂ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ

ਅਗਨੀ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ ਤੋਹਫ਼ਾ ਲਿਆ; ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ।

ਜੁष੍ਟੋ ਹਿ ਦੂਤੋ ਅਸਿ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੋ ऽਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍ ਸਜੂਰਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੁषਸਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍

ਤੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਥਵਾਹ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ।

ਵਿਧੁਂ ਦਦ੍ਰਾਣਂ ਸਮਨੇ ਬਹੂਨਾਂ ਯੁਵਾਨਂ ਸਨ੍ਤਂ ਪਲਿਤੋ ਜਗਾਰ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਮਮਾਰ ਸ ਹ੍ਯਃ ਸਮਾਨ

ਜਵਾਨ, ਚਾਹੇ ਸਫੇਦ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਾਗ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵੇਖੋ—ਕਲ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਉਹ ਫੇਰ ਜਨਮਿਆ।