ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵਾਜਿਨੀਵਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂ ਅਦ੍ਯਾਰੁਣਾਂ ਉषਃ ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੌਭਗਾਨ੍ਯਾ ਵਹ
ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ; ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਰਸ੍ਮਦਾ ਗੋਮਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ ਲਿਆਓ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ।
ਏਹ ਦੇਵਾ ਮਯੋਭੁਵਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਉषਰ੍ਬੁਧੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਆਉਣ।
ਯਾਵਿਤ੍ਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਆ ਨ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗੀਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ, ਉਤਨਾ ਹੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯੋ ਵਸੁਰਸ੍ਤਂ ਯਂ ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਅਸ੍ਤਮਰ੍ਵਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵੋਸ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਾਜਿਨ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ ਅਗ੍ਨੀ ਰਾਯੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਂ ਸ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।
ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਵਸੁਰ੍ਗृਣੇ ਸਂ ਯਮਾਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਸਮਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਸਂ ਸੁਜਾਤਾਸਃ ਸੂਰਯ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਜਾਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਲਾਹਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।
ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਬੋਧਯੋषੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੀ ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਬੋਧਯਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਯਾ ਸੁਨੀਥੇ ਸ਼ੌਚਦ੍ਰਥੇ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਸਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਤੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਹਨਮਾਈ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਸਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯਾਭਰਦ੍ਵਸੁਰ੍ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਯੋ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛਃ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਯਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਉਹ ਦਇਆਲੂ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਰਥਂ ਵृਸ਼ਣਂ ਵਸੁਵਾਹਨਮ੍ ਸ੍ਤੋਤਾ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵृषਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਭੂषਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਰਥ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।
ਅਤ੍ਯਾਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਿਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਹਂ ਸਨਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਸੁषੁਮ੍ਣਾ ਸਿਨ੍ਧੁਵਾਹਸਾ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।
ਆ ਨੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਯੁਵਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਜੁषਾਣਾ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਲੈ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।
ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧੇਨੁਮਿਵਾਯਤੀਮੁषਾਸਮ੍ ਯਹ੍ਵਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮੁਜ੍ਜਿਹਾਨਾਃ ਪ੍ਰ ਭਾਨਵਃ ਸਸ੍ਰਤੇ ਨਾਕਮਚ੍ਛ
ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ।
ਅਬੋਧਿ ਹੋਤਾ ਯਜਥਾਯ ਦੇਵਾਨੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਮਨਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰਸ੍ਥਾਤ੍ ਸਮਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰੁਸ਼ਦਦਰ੍ਸ਼ਿ ਪਾਜੋ ਮਹਾਨ੍ਦੇਵਸ੍ਤਮਸੋ ਨਿਰਮੋਚਿ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉੱਚ ਅਗਨਿ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਦਿਖੀ, ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ।
ਯਦੀਂ ਗਣਸ੍ਯ ਰਸ਼ਨਾਮਜੀਗਃ ਸ਼ੁਚਿਰਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਭਿਰ੍ਗੋਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਆਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧਯਜ੍ਜੁਹੂਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਥੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਗਨਿ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਫਿਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਗਾਚ੍ਚਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੇਤੋ ਅਜਨਿष੍ਟ ਵਿਭ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵਾਯੈਵਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯੁषਸੇ ਯੋਨਿਮਾਰੈਕ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਨਣ, ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਨਣ, ਉਗ ਆਇਆ ਹੈ; ਅਜੀਬ ਤੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਇੱਕੋ ਜਠੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਰੁਸ਼ਾਦ੍ਵਤ੍ਸਾ ਰੁਸ਼ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤ੍ਯਾਗਾਦਾਰੈਗੁ ਕृष੍ਣਾ ਸਦਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨਬਨ੍ਧੂ ਅਮृਤੇ ਅਨੂਚੀ ਦ੍ਯਾਵਾ ਵਰ੍ਣਂ ਚਰਤ ਆਮਿਨਾਨੇ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚਿੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ; ਕਾਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਇੱਕੋ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਨੋ ਅਧ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਰੋਰਨਨ੍ਤਸ੍ਤਮਨ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਚਰਤੋ ਦੇਵਸ਼ਿष੍ਟੇ ਨ ਮੇਥੇਤੇ ਨ ਤਸ੍ਥਤੁਃ ਸੁਮੇਕੇ ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਸਮਨਸਾ ਵਿਰੂਪੇ
ਇੱਕੋ ਰਸਤਾ ਹੈ ਭੈਣਾਂ ਦਾ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰੁਕਦੇ ਹਨ; ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਇੱਕੋ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਰ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।
ਆ ਭਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸਾਮਨੀਕਮੁਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਯਾ ਵਾਚੋ ਅਸ੍ਥੁਃ ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਾ ਨੂਨਂ ਰਥ੍ਯੇਹ ਯਾਤਂ ਪੀਪਿਵਾਂਸਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਘਰ੍ਮਮਚ੍ਛ
ਅੱਗ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਬੋਲ ਉਠੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਗਰਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਲਿਆਉ।
ਨ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਪ੍ਰ ਮਿਮੀਤੋ ਗਮਿष੍ਠਾਨ੍ਤਿ ਨੂਨਮਸ਼੍ਵਿਨੋਪਸ੍ਤੁਤੇਹ ਦਿਵਾਭਿਪਿਤ੍ਵੇਵਸਾਗਮਿष੍ਠਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਾ
ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਨਾ ਮਾਪੋ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਉ।
ਉਤਾ ਯਾਤਂ ਸਂਗਵੇ ਪ੍ਰਾਤਰਹ੍ਨੋ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਮਵਸਾ ਸ਼ਨ੍ਤਮੇਨ ਨੇਦਾਨੀਂ ਪੀਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਤਾਨ
ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ 'ਤੇ ਆਓ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੀਣ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਾ ਉ ਤ੍ਯਾ ਉषਸਃ ਕੇਤੁਮਕ੍ਰਤ ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਰ੍ਧੇ ਰਜਸੋ ਭਾਨੁਮਞ੍ਜਤੇ ਨਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਆਯੁਧਾਨੀਵ ਧृष੍ਣਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵੋ ऽਰੁषੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ
ਇਹ ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਪਹਿਲੇ ਅੱਧੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਦਪਪ੍ਤਨ੍ਨਰੁਣਾ ਭਾਨਵੋ ਵृਥਾ ਸ੍ਵਾਯੁਜੋ ਅਰੁषੀਰ੍ਗਾ ਅਯੁਕ੍ਸ਼ਤ ਅਕ੍ਰਨ੍ਨੁषਾਸੋ ਵਯੁਨਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਭਾਨੁਮਰੁषੀਰਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ
ਲਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਉੱਡ ਗਈਆਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਕੀਤੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਲਾਲਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨਾਰੀਰਪਸੋ ਨ ਵਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸਮਾਨੇਨ ਯੋਜਨੇਨਾ ਪਰਾਵਤਃ ਇषਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸੁਕृਤੇ ਸੁਦਾਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਹ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਔਰਤਾਂ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਤਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇੱਕੋ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਤੇ ਸਭ ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਮ ਉਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਯੂषਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਹ੍ਯਾਵੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਆਯੁਕ੍ਸ਼ਾਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਵੇ ਰਥਂ ਪ੍ਰਾਸਾਵੀਦ੍ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਜਗਤ੍ਪृਥਕ੍
ਅੱਗ ਜਾਗ ਪਈ, ਸੂਰਜ ਉਗਿਆ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈਆਂ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਨੇ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣ ਲਈ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦ੍ਯੁਞ੍ਜਾਥੇ ਵृषਣਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਂ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਮਧੁਨਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਜਿਨ੍ਵਤਂ ਵਯਂ ਧਨਾ ਸ਼ੂਰਸਾਤਾ ਭਜੇਮਹਿ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ, ਵੀਰ ਦੇ ਆਗੂ, ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੋ ਮਧੁਵਾਹਨੋ ਰਥੋ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਯਾਤੁ ਸੁष੍ਟੁਤਃ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਮਘਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਗਃ ਸ਼ਂ ਨ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਦਾਨੀ, ਸਭ ਸੁਭਾਗਾ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤੋ ਦਿਵੋ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ ਅਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਰ੍षਤਿ ਹਰਿਸ੍ਤੁਞ੍ਜਾਨ ਆਯੁਧਾ
ਸਭ ਪਿਆਰੀਆਂ ਕਾਵੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।