ਸਾਮਵੇਦਃ

ਮਾ ਤੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਮਾ ਤ ਊਤਯੋ ਵਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਕਦਾ ਚਨਾ ਦਭਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਿਮੀਹਿ ਮਾਨੁष ਵਸੂਨਿ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯ ਆ

ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੰਡ।

ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਯਾ ਸੂਨਰੀ ਜਨੀ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪਰਿ ਸ੍ਵਸੁਃ ਦਿਵੋ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਦੁਹਿਤਾ

ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉੱਗਦੀ ਤੇ ਫੈਲਦੀ, ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਭੈਣ ਵਾਂਗ।

ਅਸ਼੍ਵੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾਰੁषੀ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮृਤਾਵਰੀ ਸਖਾ ਭੂਦਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁषਾਃ

ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

ਉਤ ਸਖਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁਤ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮਸਿ ਉਤੋषੋ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਿषੇ

ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।

ਏषੋ ਉषਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਬृਹਤ੍

ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਾ ਦਸ੍ਰਾ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਾ ਮਨੋਤਰਾ ਰਯੀਣਾਮ੍ ਧਿਯਾ ਦੇਵਾ ਵਸੁਵਿਦਾ

ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਜੋਕੇ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਕਲ ਨਾਲ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਵਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਕਕੁਹਾਸੋ ਜੂਰ੍ਣਾਯਾਮਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਯਦ੍ਵਾਂ ਰਥੋ ਵਿਭਿष੍ਪਤਾਤ੍

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਭਰਵਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਉषਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ ਯੇਨ ਤੋਕਂ ਚ ਤਨਯਂ ਚ ਧਾਮਹੇ

ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।

ਉषੋ ਅਦ੍ਯੇਹ ਗੋਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਵਤਿ ਵਿਭਾਵਰਿ ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸੂਨृਤਾਵਤਿ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਨ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ।

ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵਾਜਿਨੀਵਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂ ਅਦ੍ਯਾਰੁਣਾਂ ਉषਃ ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੌਭਗਾਨ੍ਯਾ ਵਹ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ; ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆ।

ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਰਸ੍ਮਦਾ ਗੋਮਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍

ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ ਲਿਆਓ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ।

ਏਹ ਦੇਵਾ ਮਯੋਭੁਵਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਉषਰ੍ਬੁਧੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ

ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਆਉਣ।

ਯਾਵਿਤ੍ਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਆ ਨ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਮ੍

ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗੀਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ, ਉਤਨਾ ਹੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯੋ ਵਸੁਰਸ੍ਤਂ ਯਂ ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਅਸ੍ਤਮਰ੍ਵਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵੋਸ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਾਜਿਨ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ ਅਗ੍ਨੀ ਰਾਯੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਂ ਸ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਵਸੁਰ੍ਗृਣੇ ਸਂ ਯਮਾਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਸਮਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਸਂ ਸੁਜਾਤਾਸਃ ਸੂਰਯ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਜਾਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਲਾਹਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਬੋਧਯੋषੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੀ ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਬੋਧਯਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।

ਯਾ ਸੁਨੀਥੇ ਸ਼ੌਚਦ੍ਰਥੇ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਸਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਤੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਹਨਮਾਈ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।

ਸਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯਾਭਰਦ੍ਵਸੁਰ੍ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਯੋ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛਃ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਯਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਉਹ ਦਇਆਲੂ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।

ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਰਥਂ ਵृਸ਼ਣਂ ਵਸੁਵਾਹਨਮ੍ ਸ੍ਤੋਤਾ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵृषਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਭੂषਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਰਥ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।

ਅਤ੍ਯਾਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਿਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਹਂ ਸਨਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਸੁषੁਮ੍ਣਾ ਸਿਨ੍ਧੁਵਾਹਸਾ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍

ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।

ਆ ਨੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਯੁਵਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਜੁषਾਣਾ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਵਮ੍

ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਲੈ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।

ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧੇਨੁਮਿਵਾਯਤੀਮੁषਾਸਮ੍ ਯਹ੍ਵਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮੁਜ੍ਜਿਹਾਨਾਃ ਪ੍ਰ ਭਾਨਵਃ ਸਸ੍ਰਤੇ ਨਾਕਮਚ੍ਛ

ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ।

ਅਬੋਧਿ ਹੋਤਾ ਯਜਥਾਯ ਦੇਵਾਨੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਮਨਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰਸ੍ਥਾਤ੍ ਸਮਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰੁਸ਼ਦਦਰ੍ਸ਼ਿ ਪਾਜੋ ਮਹਾਨ੍ਦੇਵਸ੍ਤਮਸੋ ਨਿਰਮੋਚਿ

ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉੱਚ ਅਗਨਿ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਦਿਖੀ, ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ।

ਯਦੀਂ ਗਣਸ੍ਯ ਰਸ਼ਨਾਮਜੀਗਃ ਸ਼ੁਚਿਰਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਭਿਰ੍ਗੋਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਆਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧਯਜ੍ਜੁਹੂਭਿਃ

ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਥੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਗਨਿ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਫਿਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਗਾਚ੍ਚਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੇਤੋ ਅਜਨਿष੍ਟ ਵਿਭ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵਾਯੈਵਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯੁषਸੇ ਯੋਨਿਮਾਰੈਕ੍

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਨਣ, ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਨਣ, ਉਗ ਆਇਆ ਹੈ; ਅਜੀਬ ਤੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਇੱਕੋ ਜਠੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।

ਰੁਸ਼ਾਦ੍ਵਤ੍ਸਾ ਰੁਸ਼ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤ੍ਯਾਗਾਦਾਰੈਗੁ ਕृष੍ਣਾ ਸਦਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨਬਨ੍ਧੂ ਅਮृਤੇ ਅਨੂਚੀ ਦ੍ਯਾਵਾ ਵਰ੍ਣਂ ਚਰਤ ਆਮਿਨਾਨੇ

ਚਮਕਦੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚਿੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ; ਕਾਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਇੱਕੋ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਸਮਾਨੋ ਅਧ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਰੋਰਨਨ੍ਤਸ੍ਤਮਨ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਚਰਤੋ ਦੇਵਸ਼ਿष੍ਟੇ ਨ ਮੇਥੇਤੇ ਨ ਤਸ੍ਥਤੁਃ ਸੁਮੇਕੇ ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਸਮਨਸਾ ਵਿਰੂਪੇ

ਇੱਕੋ ਰਸਤਾ ਹੈ ਭੈਣਾਂ ਦਾ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰੁਕਦੇ ਹਨ; ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਇੱਕੋ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਰ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।

ਆ ਭਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸਾਮਨੀਕਮੁਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਯਾ ਵਾਚੋ ਅਸ੍ਥੁਃ ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਾ ਨੂਨਂ ਰਥ੍ਯੇਹ ਯਾਤਂ ਪੀਪਿਵਾਂਸਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਘਰ੍ਮਮਚ੍ਛ

ਅੱਗ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਬੋਲ ਉਠੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਗਰਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਲਿਆਉ।