ਸਾਮਵੇਦਃ

ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਅਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਨੁਦਸ੍ਵ ਯਾਃ ਪਰਿਸ੍ਪृਧਃ

ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਭਰ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ।

ਅਯਾ ਨਿਜਘ੍ਨਿਰੋਜਸਾ ਰਥਸਙ੍ਗੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਸ੍ਤਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ ਹृਦਾ

ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਦੂਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।

ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਾਧृषੇ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਾ ਰੁਜ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਤਨ੍ਯਤਿ

ਇਸ ਵਹਿੰਦੇ ਦੀ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਠੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਰੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦੇ।

ਤਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਹਰਿਂ ਨਦੀषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍

ਉਹ ਲੋਕ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿ ਯੇਮੁਰਿਨ੍ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋ ऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਂ ਇਹਿ

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੋਹਕ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਆ। ਕੋਈ ਵੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ। ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਆ।

ਵृਤ੍ਰਖਾਦੋ ਵਲਂ ਰੁਜਃ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਮੋ ਅਪਾਮਜਃ ਸ੍ਥਾਤਾ ਰਥਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯੋਰਭਿਸ੍ਵਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦृਢਾ ਚਿਦਾਰੁਜਃ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਠਿਕਾਣੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਬੇਅਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਥਵਾਹਕ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਉਦਧੀਂਰਿਵ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਗਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਸੁਗੋਪਾ ਯਵਸਂ ਧੇਨਵੋ ਯਥਾ ਹ੍ਰਦਂ ਕੁਲ੍ਯਾ ਇਵਾਸ਼ਤ

ਤੂੰ ਗਹਿਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ। ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਚਾਰਾ ਦਿੰਦਾ। ਨਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਭਰਵਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ।

ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ

ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ।

ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦਵੋ ਰਾਧੋਦੇਯਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਆਮੁष੍ਯਾ ਸੋਮਮਪਿਬਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਦ੍ਦਧਿषੇ ਸਹਃ

ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ।

ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਪ੍ਰ ਸ਼ੁਂਸਿषੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਡਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਵਚਃ

ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਮਾ ਤੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਮਾ ਤ ਊਤਯੋ ਵਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਕਦਾ ਚਨਾ ਦਭਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਿਮੀਹਿ ਮਾਨੁष ਵਸੂਨਿ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯ ਆ

ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੰਡ।

ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਯਾ ਸੂਨਰੀ ਜਨੀ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪਰਿ ਸ੍ਵਸੁਃ ਦਿਵੋ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਦੁਹਿਤਾ

ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉੱਗਦੀ ਤੇ ਫੈਲਦੀ, ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਭੈਣ ਵਾਂਗ।

ਅਸ਼੍ਵੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾਰੁषੀ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮृਤਾਵਰੀ ਸਖਾ ਭੂਦਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁषਾਃ

ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

ਉਤ ਸਖਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁਤ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮਸਿ ਉਤੋषੋ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਿषੇ

ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।

ਏषੋ ਉषਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਬृਹਤ੍

ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਾ ਦਸ੍ਰਾ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਾ ਮਨੋਤਰਾ ਰਯੀਣਾਮ੍ ਧਿਯਾ ਦੇਵਾ ਵਸੁਵਿਦਾ

ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਜੋਕੇ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਕਲ ਨਾਲ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਵਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਕਕੁਹਾਸੋ ਜੂਰ੍ਣਾਯਾਮਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਯਦ੍ਵਾਂ ਰਥੋ ਵਿਭਿष੍ਪਤਾਤ੍

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਭਰਵਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਉषਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ ਯੇਨ ਤੋਕਂ ਚ ਤਨਯਂ ਚ ਧਾਮਹੇ

ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।

ਉषੋ ਅਦ੍ਯੇਹ ਗੋਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਵਤਿ ਵਿਭਾਵਰਿ ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸੂਨृਤਾਵਤਿ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਨ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ।

ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵਾਜਿਨੀਵਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂ ਅਦ੍ਯਾਰੁਣਾਂ ਉषਃ ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੌਭਗਾਨ੍ਯਾ ਵਹ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ; ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆ।

ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਰਸ੍ਮਦਾ ਗੋਮਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍

ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ ਲਿਆਓ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ।

ਏਹ ਦੇਵਾ ਮਯੋਭੁਵਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨੀ ਉषਰ੍ਬੁਧੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ

ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਆਉਣ।

ਯਾਵਿਤ੍ਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਆ ਨ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਮ੍

ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗੀਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ, ਉਤਨਾ ਹੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯੋ ਵਸੁਰਸ੍ਤਂ ਯਂ ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਅਸ੍ਤਮਰ੍ਵਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵੋਸ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਾਜਿਨ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ ਅਗ੍ਨੀ ਰਾਯੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਂ ਸ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਵਸੁਰ੍ਗृਣੇ ਸਂ ਯਮਾਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਸਮਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਸਂ ਸੁਜਾਤਾਸਃ ਸੂਰਯ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਜਾਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਲਾਹਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਬੋਧਯੋषੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੀ ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਬੋਧਯਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।

ਯਾ ਸੁਨੀਥੇ ਸ਼ੌਚਦ੍ਰਥੇ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਸਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਤੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਹਨਮਾਈ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।

ਸਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯਾਭਰਦ੍ਵਸੁਰ੍ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ ਯੋ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛਃ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਯਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ

ਉਹ ਦਇਆਲੂ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠੀ, ਸਚਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।