ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨਵਤਿਂ ਪੁਰੋ ਦਾਸਪਤ੍ਨੀਰਧੂਨੁਤਮ੍ ਸਾਕਮੇਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ

ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਇਕਠੇ, ਇਕ ਹੀ ਕੰਮ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ।

ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਰਣ੍ਵਸਨ੍ਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਅਗ੍ਨੇ ਸਸृਜ੍ਮਹੇ ਗਿਰਃ

ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੇਰਿਆਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ।

ਉਪ ਚ੍ਛਾਯਾਮਿਵ ਘृਣੇਰਗਨ੍ਮ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੇ ਵਯਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹਿਰਣ੍ਯਸਨ੍ਦृਸ਼ਃ

ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।

ਯ ਉਗ੍ਰ ਇਵ ਸ਼ਰ੍ਯਹਾ ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਨ ਵਂਸਗਃ ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੋ ਰੁਰੋਜਿਥ

ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਚੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ।

ऋਤਾਵਾਨਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਮृਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਅਜਸ੍ਰਂ ਘਰ੍ਮਮੀਮਹੇ

ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਰਸਮ ਲਈ ਸਦਾ ਗਰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯ ਇਦਂ ਪ੍ਰਤਿਪਪ੍ਰਥੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੁਤ੍ਤਿਰਨ੍ ऋਤੂਨੁਤ੍ਸृਜਤੇ ਵਸ਼ੀ

ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਸਮ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਧਾਮਸੁ ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਭ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ

ਅਗਨੀ, ਪਿਆਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਆष੍ਟਮ ਤृਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਾਮ੍ ਕਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਵृਧੇ

ਤੀਜਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ—ਅਗਨੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਕਵੀ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਊਰ੍ਜ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ

ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਵਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ।

ਸ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਦੇਵੈਰਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ

ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।

ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਅਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ ਨੁਦਸ੍ਵ ਯਾਃ ਪਰਿਸ੍ਪृਧਃ

ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਭਰ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ।

ਅਯਾ ਨਿਜਘ੍ਨਿਰੋਜਸਾ ਰਥਸਙ੍ਗੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਸ੍ਤਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ ਹृਦਾ

ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਦੂਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।

ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਾਧृषੇ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਾ ਰੁਜ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਤਨ੍ਯਤਿ

ਇਸ ਵਹਿੰਦੇ ਦੀ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਠੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਰੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੋੜ ਦੇ।

ਤਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਹਰਿਂ ਨਦੀषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍

ਉਹ ਲੋਕ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿ ਯੇਮੁਰਿਨ੍ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋ ऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਂ ਇਹਿ

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੋਹਕ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਆ। ਕੋਈ ਵੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ। ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਆ।

ਵृਤ੍ਰਖਾਦੋ ਵਲਂ ਰੁਜਃ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਮੋ ਅਪਾਮਜਃ ਸ੍ਥਾਤਾ ਰਥਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯੋਰਭਿਸ੍ਵਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦृਢਾ ਚਿਦਾਰੁਜਃ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਠਿਕਾਣੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਬੇਅਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਥਵਾਹਕ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਉਦਧੀਂਰਿਵ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਗਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਸੁਗੋਪਾ ਯਵਸਂ ਧੇਨਵੋ ਯਥਾ ਹ੍ਰਦਂ ਕੁਲ੍ਯਾ ਇਵਾਸ਼ਤ

ਤੂੰ ਗਹਿਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ। ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਚਾਰਾ ਦਿੰਦਾ। ਨਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਭਰਵਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ।

ਯਥਾ ਗੌਰੋ ਅਪਾ ਕृਤਂ ਤृष੍ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਯਵੇਰਿਣਮ੍ ਆਪਿਤ੍ਵੇ ਨਃ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਤੂਯਮਾ ਗਹਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਸੁ ਸਚਾ ਪਿਬ

ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ।

ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦਵੋ ਰਾਧੋਦੇਯਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਆਮੁष੍ਯਾ ਸੋਮਮਪਿਬਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਦ੍ਦਧਿषੇ ਸਹਃ

ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ।

ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਪ੍ਰ ਸ਼ੁਂਸਿषੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਡਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਵਚਃ

ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਮਾ ਤੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਮਾ ਤ ਊਤਯੋ ਵਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਕਦਾ ਚਨਾ ਦਭਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਿਮੀਹਿ ਮਾਨੁष ਵਸੂਨਿ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯ ਆ

ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੰਡ।

ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਯਾ ਸੂਨਰੀ ਜਨੀ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪਰਿ ਸ੍ਵਸੁਃ ਦਿਵੋ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਦੁਹਿਤਾ

ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉੱਗਦੀ ਤੇ ਫੈਲਦੀ, ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਭੈਣ ਵਾਂਗ।

ਅਸ਼੍ਵੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾਰੁषੀ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮृਤਾਵਰੀ ਸਖਾ ਭੂਦਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁषਾਃ

ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

ਉਤ ਸਖਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁਤ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮਸਿ ਉਤੋषੋ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਿषੇ

ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।

ਏषੋ ਉषਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਬृਹਤ੍

ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਾ ਦਸ੍ਰਾ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਾ ਮਨੋਤਰਾ ਰਯੀਣਾਮ੍ ਧਿਯਾ ਦੇਵਾ ਵਸੁਵਿਦਾ

ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਜੋਕੇ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਕਲ ਨਾਲ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਵਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਕਕੁਹਾਸੋ ਜੂਰ੍ਣਾਯਾਮਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਯਦ੍ਵਾਂ ਰਥੋ ਵਿਭਿष੍ਪਤਾਤ੍

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਭਰਵਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਉषਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ ਯੇਨ ਤੋਕਂ ਚ ਤਨਯਂ ਚ ਧਾਮਹੇ

ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।

ਉषੋ ਅਦ੍ਯੇਹ ਗੋਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਵਤਿ ਵਿਭਾਵਰਿ ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸੂਨृਤਾਵਤਿ

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਨ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ।