ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅਤੋ ਦੇਵਾ ਅਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਯਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਸਾਨਵਿ

ਉਥੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਜਿਥੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ।

ਮੋ षੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਘਤਸ਼੍ਚ ਨਾਰੇ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ ਆਰਾਤ੍ਤਾਦ੍ਵ ਸਧਮਾਦਂ ਨ ਆ ਗਹੀਹ ਵਾ ਸਨ੍ਨੁਪ ਸ਼੍ਰੁਧਿ

ਤੂੰ ਜਾਂ ਯਜਮਾਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਇਸ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ, ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣ।

ਇਮੇ ਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਮਧੌ ਨ ਮਕ੍ਸ਼ ਆਸਤੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕਾਮਂ ਜਰਿਤਾਰੋ ਵਸੂਯਵੋ ਰਥੇ ਨ ਪਾਦਮਾ ਦਧੁਃ

ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵੇਲੇ, ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਧੁ 'ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ; ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਤਾਵਿ ਮਨ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵੋਚਤ ਪੂਰ੍ਵੀਰृਤਸ੍ਯ ਬृਹਤੀਰਨੂषਤ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮੇਧਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ

ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਗਾਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਚਾਰੋ। ਸੱਚ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ; ਗਾਇਕ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਯੋ ਬृਹਤੀਰਧੂਨੁਤ ਸਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਮੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸਂ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਮਨ੍ਦਿषੁਃ

ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਾਤਵੇ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ ਨਰੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤੇ ਦੇਵਾਯ ਸਦਨਾਸਦੇ

ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਤੂੰ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੁਨਰਮੰਦ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ।

ਤਂ ਸਖਾਯਃ ਪੁਰੂਰੁਚਂ ਯੂਯਂ ਵਯਂ ਚ ਸੂਰਯਃ ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਵਾਜਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸਨੇਮ ਵਾਜਪਸ੍ਤ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਚੌੜੇ ਚਮਕਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਸਤ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਾ ਲਈਏ।

ਪਰਿ ਤ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਹਰਿਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਵਾਰੇਣ ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਂ ਇਤ੍ਪਰਿ ਮਦੇਨ ਸਹ ਗਚ੍ਛਤਿ

ਉਹ ਹਲਕੇ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਵਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਧਰ੍षਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਇਤ੍ਤੇਮਘਵਨ੍ ਪਾਰ੍ਯੇ ਦਿਵਿ ਵਾਜੀ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਤਿ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੱਚਮੁਚ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।

ਮਘੋਨਃ ਸ੍ਮ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇषੁ ਚੋਦਯ ਯੇ ਦਦਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਸੁ ਤਵ ਪ੍ਰਣੀਤੀ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਸੂਰਿਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਰੇਮ ਦੁਰਿਤਾ

ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਜੋ ਪਿਆਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਮਾਰਗਦर्शन ਨਾਲ, ਹੇ ਹਲਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।

ਏਦੁ ਮਧੋਰ੍ਮਦਿਨ੍ਤਰਂ ਸਿਞ੍ਚਾਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਨ੍ਧਸਃ ਏਵਾ ਹਿ ਵੀਰ ਸ੍ਤਵਤੇ ਸਦਾਵृਧਃ

ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਦਭਰ ਸੋਮਾ ਪਾਤਰ ਤੋਂ ਵਹਾ; ਇਉਂ ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਵੀਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਥਾਤਰ੍ਹਰੀਣਾਂ ਨ ਕਿष੍ਟੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ ਉਦਾਨਂਸ਼ ਸ਼ਵਸਾ ਨ ਭਨ੍ਦਨਾ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹਲਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਰ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ ਹੈਂ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਤਂ ਵੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਮਹੂਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ ਅਪ੍ਰਾਯੁਭਿਰ੍ਜ੍ਞੇਭਿਰ੍ਵਾਵृਧੇਨ੍ਯਮ੍

ਅਸੀਂ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾਲ ਵਧੇ।

ਤਂ ਗੂਰ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਂ ਦੇਵਾਸੋ ਦੇਵਮਰਤਿਂ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਮੂਹਿषੇ

ਭਜਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਚਮਕਦੇ, ਠੱਗ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।

ਵਿਭੂਤਰਾਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਸ਼ੋਚਿषਮਗ੍ਨਿਮੀਡਿष੍ਵ ਯਨ੍ਤੁਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਮੇਧਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸੋਭਰੇ ਪ੍ਰੇਮਧ੍ਵਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍

ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ, ਸਵਾਰ, ਇਸ ਗਿਆਨ, ਸੋਮਾ, ਚਮਕਦੇ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।

ਆ ਸੋਮ ਸਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਜਨੋ ਨ ਪੁਰਿ ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ ਸਦੋ ਵਨੇषੁ ਦਧ੍ਰਿषੇ

ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਸੋਮਾ ਟੁੱਟੇ-ਨਟੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਹਲਕਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਮਾਮृਜੇ ਤਿਰੋ ਅਣ੍ਵਾਨਿ ਮੇष੍ਯੋ ਮੀਡ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਃ ਅਨੁਮਾਦ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਸੋਮੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ

ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਛੋਟਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤੂ ਸਵਾਰ; ਵਹਿੰਦਾ ਸੋਮਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ।

ਵਯਮੇਨਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋ ऽਪੀਪੇਮੇਹ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍ ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਅਦ੍ਯ ਸਵਨੇ ਸੁਤਂ ਭਰਾ ਨੂਨਂ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤੇ

ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਭਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੀੜੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਲਈ ਪੀੜਿਆ ਸੋਮਾ ਲਿਆਓ; ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਈ ਸਜਾਓ।

ਵृਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਵਾਰਣ ਉਰਾਮਥਿਰਾ ਵਯੁਨੇषੁ ਭੂषਤਿ ਸੇਮਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁਜੁषਾਣ ਆ ਗਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਯਾ ਧਿਯਾ

ਉਸ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਭੇਡੀਆ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਵੇ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਵਾਜੇषੁ ਭੂषਥਃ ਤਦ੍ਵਾਂ ਚੇਤਿ ਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਰਤਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਸਸ੍ਪਰਿ ਉਪ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ ऋਤਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ

ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਵਿषਾਣਿ ਵਾਮ੍ ਸਧਸ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ ਯੁਵੋਰਪ੍ਤੂਰ੍ਯਂ ਹਿਤਮ੍

ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਾਹ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਸਦਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।

ਕ ਈਂ ਵੇਦ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪਿਬਨ੍ਤਂ ਕਦ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਅਯਂ ਯਃ ਪੁਰੋ ਵਿਭਿਨਤ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ ਮਨ੍ਦਾਨਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਯਨ੍ਧਸਃ

ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਨਾਂ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ? ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨਾ ਮृਗੋ ਨ ਵਾਰਣਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਚਰਥਂ ਦਧੇ ਨ ਕਿष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿ ਯਮਦਾ ਸੁਤੇ ਗਮੋ ਮਹਾਂਸ਼੍ਚਰਸ੍ਯੋਜਸਾ

ਦਾਨੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀਣ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।

ਯ ਉਗ੍ਰਃ ਸਨ੍ਨਨਿष੍ਟृਤਃ ਸ੍ਥਿਰੋ ਰਣਾਯ ਸਂਸ੍ਕृਤਃ ਯਦਿ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮਘਵਾ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਂ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋषਤ੍ਯਾ ਗਮਤ੍

ਜੋ ਤੇਜ਼, ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ—ਜੇ ਦਾਨੀ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ, ਪਰ ਔਰਤ ਦੇ ਪਾਸ ਨਾ ਜਾਵੇ।

ਪਵਮਾਨਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਸੋਮਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ

ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰਲ ਗਏ ਹਨ।

ਪਵਮਾਨਾ ਦਿਵਸ੍ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਸਾਨਵਿ

ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਗਏ ਹਨ।

ਪਵਮਾਨਾਸ ਆਸ਼ਵਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਃ ਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ

ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਹਰ ਵਿਅਰਤਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਵਹਿ ਗਏ ਹਨ।

ਤੋਸ਼ਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਹੁਵੇ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਾਪਰਾਜਿਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਾਜਸਾਤਮਾ

ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਜਿੱਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।