ਤਂ ਗਾਥਯਾ ਪੁਰਾਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨਮਭ੍ਯਨੂषਤ ਉਤੋ ਕृਪਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਮ ਬਿਭ੍ਰਤੀਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੀ ਗੀਤ ਨੇ ਸਲਾਹਿਆ; ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਰਵਨ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮੋਭਿਃ ਸਮ੍ਰਾਜਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਗਾਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਸ ਘਾ ਨਃ ਸੂਨੁਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪृਥੁਪ੍ਰਗਾਮਾ ਸੁਸ਼ੇਵਃ ਮੀਢ੍ਵਾਂ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬਭੂਯਾਤ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ ਨੋ ਦੂਰਾਚ੍ਚਾਸਾਚ੍ਚ ਨਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਦਘਾਯੋਃ ਪਾਹਿ ਸਦਮਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਬਚਾਏ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵृਤ੍ਰਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਾਰਨਹਾਰ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਭਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀਆਂ ਚਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਚਕ੍ਰਾਣ ਓਪਸ਼ਂ ਦਿਵਿ
ਯਜਨ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਢੱਕਣ ਬਣਾਇਆ।
ਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਤਿਰਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰੋਚਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਦਭਿਨਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਸਨੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੋਕ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਉਦਗਾ ਆਜਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਗੁਹਾ ਸਤੀਃ ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਲਮ੍
ਉਹ ਅੰਜੀਰਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਭਰੀ, ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ; ਜੋ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਢੱਕਣ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਮੁ ਵਃ ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਗੀਰ੍ष੍ਵਾਯਤਮ੍ ਆ ਚ੍ਯਾਵਯਸ੍ਯੂਤਯੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਗੀਤ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਯੁਧ੍ਮਂ ਸਨ੍ਤਮਨਰ੍ਵਾਣਂ ਸੋਮਪਾਮਨਪਚ੍ਯੁਤਮ੍ ਨਰਮਵਾਰ੍ਯਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਹ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਡੋਲਦਾ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯ ਆ ਪੁਰੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂ ऋਚੀषਮ ਅਵਾ ਨਃ ਪਾਰ੍ਯੇ ਧਨੇ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ।
ਤਵ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਬृਹਤ੍ਤਵ ਦਕ੍ਸ਼੍ਮਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਤਿ ਧਿषਣਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਤੇ ਬੁਧੀ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਵਜਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਦ੍ਯੌਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸ਼੍ਰਵਃ ਤ੍ਵਾਮਾਪਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸਸ਼੍ਚ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ; ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬृਹਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਰੁਣਃ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਦਤ੍ਯਨੁ ਮਾਰੁਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘਰ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ; ਸੰਗਤ ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਓਜਸੇ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਕृष੍ਟਯਃ ਅਮੈਰਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਦਯ
ਅੱਗੇ, ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਲੋਕ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ; ਅਜਿੱਤ ਰਹੋ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸੁ ਨੋ ਗਵਿष੍ਟਯੇ ऽਗ੍ਨੇ ਸਂਵੇषਿषੋ ਰਯਿਮ੍ ਉਰੁਕृਦੁਰੁ ਣਸ੍ਕृਧਿ
ਅੱਗੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲੱਭੇਗਾ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਾਧੂ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਗ੍ਭਾਰਭृਦ੍ਯਥਾ ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਸਂ ਰਯਿਂ ਜਯ
ਅੱਗੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ।
ਸਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ।
ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੋਧਤਃ ਸ਼ਿਰੋ ਬਿਭੇਦ ਵृष੍ਣਿਨਾ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੋਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਜਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਓਜਸ੍ਤਦਸ੍ਯ ਤਿਤ੍ਵਿष ਉਭੇ ਯਤ੍ਸਮਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍ਮੇਵ ਰੋਦਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ—ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਇਕਠੇ ਕੀਤੇ, ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ।
ਸੁਮਨ੍ਮਾ ਵਸ੍ਵੀ ਰਨ੍ਤੀ ਸੂਨਰੀ
ਕਿਰਪਾਲੂ, ਦੌਲਤਵਾਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਧੀ ਹੈ।
ਸਰੂਪ ਵृषਨ੍ਨਾ ਗਹੀਮੌ ਭਦ੍ਰੌ ਧੁਰ੍ਯਾਵਭਿ ਤਾਵਿਮਾ ਉਪ ਸਰ੍ਪਤਃ
ਆਉ, ਵੱਡੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਜੁਤੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣ।
ਨੀਵ ਸ਼ੀਰ੍षਾਣਿ ਮृਢ੍ਵਂ ਮਧ੍ਯ ਆਪਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗੇਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਿਸ਼ਨ੍
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਹਨ; ਦਸ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆष੍ਟਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਪਨ੍ਯਂਪਨ੍ਯਮਿਤ੍ਸੋਤਾਰ ਆ ਧਾਵਤ ਮਦ੍ਯਾਯ ਸੋਮਂ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ੂਰਾਯ
ਅੱਠਵਾਂ ਤੇ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਪਿਆਲੇ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਵੀਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਲਈ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਏਹ ਹਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਸ਼ਗ੍ਮਾ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸਖਾਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗਿਰ੍ਵਣਸਮ੍
ਇੱਥੇ, ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੁਤੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਜੋ ਸੱਜਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੁਤਮਾ ਘਾ ਗਮਨ੍ਨਾਰੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ ਨਿ ਯਮਤੇ ਸ਼ਤਮੂਤਿਃ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਆਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਨਾ ਰੋਕੋ, ਉਹ ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਨ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤਿ ਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੂੰਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਸਕਦਾ, ਇੰਦਰ।
ਵਿਵ੍ਯਕ੍ਥ ਮਹਿਨਾ ਵृषਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਾਗृਵੇ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਠਰੇषੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਜਾਗਦਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪੇਟਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਰਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸੋਮੋ ਭਵਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਅਰਂ ਧਾਮਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਮਾ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ; ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਥਾਵਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ।