ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਊਤ੍ਯਾ ਵਸੋ ਰਾਧਾਂਸਿ ਚੋਦਯ ਅਸ੍ਯ ਰਾਯਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਸਿ ਵਿਦਾ ਗਾਧਂ ਤੁਚੇ ਤੁ ਨਃ
ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਤੇਰੀ ਅਜੋਬੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਇਸ ਧਨ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਠਿਕਾਣੇ ਤੱਕ ਲੈ ਚੱਲ।
ਪਰ੍षਿ ਤੋਕਂ ਤਨਯਂ ਪਰ੍ਤृਭਿष੍ਟ੍ਵਮਦਬ੍ਧੈਰਪ੍ਰਯੁਤ੍ਵਭਿਃ ਅਗ੍ਨੇ ਹੇਡਾਂਸਿ ਦੈਵ੍ਯਾ ਯੁਯੋਧਿ ਨੋ ऽਦੇਵਾਨਿ ਹਰਾਂਸਿ ਚ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਰੱਈ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਕਿਮਿਤ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਿ ਨਾਮ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟੋ ਅਸ੍ਮਿ ਮਾ ਵਰ੍ਪੋ ਅਸ੍ਮਦਪ ਗੂਹ ਏਤਦ੍ਯਦਨ੍ਯਰੂਪਃ ਸਮਿਥੇ ਬਭੂਥ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰਾ ਕਿਹੜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟਾ ਹਾਂ।' ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਛੁਪਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾ।
ਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇ ਅਦ੍ਯ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟ ਹਵ੍ਯਮਰ੍ਯਃ ਸ਼ਂਸਾਮਿ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗृਣਾਮਿ ਤਵਸਮਤਵ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਰਜਸਃ ਪਰਾਕੇ
ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣ ਕੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵषਟ੍ ਤੇ ਵਿष੍ਣਵਾਸ ਆ ਕृਣੋਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟ ਹਵ੍ਯਮ੍ ਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਟੁਤਯੋ ਗਿਰਿ ਮੇ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟਾ, ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਮੇਰੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਵਾਯੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਯਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਂ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ ਆ ਯਾਹਿ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹੋ ਦੇਵ ਨਿਯੁਤ੍ਵਤਾ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵੇषਾਂ ਸੋਮਾਨਾਂ ਪੀਤਿਮਰ੍ਹਥਃ ਯੁਵਾਂ ਹਿ ਯਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵੋ ਨਿਮ੍ਨਮਾਪੋ ਨ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਦੇ ਪਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਾਰਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਾ ਸਰਥਂ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੀ ਨਿਯੁਤ੍ਵਨ੍ਤਾ ਨ ਊਤਯ ਆ ਯਾਤਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਇੱਕੋ ਰਥ 'ਤੇ ਆਓ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅਧ ਕ੍ਸ਼ਪਾ ਪਰਿष੍ਕृਤੋ ਵਾਜਾਂ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਹਤੇ ਯਦੀ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਧਿਯੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਤਵੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਜ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ; ਜਦ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਮਸ੍ਯ ਮਰ੍ਜਯਾਮਸਿ ਮਦੋ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਾਤਮਃ ਯਂ ਗਾਵ ਆਸਭਿਰ੍ਦਧੁਃ ਪੁਰਾ ਨੂਨਂ ਚ ਸੂਰਯਃ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਦਿਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ।
ਤਂ ਗਾਥਯਾ ਪੁਰਾਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨਮਭ੍ਯਨੂषਤ ਉਤੋ ਕृਪਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਮ ਬਿਭ੍ਰਤੀਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੀ ਗੀਤ ਨੇ ਸਲਾਹਿਆ; ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਰਵਨ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮੋਭਿਃ ਸਮ੍ਰਾਜਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਗਾਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਸ ਘਾ ਨਃ ਸੂਨੁਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪृਥੁਪ੍ਰਗਾਮਾ ਸੁਸ਼ੇਵਃ ਮੀਢ੍ਵਾਂ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬਭੂਯਾਤ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ ਨੋ ਦੂਰਾਚ੍ਚਾਸਾਚ੍ਚ ਨਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਦਘਾਯੋਃ ਪਾਹਿ ਸਦਮਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਬਚਾਏ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵृਤ੍ਰਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਾਰਨਹਾਰ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਭਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀਆਂ ਚਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਚਕ੍ਰਾਣ ਓਪਸ਼ਂ ਦਿਵਿ
ਯਜਨ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਢੱਕਣ ਬਣਾਇਆ।
ਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਤਿਰਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰੋਚਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਦਭਿਨਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਸਨੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੋਕ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਉਦਗਾ ਆਜਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਗੁਹਾ ਸਤੀਃ ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਲਮ੍
ਉਹ ਅੰਜੀਰਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਭਰੀ, ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ; ਜੋ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਢੱਕਣ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਮੁ ਵਃ ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਗੀਰ੍ष੍ਵਾਯਤਮ੍ ਆ ਚ੍ਯਾਵਯਸ੍ਯੂਤਯੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਗੀਤ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਯੁਧ੍ਮਂ ਸਨ੍ਤਮਨਰ੍ਵਾਣਂ ਸੋਮਪਾਮਨਪਚ੍ਯੁਤਮ੍ ਨਰਮਵਾਰ੍ਯਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਹ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਡੋਲਦਾ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯ ਆ ਪੁਰੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂ ऋਚੀषਮ ਅਵਾ ਨਃ ਪਾਰ੍ਯੇ ਧਨੇ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ।
ਤਵ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਬृਹਤ੍ਤਵ ਦਕ੍ਸ਼੍ਮਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਤਿ ਧਿषਣਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਤੇ ਬੁਧੀ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਵਜਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਦ੍ਯੌਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸ਼੍ਰਵਃ ਤ੍ਵਾਮਾਪਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸਸ਼੍ਚ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ; ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬृਹਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਰੁਣਃ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਦਤ੍ਯਨੁ ਮਾਰੁਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘਰ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ; ਸੰਗਤ ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਓਜਸੇ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਕृष੍ਟਯਃ ਅਮੈਰਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਦਯ
ਅੱਗੇ, ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਲੋਕ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ; ਅਜਿੱਤ ਰਹੋ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸੁ ਨੋ ਗਵਿष੍ਟਯੇ ऽਗ੍ਨੇ ਸਂਵੇषਿषੋ ਰਯਿਮ੍ ਉਰੁਕृਦੁਰੁ ਣਸ੍ਕृਧਿ
ਅੱਗੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲੱਭੇਗਾ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਾਧੂ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਗ੍ਭਾਰਭृਦ੍ਯਥਾ ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਸਂ ਰਯਿਂ ਜਯ
ਅੱਗੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ।
ਸਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ।
ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੋਧਤਃ ਸ਼ਿਰੋ ਬਿਭੇਦ ਵृष੍ਣਿਨਾ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੋਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਜਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।