ਸ ਇਧਾਨੋ ਵਸੁष੍ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰੀਡੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ ਰੇਵਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਜੋ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅੱਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਤ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨੇ ਵਸ੍ਤੋਰੁਤੋषਸਃ ਸ ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤ ਭਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ।
ਯਂ ਜਨਾਸੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਮ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ।
ਪਨ੍ਯਾਂਸਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਯੋ ਦੇਵਤਾਤ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਦਿਵਿ
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਹਵਨ ਉੱਪਰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਮਿਦ੍ਧਮਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾ ਗਿਰਾ ਗृਣੇ ਸ਼ੁਚਿਂ ਪਾਵਕਂ ਪੁਰੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪੁਰੁਵਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਕਵਿਂ ਸੁਮ੍ਨੈਰੀਮਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਜੋ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨੀ, ਹੋਤ੍ਰੀ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਕਵੀ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦੂਤਮਗ੍ਨੇ ਅਮृਤਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦਧਿਰੇ ਪਾਯੁਮੀਡ੍ਯਮ੍. ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਤਾਸਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵਿਂ ਵਿਭੁਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਨਮਸਾ ਨਿ षੇਦਿਰੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।
ਵਿਭੂषਨ੍ਨਗ੍ਨ ਉਭਯਾਂ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ ਦੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਜਸੀ ਸਮੀਯਸੇ ਯਤ੍ਤੇ ਧੀਤਿਂ ਸੁਮਤਿਮਾਵृਣੀਮਹੇ ऽਧ ਸ੍ਮਾ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜਾਮਯੋ ਗਿਰੋ ਦੇਦਿਸ਼ਤੀਰ੍ਹਵਿष੍ਕृਤਃ ਵਾਯੋਰਨੀਕੇ ਅਸ੍ਥਿਰਨ੍
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਭੇਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਵਵृਤਂ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤਸ੍ਥਾਵਸਨ੍ਦਿਨਮ੍ ਆਪਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿ ਦਧਾ ਪਦਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਪਦਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੀਢੁषੋ ऽਨਾਧृष੍ਟਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਦ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਕ੍
ਉਸ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਕਦਮ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਕੋਈ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਾਂਗ।
ਸਪ੍ਤਮ ਤृਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ, ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਿਪੁੰਨ, ਇਕਸਾਰ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਰੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋ ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣਵਿ ਅਦ੍ਯਾ ਤਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਾਯਵੋ ऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮੇ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਅੱਜ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵਾਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਥਿਨੋ ਨੀਥਾਵਿਦੋ ਜਰਿਤਾਰਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਇष ਆ ਵृਣੇ
ਜੋ ਭਜਨ ਤੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨਵਤਿਂ ਪੁਰੋ ਦਾਸਪਤ੍ਨੀਰਧੂਨੁਤਮ੍ ਸਾਕਮੇਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਇਕੋ ਕੰਮ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਸਸ੍ਪਰ੍ਯੁਪ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ ऋਤਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਾ ऽ ऽ ਅਨੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਵਿषਾਣੀ ਵਾਂ ਸਧਸ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ ਯੁਵੋਰਪ੍ਤੂਰ੍ਯਂ ਹਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸ਼ਗ੍ਧ੍ਯੂ षੁ ਸ਼ਚੀਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਗਂ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸਂ ਵਸੁਵਿਦਮਨੁ ਸ਼ੂਰ ਚਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਅਜਿੱਤ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦਿਓ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪੌਰੋ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁਕृਦ੍ਗਵਾਮਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ ਨ ਕਿਰ੍ਹਿ ਦਾਨਂ ਪਰਿ ਮਰ੍ਧਿषਤ੍ਵੇ ਯਦ੍ਯਦ੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਦਾਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਟ ਨਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਮੰਗਾਂ, ਉਹ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯੇਹਿ ਚੇਰਵੇ ਵਿਦਾ ਭਗਂ ਵਸੁਤ੍ਤਯੇ ਉਦ੍ਵਾਵृषਸ੍ਵ ਮਧਵਨ੍ਗਵਿष੍ਟਯ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਮਿष੍ਟਯੇ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਮਿੱਠਾਸ ਵਧਾ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਯੂਥਾ ਦਾਨਾਯ ਮਂਹਸੇ ਆ ਪੁਰਨ੍ਦਰਂ ਚਕृਮ ਵਿਪ੍ਰਵਚਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਾਯਨ੍ਤੋ ऽਵਸੇ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਝੁੰਡ ਦਾਤ ਦੇਣ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰੰਦਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮਦਦ ਲਈ।
ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਯਤੇ ਵਸੁ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਮਧੋਰ੍ਨ ਪਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਾ ਯਨ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪਾਤਰਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਭਜਨ ਅਗਨਿ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ।
ਅਸ਼੍ਵ ਨ ਗੀਰ੍ਭੀ ਰਥ੍ਯਂ ਸੁਦਾਨਵੋ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵਯਵਃ ਉਭੇ ਤੋਕੇ ਤਨਯੇ ਦਸ੍ਮ ਵਿਸ੍ਪਤੇ ਪਰ੍षਿ ਰਾਧੋ ਮਘੋਨਾਮ੍
ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਤੀ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ; ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਜੋਕੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਦਾਤੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਮਂ ਮੇ ਵਰੁਣ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮਦ੍ਯਾ ਚ ਮृਡਯ ਤ੍ਵਾਮਵਸ੍ਯੁਰਾ ਚਕੇ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਅੱਜ ਮਿਹਰ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਕਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤ੍ਯਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਸੇ ਵृषਨ੍ ਕਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ? ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਦੇਵਤਾਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੀਕੇ ਵਨਿਨੋ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਪਪ੍ਰਥਚ੍ਛਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਤ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਯੇਮਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੋਮਾ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ਹਵਿषਾ ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਯਜਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਾ ਹਿ ਤੇ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਅਭਿਤੋ ਜਨਾਸ ਇਹਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮਘਵਾ ਸੂਰਿਰਸ੍ਤੁ
ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਸੁਰਤ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਭੁਲ ਜਾਵਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਡਾ ਦਾਤਾ ਸਿਆਣਾ ਹੋਵੇ।
ਅਯਾ ਰੁਚਾ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਤਰਤਿ ਸਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਸੂਰੋ ਨ ਸਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਧਾਰਾ ਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰੁषੋ ਹਰਿਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦ੍ਰੂਪਾ ਪਰਿਯਾਸ੍ਯृਕ੍ਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਪਾਤਿ ਚੇਕਿਤਤ੍ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਯਤਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥਃ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੈਤ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਯਤ ਵਜ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਭਵਥੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਨਪਚ੍ਯੁਤਾ
ਸਿਆਣਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਰਥ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਵੇਖਣਯੋਗ। ਭਜਨ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।