ਅਗ੍ਨ ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਹੋਤਾਰਂ ਤ੍ਵਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਆ ਤ੍ਵਾਮਨਕ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਤਾ ਹਵਿष੍ਮਤੀ ਯਜਿष੍ਠਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੋਈ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਆ ਕੇ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸੀ ਤੇ ਬੈਠ।
ਅਚ੍ਛਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰਃ ਸ੍ਰੁਚਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਂ ਘृਤਕੇਸ਼ਮੀਮਹੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਚਮਚੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਂ ਗਿਰੋ ਯਨ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਯਜ੍ਞਾਸੋ ਨਮਸਾ ਪੁਰੂਵਸੁਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮੂਤਯੇ
ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ; ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਾਵਣ, ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦਾਨਾਯ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ ਦ੍ਵਿਤਾ ਯੋ ਭੂਦਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮੋ ਵਿਸ਼ਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ; ਜੋ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਅਮਰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਪੁਰਏਤਾ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀਣਾਮ੍ ਤੂਰ੍ਣੀ ਰਥਃ ਸਦਾ ਨਵਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਰਥ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਵਾਹਸਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂ ਅਸ਼੍ਨੋਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਃ
ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਕ੍ਤਃ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁਵਿਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਸਭ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ—ਅੱਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ।
ਭਦ੍ਰੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਹੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸੁਭਗ ਭਦ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰਃ ਭਦ੍ਰਾ ਉਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਸੱਦੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਦਾਨ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਯਜਨ, ਭਲੀਆਂ ਹੋਣ ਸਾਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ।
ਭਦ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ ਯੇਨਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਿਃ ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਨੁਹਿ ਭੂਰਿ ਵਨੇਮਾ ਤੇ ਅਭਿष੍ਟਯੇ
ਸਾਡਾ ਮਨ ਭਲਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਅਸ੍ਮੇ ਦੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ।
ਸ ਇਧਾਨੋ ਵਸੁष੍ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰੀਡੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ ਰੇਵਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਜੋ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅੱਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਤ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨੇ ਵਸ੍ਤੋਰੁਤੋषਸਃ ਸ ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤ ਭਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ।
ਯਂ ਜਨਾਸੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਮ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ।
ਪਨ੍ਯਾਂਸਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਯੋ ਦੇਵਤਾਤ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਦਿਵਿ
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਹਵਨ ਉੱਪਰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਮਿਦ੍ਧਮਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾ ਗਿਰਾ ਗृਣੇ ਸ਼ੁਚਿਂ ਪਾਵਕਂ ਪੁਰੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪੁਰੁਵਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਕਵਿਂ ਸੁਮ੍ਨੈਰੀਮਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਜੋ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨੀ, ਹੋਤ੍ਰੀ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਕਵੀ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਦੂਤਮਗ੍ਨੇ ਅਮृਤਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦਧਿਰੇ ਪਾਯੁਮੀਡ੍ਯਮ੍. ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਤਾਸਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵਿਂ ਵਿਭੁਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਨਮਸਾ ਨਿ षੇਦਿਰੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।
ਵਿਭੂषਨ੍ਨਗ੍ਨ ਉਭਯਾਂ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ ਦੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਜਸੀ ਸਮੀਯਸੇ ਯਤ੍ਤੇ ਧੀਤਿਂ ਸੁਮਤਿਮਾਵृਣੀਮਹੇ ऽਧ ਸ੍ਮਾ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜਾਮਯੋ ਗਿਰੋ ਦੇਦਿਸ਼ਤੀਰ੍ਹਵਿष੍ਕृਤਃ ਵਾਯੋਰਨੀਕੇ ਅਸ੍ਥਿਰਨ੍
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਭੇਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਵਵृਤਂ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤਸ੍ਥਾਵਸਨ੍ਦਿਨਮ੍ ਆਪਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿ ਦਧਾ ਪਦਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਪਦਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੀਢੁषੋ ऽਨਾਧृष੍ਟਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਦ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਕ੍
ਉਸ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਕਦਮ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਕੋਈ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਾਂਗ।
ਸਪ੍ਤਮ ਤृਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ, ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਿਪੁੰਨ, ਇਕਸਾਰ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਰੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋ ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣਵਿ ਅਦ੍ਯਾ ਤਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਾਯਵੋ ऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮੇ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਅੱਜ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵਾਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਥਿਨੋ ਨੀਥਾਵਿਦੋ ਜਰਿਤਾਰਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਇष ਆ ਵृਣੇ
ਜੋ ਭਜਨ ਤੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨਵਤਿਂ ਪੁਰੋ ਦਾਸਪਤ੍ਨੀਰਧੂਨੁਤਮ੍ ਸਾਕਮੇਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਇਕੋ ਕੰਮ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਸਸ੍ਪਰ੍ਯੁਪ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ ऋਤਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਾ ऽ ऽ ਅਨੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਵਿषਾਣੀ ਵਾਂ ਸਧਸ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ ਯੁਵੋਰਪ੍ਤੂਰ੍ਯਂ ਹਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸ਼ਗ੍ਧ੍ਯੂ षੁ ਸ਼ਚੀਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਭਗਂ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸਂ ਵਸੁਵਿਦਮਨੁ ਸ਼ੂਰ ਚਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਅਜਿੱਤ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦਿਓ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪੌਰੋ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁਕृਦ੍ਗਵਾਮਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ ਨ ਕਿਰ੍ਹਿ ਦਾਨਂ ਪਰਿ ਮਰ੍ਧਿषਤ੍ਵੇ ਯਦ੍ਯਦ੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਦਾਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਹਟ ਨਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਮੰਗਾਂ, ਉਹ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯੇਹਿ ਚੇਰਵੇ ਵਿਦਾ ਭਗਂ ਵਸੁਤ੍ਤਯੇ ਉਦ੍ਵਾਵृषਸ੍ਵ ਮਧਵਨ੍ਗਵਿष੍ਟਯ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਮਿष੍ਟਯੇ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਮਿੱਠਾਸ ਵਧਾ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ।