ਸਾਮਵੇਦਃ

ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਮੀਡੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍

ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਣੇ।

ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਏਕਯਾ ਪਾਹ੍ਯੂਤ ਦ੍ਵਿਤੀਯਯਾ ਪਾਹਿ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਿਸृਭਿਰੂਰ੍ਜਾਂ ਪਤੇ ਪਾਹਿ ਚਤਸृਭਿਰ੍ਵਸੋ

ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਤਿੰਨ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਾਰ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ।

ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ ਪ੍ਰ ਸ੍ਮ ਵਾਜੇषੁ ਨੋ ऽਵ ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਨੇਦਿष੍ਠਂ ਦੇਵਤਾਤਯ ਆਪਿਂ ਨਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ ਵृਧੇ

ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਵਾਧੇ ਲਈ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।

ਇਨੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰਤਿਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸੁषੁਮਾਂ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਚਿਕਿਦ੍ਵਿ ਭਾਤਿ ਭਾਸਾ ਬृਹਤਾਸਿਕ੍ਨੀਮੇਤਿ ਰੁਸ਼ਤੀਮਪਾਜਨ੍

ਜਦੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਜਗਦੀ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਲਈ ਤਿੱਖੀ, ਸੋਹਣੀ, ਉਹ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਕृष੍ਣਾਂ ਯਦੇਨੀਮਭਿ ਵਰ੍ਪਸਾਭੂਜ੍ਜਨਯਨ੍ਯੋषਾਂ ਬृਹਤਃ ਪਿਤੁਰ੍ਜਾਮ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਭਾਨੁਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਤਭਾਯਨ੍ਦਿਵੋ ਵਸੁਭਿਰਰਤਿਰ੍ਵਿ ਭਾਤਿ

ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਪਿਓ ਤੋਂ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਲਪਟਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਭਦ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਚਮਾਨ ਆਗਾਤ੍ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਜਾਰੋ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸੁਪ੍ਰਕੇਤੈਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਤਿष੍ਠਨ੍ਰੁਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਣੈਰਭਿ ਰਾਮਮਸ੍ਥਾਤ੍

ਚੰਗਾ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਲ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਸਾਫ਼ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਯਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰ ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਦੁਪਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ ਵਰਾਯ ਦੇਵ ਮਨ੍ਯਵੇ

ਕਿਹੜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ ਅੰਗਿਰਸ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਦਾਸ਼ੇਮ ਕਸ੍ਯ ਮਨਸਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਕਦੁ ਵੋਚ ਇਦਂ ਨਮਃ

ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ, ਕਿਹੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਜਨ, ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ? ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰੀਏ?

ਅਧਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਸ੍ਕਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਃ ਵਾਜਦ੍ਰਵਿਣਸੋ ਗਿਰਃ

ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਸਤੀ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ।

ਅਗ੍ਨ ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਹੋਤਾਰਂ ਤ੍ਵਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਆ ਤ੍ਵਾਮਨਕ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਤਾ ਹਵਿष੍ਮਤੀ ਯਜਿष੍ਠਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ

ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੋਈ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਆ ਕੇ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸੀ ਤੇ ਬੈਠ।

ਅਚ੍ਛਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰਃ ਸ੍ਰੁਚਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਂ ਘृਤਕੇਸ਼ਮੀਮਹੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਚਮਚੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।

ਅਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਂ ਗਿਰੋ ਯਨ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਯਜ੍ਞਾਸੋ ਨਮਸਾ ਪੁਰੂਵਸੁਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮੂਤਯੇ

ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ; ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਾਵਣ, ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦਾਨਾਯ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ ਦ੍ਵਿਤਾ ਯੋ ਭੂਦਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮੋ ਵਿਸ਼ਿ

ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ; ਜੋ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਅਮਰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।

ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਪੁਰਏਤਾ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀਣਾਮ੍ ਤੂਰ੍ਣੀ ਰਥਃ ਸਦਾ ਨਵਃ

ਅੱਗ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਰਥ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ।

ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਵਾਹਸਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂ ਅਸ਼੍ਨੋਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਃ

ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਕ੍ਤਃ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁਵਿਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ

ਜੋ ਸਭ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ—ਅੱਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ।

ਭਦ੍ਰੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਹੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸੁਭਗ ਭਦ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰਃ ਭਦ੍ਰਾ ਉਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ

ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਸੱਦੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਦਾਨ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਯਜਨ, ਭਲੀਆਂ ਹੋਣ ਸਾਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ।

ਭਦ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ ਯੇਨਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਿਃ ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਨੁਹਿ ਭੂਰਿ ਵਨੇਮਾ ਤੇ ਅਭਿष੍ਟਯੇ

ਸਾਡਾ ਮਨ ਭਲਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।

ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ ਅਸ੍ਮੇ ਦੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ

ਹੇ ਅੱਗ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ।

ਸ ਇਧਾਨੋ ਵਸੁष੍ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰੀਡੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ ਰੇਵਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਦੀਦਿਹਿ

ਜੋ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅੱਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕ।

ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਤ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨੇ ਵਸ੍ਤੋਰੁਤੋषਸਃ ਸ ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ ਪ੍ਰਤਿ

ਹੇ ਰਾਜਾ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।

ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ

ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤ ਭਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ।

ਯਂ ਜਨਾਸੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਮ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ।

ਪਨ੍ਯਾਂਸਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਯੋ ਦੇਵਤਾਤ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਦਿਵਿ

ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਹਵਨ ਉੱਪਰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।

ਸਮਿਦ੍ਧਮਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾ ਗਿਰਾ ਗृਣੇ ਸ਼ੁਚਿਂ ਪਾਵਕਂ ਪੁਰੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਪੁਰੁਵਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਕਵਿਂ ਸੁਮ੍ਨੈਰੀਮਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍

ਜੋ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀਦਾ ਹਾਂ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨੀ, ਹੋਤ੍ਰੀ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਕਵੀ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।

ਤ੍ਵਾਂ ਦੂਤਮਗ੍ਨੇ ਅਮृਤਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦਧਿਰੇ ਪਾਯੁਮੀਡ੍ਯਮ੍. ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਤਾਸਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵਿਂ ਵਿਭੁਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਨਮਸਾ ਨਿ षੇਦਿਰੇ

ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।

ਵਿਭੂषਨ੍ਨਗ੍ਨ ਉਭਯਾਂ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ ਦੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਜਸੀ ਸਮੀਯਸੇ ਯਤ੍ਤੇ ਧੀਤਿਂ ਸੁਮਤਿਮਾਵृਣੀਮਹੇ ऽਧ ਸ੍ਮਾ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ

ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਰਹਿ।

ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜਾਮਯੋ ਗਿਰੋ ਦੇਦਿਸ਼ਤੀਰ੍ਹਵਿष੍ਕृਤਃ ਵਾਯੋਰਨੀਕੇ ਅਸ੍ਥਿਰਨ੍

ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਭੇਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਵਵृਤਂ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤਸ੍ਥਾਵਸਨ੍ਦਿਨਮ੍ ਆਪਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿ ਦਧਾ ਪਦਮ੍

ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।